Είναι τα όνειρα που προειδοποιούν τον άνθρωπο ότι βαδίζει εκεί. Σ’ αυτά τα όνειρα μόνιμος κυρίαρχος είναι το σκοτάδι, η βροχή, το κρύο. Έπειτα, ταξιδεύει χωρίς προορισμό, όχι για μια φορά, αλλά συνεχόμενα και εξακολουθητικά, δεν αναγνωρίζει πρόσωπα στο όνειρο και δεν δένει σκηνές, είναι συνυφασμένος με την σφαίρα του φανταστικού και τα όνειρα του διαδραματίζονται εκεί σε μόνιμη βάση, έχει χαθεί από τον προορισμό του, περιπλανιέται στην έρημο, μπαίνει στο βυθό όλο και πιο βαθιά, χώνεται κάτω από τη γη για μακρύ χρονικό διάστημα και μια που είπα διάστημα, χάνεται κι από εκεί.

Βλέπει ότι έχει ξεφύγει από τη γη και οδεύει προς άλλους πλανήτες. Αυτά όταν τα δει κάποιος μια- δυο φορές δεν έχει πρόβλημα. Αναφέρομαι σε μόνιμη και εξακολουθητική βάση. Του το υπενθυμίζουν πάντα κι άλλα σημάδια που βλέπει στον εαυτό του, όχι απλά και μόνο τα όνειρα αυτά. Αυτά είναι πια η πιστοποίηση ότι αυτό ισχύει. Το αρχικό στάδιο μπορεί κάποιος να το γλιτώσει. Όμως, στο τελικό είναι αδύνατον να γίνει.

Όνειρα του τρελού ή της τρέλας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.