Είναι τα όνειρα που βλέπουμε τις γνώσεις που κρύβουμε  και τις δυνατότητες που έχουμε ή θα θέλαμε να είχαμε. Είναι τα όνειρα που μιλάμε γαλλικά χωρίς να ξέρουμε, είναι τα όνειρα που παίζουμε πιάνο, που κάνουμε το αντίθετο απ’ αυτά που θα κάναμε στην πραγματικότητα. Είναι τα όνειρα που λύνουμε πολύπλοκες ασκήσεις, είναι τα όνειρα που έχουμε άπειρες δυνατότητες. Κατά κάποιο τρόπο αυτές τις δυνατότητες τις έχουμε ή μας ωθεί η ψυχή με ειδικά όνειρα να τις βγάλουμε στην επιφάνεια και να τις ανακαλύψουμε.  Δείχνει τις πραγματικές δυνατότητές μας ή αυτές που δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμη. Μπορεί να δείχνει σαν επιθυμία ότι θα θέλαμε να είχαμε αυτές τις γνώσεις για να πάψουμε να είμαστε κατώτεροι μορφωτικά στα μάτια των άλλων. Επίσης, πρέπει πίσω από ένα σερβιτόρο ή μια πωλήτρια να φανερώσουμε στους άλλους τα πραγματικά τους πτυχία.

Όταν ονειρευόμαστε ότι είμαστε έξυπνοι δηλώνει ότι ήρθε ο καιρός να υλοποιήσουμε μια επιθυμία μας, να πάρουμε την πιο σημαντική απόφαση της ζωής μας, να συνεχίσουμε το σχολείο ή το πανεπιστήμιο που αφήσαμε στην μέση. Τώρα ήρθε ο καιρός να το κάνουμε.  Το όνειρο μας ωθεί να φανερώσουμε στον εαυτό μας και τους άλλους τις πραγματικές μας ικανότητες και να μάθουμε πιάνο και γαλλικά. Γιατί όχι; η ψυχή μας με ειδικό όνειρο  το ζητά. Μάλλον θα έχουμε το ταλέντο. Γιατί όχι;  Ποτέ δεν είναι αργά. Μια τελευταία ερμηνεία δηλώνει ότι δεν ξέρουμε πόση δύναμη έχει το μυαλό μας και μέχρι πού φτάνει.

Πολλές φορές μια αίσθηση μας κάνει πιο ευφυείς και από την  ίδια την πραγματικότητα. Όταν πιστέψουμε ότι έχουμε αυτές τις ικανότητες τις αποκτάμε και τις δείχνουμε στους άλλους. Αυτό μπορεί να γίνει όνειρο.   Ένα βίωμα μου είναι το εξής:  Όταν είχα πάει στο μουσείο της Μαντάμ Tussaud στο Λονδίνο έκανα μια ευχή όταν είδα το κέρινο ομοίωμα του Αινστάιν να είχα λίγες από τις γνώσεις του. Τον αγκάλιασα και φωτογραφήθηκα μαζί του. Ήταν το μόνο ομοίωμα που αγκάλιασα και φωτογραφήθηκα μαζί του, γιατί πάντα τον θαύμαζα και τον θαυμάζω. Δεν ξέρω αν βγήκε η ευχή μου, όμως την έκανα με την καρδιά μου. Έκανα μια εικονική γνωριμία μαζί του και ένιωσα σαν να συνομιλήσαμε. Ήταν αληθινή η αίσθηση που κόλλησα πολλή ώρα σ’ αυτό το ομοίωμα. Δεν ήθελα να το εγκαταλείψω τόσο γρήγορα, κι ας είχε κόσμο. Εγώ δεν τον έβλεπα με την φαντασία μου, δεν τον ένιωθα.  Ήταν για μένα μια μοναδική στιγμή.  Μια  εικονική πραγματικότητα εγώ  κι εκείνος, σαν να τον επισκέφτηκα στο σπίτι του, σαν να συνομιλήσαμε μαζί. Ένιωσα σαν να μου μετέδωσε τις γνώσεις του και πολλές φορές αυτή η αίσθηση είναι καλύτερη από την πραγματικότητα.  Τελικά ιδιοφυής γεννιέσαι ή γίνεσαι; Η ζωή με έχει διδάξει ότι ευτυχώς γίνεσαι με την πίστη και την προσπάθεια, φτάνει να το αγαπάς. Όταν αγαπάς κάτι πάντα το αποκτάς, φτάνει να το αγαπάς, όχι να νομίζεις ότι το αγαπάς. Η πλάνη θα φανεί. Αυτό ισχύει  για όλα τα πράγματα. Όταν το καταλάβεις, τότε είσαι πραγματικά ιδιοφυής.

Όνειρα ιδιοφυΐας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.