Είναι τα ξεκούραστα υποσυνείδητα. Άτομα  που βλέπουν την φωτεινή πλευρά της ζωής. Που τα όνειρά τους δεν επηρεάζονται από το υποσυνείδητο. Βλέπουν ότι ζουν με ηθοποιούς, κάνουν παρέα μαζί τους, βλέπουν ότι παίζουν, ότι έχουν μεγάλη ενέργεια. Πετάνε όπως ο Πήτερ παν.  Η διαφορά τους με τα παιδικά είναι ότι δεν έχουν φόβους και ανασφάλειες. Κατά τα άλλα έχουν κοινό περιεχόμενο.

Όταν διαβάσεις το περιεχόμενο αυτών των ονείρων αναγκάζεσαι να το ρωτήσεις το άτομο τι ηλικία έχει. Έχει απλότητα και γαλήνη που δεν έχουν τα άλλα όνειρα. Προσπαθούν να σώσουν ένα ζωάκι, παίζουν με μπουρμπουλήθρες, κοιτάζουν το αεροπλανάκι και προσέχουν την κίνηση που διαγράφει. Βλέπουν με μεγάλη λεπτομέρεια ένα αντικείμενο Έχουν φως και ηρεμία τα όνειρα αυτά. Άρα, το άτομο  κρατά και διατηρεί την παιδικότητά του,  όσα χρόνια κι αν περάσουν  κι ας μην είναι πια παιδί. Αρνείται να μεγαλώσει.   Όλα για το «παιδί»  αυτό τα προβλήματα μένουν έξω από το υποσυνείδητό του. Τα βλέπει όλα με την αθώα του ματιά. Δεν παλιμπαιδίζει, απλά βλέπει με μια παιδική ματιά τα πράγματα. Δείχνει πόση ενέργεια έχουν τα άτομα αυτά και πόσο εύκολα φαίνονται στα μάτια τους τα δύσκολα για τους άλλους.  Κάποια όνειρα απ’ αυτά είναι μόνιμα για το άτομο και κάποια άλλα στιγμιαία. Κάποιες άλλες φορές θα δει όνειρο όπως οι άλλοι. Όμως το άτομο αυτό για λίγο ξαναέγινε παιδί.

Όνειρα του αιώνιου παιδιού

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.