Για να καταλάβετε αυτά τα όνειρα θα πω μια ιστορία.  Μέσα από το δίδαγμά της φαίνεται η εξήγηση αυτών των ονείρων. Κάποτε ζούσε ένα ανδρόγυνο σε ένα σπίτι. Το σπίτι αυτό ήταν δίπλα σε βουστάσιο. Τον  πρώτο καιρό η μυρωδιά των ζώων και οι κοπριές αυτών ήταν έντονες. Όσο περνούσε ο καιρός η μυρωδιά εξασθενούσε, μέχρι που δεν την ένιωθαν πια.

Όταν κάποιος είναι συνηθισμένος λοιπόν σε ένα περιβάλλον φτάνει η στιγμή που μύτη του συνηθίζει τη μυρωδιά, χωρίς να την αισθάνεται πια. Αν πάει όμως σε άλλο βουστάσιο θα αρχίσει πάλι από την αρχή. Αυτά λοιπόν τα επαναλαμβανόμενα όνειρα που στην αρχή τα συνηθίζουμε και με τον καιρό γινόμαστε ένα μ’ αυτά και δεν μας ενοχλούν πια είναι τα όνειρα συνήθειας. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένας πρώην, ένα κακό αφεντικό,  κάποιο πρόβλημα από το παρελθόν που δεν μπορούμε να απαλλαγούμε, ένας συνεχόμενος πόνος. Ο σκοπός που τα βλέπουμε είναι για να διορθώσουμε το πρόβλημα. Να το δούμε και να βρούμε μια λύση. Όχι να το συνηθίσουμε και να μην του δώσουμε την ευκαιρία να λυθεί.

Γενικά, είναι οι επαναλαμβανόμενοι εφιάλτες μας που χάνουν με τον καιρό το φοβερό στοιχείο που είχαν στην αρχή και γίνονται βατοί και καθημερινοί, χωρίς να μας απειλούν ή να μας χαλούν την ηρεμία όπως τον πρώτο καιρό που άρχισαν να μας ενοχλούν. Είναι τα όνειρα που γίνονται μεν συνήθεια αλλά  αυτή η συνήθεια εξασθενεί και γίνεται κάτι δικό μας, αναγνωρίζοντας μέσα σ’ αυτόν τον εαυτό μας και τα όσα περνάμε. Μοιάζει σαν ένα φίδι που μας δαγκώνει στην αρχή και μετά γίνεται πιο φιλικό μαζί μας.  Σαν το φάντασμα που στην αρχή μας τρομάζει, αλλά με τον καιρό το δεχόμαστε. Σαν κάτι ξένο στην αρχή που μετά γίνεται οικείο.

Δεν είναι όλα τα επαναλαμβανόμενα όνειρα συνήθειας, γι’ αυτό αποτελούν ξεχωριστή κατηγορία.

Όνειρα συνήθειας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.