Μετά από ένα συγγραφικό όνειρο εφιάλτη  που είδε ο  Ρόμπερτ Λουις Στίβενσον, δημιουργήθηκε η γνωστή ιστορία που έχει συνδεθεί με τη διχασμένη προσωπικότητα. Για να το εξηγήσω καλύτερα θα διηγηθώ αυτή την ιστορία:

Ο Κύριος Άτερσον, ο δικηγόρος, μαθαίνει από τον εξάδερφό του, τον κο Ένφιλντ, πως ένας απεχθής άντρας με το όνομα Χάιντ έχει πληγώσει ένα μικρό κοριτσάκι. Ο Άτερσον ξέρει πως ο Χάιντ είναι ο μοναδικός κληρονόμος του πελάτη και φίλου του δόκτορ Τζέκιλ. Ο Άτερσον αρχίζει να παρατηρεί παράξενα φαινόμενα μεταξύ των Τζέκιλ και Χάιντ, που ποτέ δεν τους βλέπει μαζί: ο Κύριος Χάιντ μπαινοβγαίνει στο σπίτι του Τζέκιλ, είναι ένοχος για το φόνο του μέλους του κοινοβούλιου Σερ Ντάνβερς, και επίσης, φαίνεται να είναι δεμένος μαζί με τον Τζέκιλ στον ξαφνικό θάνατο του δόκτορ Λάνιον, ενός φίλου του δόκτορ Τζέκιλ. Ο γιατρός  κλειδώνεται στο εργαστήριό του και στέλνει τους υπηρέτες του σε αναζήτηση ενός φάρμακου. Ο Άτερσον ειδοποιείται από τον μπάτλερ του γιατρού, και οι δύο μπαίνουν μετά βίας στο εργαστήριο. Εκεί βρίσκουν τον Χάιντ, που έχει αυτοκτονήσει, και ένα γράμμα από τον δόκτωρ Τζέκιλ, που αποκαλύπτει πως ο Χάιντ και εκείνος ήταν ο ίδιος άνθρωπος: O δόκτωρ Τζέκιλ είχε κάνει ένα πείραμα πάνω του με ένα φάρμακο που υποτίθεται πως θα χώριζε το καλό και το κακό από τον άνθρωπο. Το πείραμα πήγε στραβά, και ο γιατρός μεταμορφώθηκε στον κακό εαυτό του, τον Χάιντ.

Αυτό το όνειρο για τον συγγραφέα έχει την διπλή ερμηνεία της επιτυχίας και της αποτυχίας παράλληλα. Ναι, χάρισε το καλό και το κακό στον άνθρωπο. Έμαθε πολλά μέσα απ΄ αυτό. Ήταν ρίσκο να γράψει αυτό το έργο. Όμως, ξέρουμε ότι σημείωσε μεγάλη επιτυχία.

Για την κυριολεκτική κατάσταση από το ίντερνετ διαβάζουμε:

Η Διχασμένη Προσωπικότητα  είναι αποτέλεσμα σοβαρού τραυματισμού κατά την πρώιμη παιδική ηλικία, συνήθως απο ακραία, επαναλαμβανόμενη σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση. Οι περισσότεροι από εμάς έχουν βιώσει ήπια μορφή αυτής της διαταραχής, η οποία είναι σαν αφηρημάδα, ενώ εργαζόταν σε ένα έργο. Ωστόσο, η διχασμένη προσωπικότητα είναι μια σοβαρή μορφή της διάταραχής , καθώς είναι μια διανοητική διαδικασία, η οποία παράγει μια έλλειψη σύνδεσης στις σκέψεις, τις αναμνήσεις ενός ατόμου, τα αισθήματα, τις δράσεις, ή την αίσθηση της ταυτότητας. Η διαταραχή αυτή πιστεύεται ότι είναι ένας μηχανισμός αντιμετώπισης – το πρόσωπο διαχωρίζει τον εαυτό του κυριολεκτικά από μια κατάσταση ή εμπειρία που είναι πάρα πολύ βίαια, τραυματική ή επώδυνη για να μπορέσει να την αφομοιώσει με τη συνειδησή του.

Πως μπορούμε να καταλάβουμε τα συμπτώματα μιας διχασμένης προσωπικότητας;

H Διχασμένη Προσωπικότητα χαρακτηρίζεται από την παρουσία δύο ή περισσότερων προσωπικοτήτων που εξουσιάζουν ευδιακρίτως τη συμπεριφορά του ατόμου. Τα άτομα που πάσχουν από αυτή τη διαταραχή έχουν μια βασική αδυναμία να θυμιθούν ουσιαστικές και βασικές πληροφορίες για τον εαυτό τους, κάτι το οποίο δεν μπορεί να εκληφθεί ως απλή αφηρημάδα.

Για τους ψυχιάτρους λοιπόν, είναι η γνωστή διαταραχή  της διχασμένης προσωπικότητας. Χωρίς απαραίτητα το άτομο να είναι υπνοβάτης, δημιουργείται μέσα του η πεποίθηση ότι είναι και η καλή Μαρία και η Κακιά Σόνια.  Άλλες φορές θυμάται τη διπλή της ζωή, άλλες φορές όχι. Το ένα άτομο μισεί και ζηλεύει το άλλο, προσπαθεί να σκοτώσει το ένα άτομο ή να το αρνηθεί. Άλλες φορές γιατρεύεται κι άλλες όχι. Καποιες φορές ο κακός εαυτός δημιουργεί προβλήματα, ενώ ο καλός είναι πράος. Πολλές φορές δεν της αρέσει η ζωή που κάνει και αρνείται αυτή την πραγματικότητα, δημιουργώντας συνειδητά μια άλλη προσωπικότητα με λιγότερα λάθη, αλλάζοντας όνομα και ταυτότητα. Στην περίπτωση αυτή το άτομο είναι υγιές, διότι νιώθει και αντιλαμβάνεται τι κάνει και γιατί το κάνει.

Αλληγορικά, είναι οι καταστάσεις το πρωί θεολόγος, το βράδυ μπαρ γούμαν, ή   το πρωί καλόγρια το βράδυ αμαρτωλή. Κάποια άτομα λοιπόν είτε είναι κυριολεκτικά διχασμένα, έχουν διπλή ζωή είτε είναι άρρωστα βλέπουν αυτά τα όνειρα. Στο όνειρο ο ένας εαυτός παλεύει με τον άλλο.

Το άτομο αλληγορικά δεν μπερδεύεται, ξέρει και αναγνωρίζει το διπλό του εαυτό. Είναι υγιές, αυτό γίνεται ΜΟΝΟ  στην κυριολεκτική και την άρρωστη κατάσταση. Το άτομο αλληγορικά δέχεται ότι αυτή είναι η ζωή του.

Και η θεολόγος και η μπαρ γούμαν είναι το ίδιο πρόσωπο. Όμως, η κυριολεκτική κατάσταση δεν κάνει αυτή την αναγνώριση.  Εκεί τα άτομα δεν είναι ένα, αλλά δύο σε ένα. Το άτομο αυτό ζει μια παράλληλη ζωή, αλλά σε διαφορετική χρονική στιγμή. Αν γνωρίζει τι κάνει και γιατί το κάνει είναι καλά. Καλά δεν είναι όταν δεν γνωρίζει γιατί το κάνει και δεν θυμάται ή πολεμάει τον άλλο του εαυτό. Τότε χρειάζεται νοσηλεία, διότι μπορεί να σκοτώσει ή να σκοτωθεί.

Αυτά τα όνειρα ο ονειρομάντης δεν μπορεί να τα ερμηνεύσει, όταν δεν ξέρει το άτομο.

 

 

Όνειρα της διχασμένης προσωπικότητας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.