Είναι τα όνειρα που το άτομο βρίσκεται σε μεγάλη απελπισία. Με τα αδιέξοδα όνειρα μπορεί να προχωρήσει  σε άλλο δρόμο. Να τραβήξει μια νέα πορεία. Εδώ δεν ξέρει τι να κάνει. Παγιώνεται ο νους του. Η πρώτη σκέψη είναι να ουρλιάξει.  Δεν έχει απλά σύγχυση του νου, ούτε μένει αδρανής. Είναι κάτι άλλο.  Όσο πιο μέσα προχωράει,  τόσο μπαίνει πιο βαθιά στο πρόβλημα. Δεν μπορεί να βρει διέξοδο, αλλά δεν έχει τη δύναμη να βγει.  Δεν πάει ο νους του εκεί. Βαδίζει υπνωτισμένος το δρόμο που ορθώνεται μπροστά του. Δεν βλέπει που πάει. Όταν δει, όλα τα βλέπει μαύρα.  Το μικρό το βλέπει μεγάλο και το μεγάλο τεράστιο. Δεν βλέπει το πρόβλημα με την πραγματική του διάσταση. Μεγαλοποιείται στα μάτια του και χάνεται μέσα σ’ αυτό.  Δεν μπορεί να σκεφτεί καθαρά και να βρει λύση.

Άρα, στα όνειρα αυτά έχουμε πληγωμένα συναισθήματα και  φόβους.   Ειδικά,  όταν πέρασε ένα σοκ ή  μια ερωτική απογοήτευση.

Ένα όνειρο βραχνάς δημιουργείται από τα όνειρα αυτά. Μέσα στην μεγάλη μας απόγνωση δεν βγαίνει η φωνή. Θέλουμε να φωνάξουμε και δεν μπορούμε.  Κάποιες στιγμές έχω ακούσει ότι αυτή η κίνηση είναι η αντίληψη ενός κινδύνου ή παράλυση στην φάση REM, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύει αυτό.  Το άκουσα σε ένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. Το γράφω  με επιφύλαξη.

Όλα τα αισθήματα που κρύβουμε μέσα μας εκρήγνυνται και το συνονθύλευμα αυτό ανακατεύεται, με αποτέλεσμα αλληγορικά η λάβα να διασκορπιστεί, προκαλώντας ψυχική οδύνη. Νιώθουμε τότε απελπισμένοι, αβοήθητοι, μόνοι και κλαίμε στο όνειρο από απόγνωση. Αυτό είναι ένα όνειρο που δείχνει ότι έχουμε κάποιο κακό προαίσθημα ή αισθανόμεθα μόνοι. Δεν έχουμε  στήριγμα. Όμως οι σωστοί Χριστιανοί έχουν στήριγμα το Χριστό. Όσοι είναι στο δρόμο του θεού δεν αισθάνονται μόνοι. Πάντα έχουν την δική του παρέα και αισθάνονται πλήρεις με τη δύναμη που τους δίνει.

Στα όνειρα αυτά λείπει η πίστη, η καρτερικότητα, η υπομονή, η συντροφικότητα. Το άτομο δεν επικοινωνεί με άλλους, απομονώνεται όχι από επιθυμία, όπως γίνεται στα όνειρα απομόνωσης, ούτε από φόβο. Απλά, μέσα στη σύγχυση που έχει δεν το σκέφτεται. Δεν πάει τόσο μακριά το μυαλό του.

Εδώ λοιπόν νιώθεις απελπισία γιατί το νησί σου δεν έχει γιατρό, δεν έχει ακτοπλοϊκή συγκοινωνία, έχασες το σπίτι σου από σεισμό, πλημμύρα- θεομηνία. Η φωτιά κατέστρεψε τη σοδειά σου,  το παιδί σου έχει μείνει παράλυτο κλπ. Αποτέλεσμα, χάθηκε  κάθε νόημα για τη ζωή. Νιώθεις ότι τα έχασες όλα. Κάποια απ’ αυτά γιατρεύονται, διορθώνονται, ξαναδημιουργούνται, αλλά τη στιγμή που η απελπισία υπάρχει, η λογική κοιμάται.  Ανάλογα λοιπόν είναι και τα όνειρα αυτής της κατηγορίας και υπάρχουν για να βασανίζουν το άτομο και του θυμίζουν όσα περνάει. Μόνο ένα όνειρο αντίδοτο θα το σώσει.  Αυτό για να γίνει, πρέπει να πιστέψει ξανά.

 

Όνειρα απόγνωσης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.