Αλήθεια, αναρωτηθήκατε ποτέ, η κοινωνία μας είναι αυτή που φαίνεται; Όχι πάντα. Όμως πολλοί αποκρύπτουν τα όσα πραγματικά συμβαίνουν ή μεγαλοποιούν κάποιες καταστάσεις για να παρουσιάζουν τον κόσμο μας με άλλα μάτια για συμφεροντολογικούς λόγους. Π.χ. στις ειδήσεις βλέπεις ότι γίνεται μια καταστροφή, αλλά γίνεται σε ένα σημείο, όχι όπως βλέπουμε με τις κάμερες την καταστροφή απλωμένη, ότι αφορά όλη την περιοχή που γίνεται. Αυτό είναι ένα παράδειγμα.  Ο τρόπος που παρουσιάζουν τα πράγματα, ο τρόπος ο φοβερός που μιλάνε οι δημοσιογράφοι  είναι πολύ διαφορετικός από αυτό που ισχύει στην πραγματικότητα. Λένε π.χ. Το κακό που βρήκε την τάδε τραγουδίστρια και είναι ότι έσπασε το νύχι της.  (Αλληγορικά εκφράζομαι). Δηλαδή, αυτό που θέλουν να πουν δεν είναι τόσο σημαντικό, όσο ο φοβερός τίτλος που δίνουν. Αν ήξερα ότι ήταν αυτό, απλά δεν θα το διάβαζα. ( Αύτος είναι ο σκοπός).

Επιπλέον, ο κόσμος φοράει τη μάσκα της υποκριτικής στον τρόπο που μιλάει, που φέρεται για να μη χαρακτηριστεί ιδιότροπος, δύστροπος, γκρινιάρης. Κρύβουμε τα πραγματικά θέλω και τις αδυναμίες μας για να μη χαρακτηριστούμε ευαίσθητοι. Πνίγουμε τα αισθήματά μας για να μη μας χαρακτηρίσουν ρομαντικούς και ανεδαφικούς. Υπάρχουν πολλά πρέπει και μη, που συμπεριλαμβάνονται στους  άγραφους κανόνες, που πρέπει κατά γράμμα να ακολουθήσουμε για να  είμαστε σωστοί. Όσοι δεν τους τηρούν είναι άτομα δεύτερης κατηγορίας.  Βλέπω άτομα, συχνά γυναίκες,  να φιλιούνται εννοείται στο μάγουλο και αυτό είναι μια οφθαλμαπάτη, διότι αυτό το φιλί δεν δόθηκε ποτέ πραγματικά. Επίσης πολλοί  δίνουν τα χέρια, λένε μελιστάλαχτα λόγια αγάπης και μόλις φύγει ο ένας, εσύ σαν τρίτος  ακούς το άτομο να μονολογεί και να τον κατηγορεί με τις πιο άσχημες εκφράσεις.   Να ήταν μόνο αυτό!

POLITICS

 

Πηγή φωτό

Όταν οδηγούν  βγάζουν όλο τον πραγματικό τους εαυτό, τα αισθήματα που πνίγουν. Πόσο να αντέξει ένας άνθρωπος την πίεση που του ασκεί ο καθωσπρεπισμός που του επιβάλλουν να ζει;  Πραγματικά, όλοι οι Έλληνες έχουν το ίδιο όνομα. Μια λέξη που αρχίζει από Μ και τελειώνει σε Σ. Όλοι τη γνωρίζουν αυτή την έκφραση και την ξεστομίσανε πάνω στην οργή τους. Όμως όταν ηρεμήσουν  προσπαθούν  πάλι να επανέλθουν στο τρόπο ζωής που τους επιβάλλει το σαβουάρ βιβρ.

Πώς να δεις μια τηλεοπτική σειρά που παίζει ο αχώνευτος παρουσιαστής; Όταν είσαι μόνος θα κλείσεις την τηλεόραση. Όταν όμως πας σε ένα ξένο σπίτι και βλέπεις ενθουσιασμένο τον οικοδεσπότη, πρέπει να σεβαστείς την άποψή του και να πεις πόσο καλός είναι. Επίσης, πρέπει να καθίσεις να τον δεις για να μην κακοχαρακτηριστείς. Αγένεια αποτελεί να αλλάξεις το κανάλι και να δεις αυτό που θες εσύ.

Πώς να γίνεις ηθοποιός όταν δεν έχεις το ταλέντο όμως; Πώς ξεχωρίζει το αληθινό από το προσποιητέο λοιπόν; Το αληθινό δεν φθείρεται, όπως το κόσμημα που λάμπει. Το στρας λάμπει κι αυτό, αλλά με τον καιρό χάνει την λάμψη του. Αλληγορικά λοιπόν αυτός που προσποιείται κάποτε κουράζεται.  Όλοι ξέρουμε ότι υπάρχει κάποια προσποίηση στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τους άλλους και μας αντιμετωπίζουν κι αυτοί, όμως τι να κάνουμε; Εμείς δημιουργήσαμε αυτό τον κόσμο και τίποτα και κανένας δεν μπορεί να τον αλλάξει, παρά μονάχα εμείς.

Πρέπει να είσαι καλός ηθοποιός για να φανεί ότι αυτό που λες πράγματι ισχύει. Όμως στο βλέμμα των δύο,  διακρίνει ένας που ξέρει να ξεχωρίζει αυτή την κατάσταση, μία ειρωνεία. Πώς είναι δυνατόν δύο αντίδικοι στο δικαστήριο να αισθάνονται αυτό που δείχνουν εκτός δικαστηρίου; Πώς είναι δυνατόν δύο άτομα που μίσιουνται,  έχουν χωρίσει, είναι από αντίπαλα κανάλια να αισθάνονται έστω τα μισά από όσα λένε και δείχνουν προς τα έξω;  Πώς είναι δυνατόν μια που ζηλεύει τη φίλη, την αδερφή της, τη γειτόνισσα να τη συμβουλεύει ή να ζητάει τη φιλία της μόνο από αγάπη;  Βλέπεις που συζητάνε μεταξύ τους οι τηλεπαρουσιάστριες. Χρυσή μου τι όμορφη που είσαι σήμερα.  Κι εσύ λάμπεις και να τα φιλιά. Γιατί όμως τα περιοδικά και οι εφημερίδες κρύβουν άλλα μηνύματα; Γιατί εκεί γίνεται κάποιος πόλεμος ανάμεσα στα δύο συγκεκριμένα  άτομα; Γιατί λοιπόν βλέπεις τα άτομα τόσο αγαπημένα  και αυτή η διαπίστωση έρχεται σε αντιπαράθεση; Η απάντηση βρίσκεται στη ψυχή μας που δεν αντέχει άλλο την προσποίηση. Όταν όμως αυτά που νιώθεις τα λες, δεν θα φτάσεις στο σημείο να στάζεις χολή σε όλα τα περιοδικά αυτού του είδους.

Αυτό γίνεται  και για άλλους λόγους. Συγκεκριμένα, για να βουλώσουν κάποια στόματα που τις ήθελαν εχθρούς. Για να δείξουν ότι ήταν συκοφαντία, λασπολογία, λίβελος. Για να ρίξουν στάχτη στα μάτια. Για να μη χάσουν τους θαυμαστές τους. Όμως καπνός χωρίς φωτιά δεν βγαίνει. Πιστεύω, ότι αυτοί που γράφουν τα όσα γράφουν δεν θα ήθελαν να διακινδυνεύσουν την αξιοπιστία του περιοδικού τους  γράφοντας ψέματα. Μπορεί να είναι αλήθεια όμως, μπορεί και ψέματα. Μια φήμη μπορεί να γίνει είδηση, αλλά αυτό γίνεται σε περιοδικά που θέλουν να πουλήσουν πολλά φύλλα και δεν τους νοιάζει ούτε η ποιότητα ούτε το όνομά τους. Γι’ αυτό υπάρχουν τα περιοδικά και οι φυλλάδες.

Γιατί όμως συμπεριφερόμαστε περίεργα πολλές φορές; Αν αυτά που κάνει ένας επώνυμος τα έκανε ένας άσημος θα κλεινόταν στο τρελάδικο. Όμως ο επώνυμος δικαιολογεί τη φήμη του.  Είναι ο τάδε. Αυτή η συμπεριφορά πολλές φορές σε ανώνυμους συναντάται σε άτομα που είναι σκλαβωμένα. Αυτή η κατάσταση μοιάζει σαν το σκυλάκι που το κρατάς δεμένο. Πόσο θα αντέξει; Όταν λυθεί θα κάνει σαν τρελό. Όταν κάποια κοπέλα είναι περιορισμένη και δεν την αφήνουν να βγει έξω θα κάνει τα ενάντια από αντίδραση μια μέρα που θα καταφέρει να το σκάσει, και θα πάθει όσα φοβούνται οι γονείς της, παρά αν έβγαινε και είχε την πείρα να προστατεύσει  μόνη της, τον εαυτό της.  Έτσι και ένα άτομο όταν περιορίζεται σε κάποια στερεότυπα, κάποτε θα ξεσπάσει. Όταν ξεσπάσει κανείς δεν ξέρει τι θα ακολουθήσει και τι συνέπειες θα έχει αυτό για τον εαυτό του και τους γύρω του.

Λένε ότι οι πολιτικοί μας δεν είναι ειλικρινείς. Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μας γεμίζουν ψέματα για να τους ψηφίσουμε και με λόγια μελιστάλαχτα και αισιόδοξα μας παρουσιάζουν τη ζωή μας πολύ πιο εύκολη. Όταν βγει αυτός θα πιάσει ένα ραβδάκι μαγικό και αφού ρίξει νεραϊδόσκονη, που κάνει τα όνειρα μας πραγματικότητα, η κατάσταση ως δια μαγείας θα αλλάξει.  Η  γκρίζα βροχή θα μετατραπεί σε ροζ σύννεφο και ο ουρανός θα βρέξει χρήματα. Ο καθένας θα πιάσει όσα μπορεί, και το παραμύθι θα έχει καλό τέλος.  Επειδή όμως η ζωή δεν είναι παραμύθι και τα παραμύθια είναι μόνο για τα παιδιά, επειδή πια πιστεύω πως ο κόσμος έχει ξυπνήσει, γνωρίζω ότι όποιος και να βγει θα συνεχίσει την ίδια πολιτική, διότι η σωτηρία της χώρας μας είναι μονόδρομη. Απόδειξη αποτελεί η αντιμνημονιακή πολιτική του πρωθυπουργού μας, πριν εκλεγεί από το λαό, που άλλαξε αμέσως μόλις έγινε πρωθυπουργός.  Όμως η ειλικρίνεια της αντιπολίτευσης που διαθέτει όταν βρίζει τον αντίπαλό του είναι μοναδική και τη χαιρόμαστε, διότι δείχνει αυτό που πραγματικά  αισθάνεται.  Όμως αυτή η κατάσταση δεν είναι μόνιμη δυστυχώς ή ευτυχώς, διότι μόλις κατέβουν από τη βουλή και είναι εκτός μάχης, στην προσωπική τους ζωή δηλαδή, είναι οι καλύτεροι φίλοι. Μόνο εμείς τσακωνόμαστε γι’ αυτούς. Αυτοί μια χαρά περνάνε. Αυτό ισχύει με τους αντίπαλους ποδοσφαιριστές, τραγουδιστές, ηθοποιούς κ.λ.π.

Υπάρχουν άτομα που λένε την αλήθεια. Η αλήθεια όμως πονάει και γίνονται μισητοί. Ξέρω όμως μια παροιμία που άκουγα από μικρή.  Όποιος λέει ψέματα ζει μέσα στα αίματα…. Όποιος λέει την αλήθεια έχει το Θεό βοήθεια.  Όμως για να μη δείχνουμε μια κοινωνία διαλυμένη, επιβάλλεται αυτή η τακτική.  Αυτό δεν είναι κακό.  Πολλές φορές αυτό το ψέμα δείχνει μια ειρηνική και κόσμια κοινωνία. Αυτό θα ήταν καλό αν άντεχαν όλοι αυτή την προσποίηση. Όμως φόβος γίνεται όταν ξεσπάει το άτομο. Τότε κανείς δεν ξέρει τι αντίκτυπο θα έχει και που θα ξεσπάσει.  Μοιάζει σαν ένα ηφαίστειο που συσσωρεύει πολλά μέχρι να γίνει η έκρηξη. Τότε η λάβα θα σαρώσει τα πάντα και τους πάντες στο πέρασμά της. Αλίμονο σ’ αυτούς λοιπόν που θα βρεθούν στο δρόμο αυτού του ατόμου ακριβώς τη στιγμή που γίνεται αυτή η έκρηξη.

Η άσχημη πλευρά της κοινωνίας φαίνεται  ανάμεσα στα άτομα που λέγονται άτομα δεύτερης κατηγορίας.  Έχουν το μειονέκτημα να είναι πιο ειλικρινείς. Είναι τρομοκράτες, διαφθορείς, απατεώνες, βιαστές κ.λ.π.  Άρα, η κοινωνία λοιπόν διαχωρίζει τους ανθρώπους ανάμεσα στα κοσμήματα  και τους τιποτένιους. Ο χρυσός και ο τενεκές λοιπόν.

Η αληθινή όμως κοινωνία και η υποφερτή είναι η μέση οδός. Η μέση λύση. Να είσαι ο εαυτός σου, αλλά να μη φτάνεις στα άκρα. Στα παραμύθια όταν υπήρχαν τρεις δρόμοι, έπρεπε να διαλέξεις τον μεσαίο. Εκεί όπου ανήκει το μεγαλύτερο μέρος της. Δεν αγαπάμε λοιπόν ούτε αυτή την ειρωνική χωρίς αισθήματα κοινωνία, αλλά δεν θέλουμε να έχουμε καμιά σχέση με τα άτομα που τη διαλύουν. Δεν είναι ρατσιστική αυτή η εξομολόγηση που σας κάνω, απλά δεν εκτιμάμε αυτούς που χαλάνε και καταστρέφουν την κοινωνία μας.  Όπως δεν εκτιμάμε όσους διαλύουν το σπίτι μας, το χώρο που ζούμε, που εργαζόμαστε, την πατρίδα μας, τον πλανήτη που κατοικούμε.  Μοιάζει με ένα άτομο που κάνει πολλά μπότοξ για να γίνει τέλειο και αντί να γίνει ωραίο παραμορφώνεται. Αν πάλι αφήσει τον εαυτό του να φθαρεί καταλήγει παραμορφωμένος. Άρα, το σωστό είναι να προσέχουμε τον εαυτό μας όσο πρέπει με τη βοήθεια της φύσης, και να μην επεμβαίνουμε σ’ αυτή. Το ίδιο ισχύει και με την κοινωνία. Να είμαστε ο εαυτός μας, αλλά να προσπαθούμε πάντα να μη γινόμαστε ακραίοι.  Άλλωστε,  όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν τις ίδιες απόψεις και τα ίδια γούστα. Αυτό πρέπει ο άλλος να το σεβαστεί, για να τον σεβαστούμε κι εμείς.  Άρα, πρέπει να λέμε ειρηνικά τις απόψεις μας και να συζητάμε με τον άλλο σαν να τις αναφέρουμε για ενημέρωση, όχι να φανατιζόμαστε μ’ αυτές, διότι ο άλλος καταλαβαίνει που το πάμε και ψυχολογώντας τους σκοπούς μας, δηλαδή αυτό διαβάζει με τον κυνικό τρόπο που εκφραζόμαστε, αντιδρά  με αποτέλεσμα να υποστηρίξει την δική του άποψη μέχρι να κοπεί το σχοινί. Στην πραγματικότητα το κάνει για να έρθει σε ρήξη μαζί μας και όχι για να υποστηρίξει την άποψή του. Πρέπει λοιπόν,  να μην αφήσουμε να φτάσουν τα πράγματα στο σημείο αυτό.  Έτσι γίνονται καβγάδες και οι άνθρωποι γίνονται εχθροί.  Σ’ αυτό το σημείο μας φέρνει η σκοτεινή πλευρά του εαυτού μας. Αυτή έχει διαλύσει σχέσεις και φιλίες που δεν θα γινόταν ποτέ αυτό αν βρισκόμασταν σε νηφαλιότητα και δεν αφήναμε τον εγωισμό και το θολωμένο νου να μας επηρεάσει. Γι΄ αυτό οι σημαντικές συζητήσεις πρέπει να γίνονται με καθαρό νου, το ίδιο ισχύει και με τις σημαντικές αποφάσεις. Όλοι μέσα από τα βιώματά μας μαθαίνουμε. Αυτό συμβαίνει, διότι όταν καθαρίσει ο νους αναλογιζόμαστε τι έχουμε κάνει. Καμιά φορά η συγχώρηση δίδεται. Δεν δίδονται όμως δεύτερες ευκαιρίες πάντα, διότι όλοι δεν συγχωρούν. Εξαρτάται πόσο πικρά λόγια είπαμε και πόσο πονέσαμε τον άλλο.

Δεν  είναι δυστυχώς μόνο ο εγωισμός που φέρνει την κοινωνία σ’ αυτό το σημείο. Η διαφθορά γίνεται για το χρήμα. Όλα γι’ αυτό γίνονται. Πωλούνται συνειδήσεις και όρκοι γιατρών, με αποτέλεσμα το άτομο να διαπράξει τη χειρότερη πράξη, προκειμένου να εξασφαλίσει μια βαλίτσα χρήματα που κάποτε θα τελειώσουν. Όμως η ρετσινιά του διαφθορέα μένει και τον στιγματίζει για πάντα με τύψεις και εφιάλτες, φτάνει να έχει ακόμα συνείδηση να τα αντιληφθεί όλα αυτά.

Συμπερασματικά λοιπόν, πρέπει το κάθε άτομο εφόσον αποτελεί μέλος αυτός της κοινωνίας να προσπαθήσει να αφήσει το σημάδι του με τον καλύτερο τρόπο. Είναι λάθος να εξοντώσει τα άτομα που την καταστρέφουν, γιατί μπορεί να εξοντωθεί. Επίσης είναι λάθος να τα φέρει στο σωστό δρόμο, όταν έχουν χωθεί βαθιά μέσα στη λάσπη. Για να γίνει αυτό πρέπει να κολυμπήσεις σ’ αυτή και υπάρχει ο φόβος να σε παρασύρει.  Μπορεί όμως να προλάβει κάποιους που βαδίζουν ή προσπαθούν να βαδίσουν το δρόμο αυτό. Κανείς δεν μπαίνει μέσα στη λάσπη, διότι μπορεί να λερωθεί. Αρπάζει το τσιμέντο, τον ασβέστη, την άμμο  και το νερό πριν προλάβει το άτομο να την κατασκευάσει και να κυλιστεί σ’ αυτήν, όπως τα γουρούνια.   Καλοί και κακοί πάντα θα υπάρχουν.  Όμως άλλο κακό και άλλο καταστροφικό. Αυτό καταλαβαίνουμε όλοι πόσο επιζήμιο είναι. Για να γίνει αληθινή η κοινωνία μας πρέπει καθένας ξεχωριστά να συνειδητοποιήσει με πολλή σκέψη τι κάνει και τι αντίκτυπο θα έχει γι’ αυτόν και την  οικογένειά του, διότι δεύτερη ευκαιρία δεν δίδεται πάντα.

Θα αναφερθώ τώρα σε μια άλλη κοινωνία. Την κοινωνία του 1971. Σαν δίχρονο κοριτσάκι τι να θυμάμαι απ’ αυτήν; Ένα μωράκι ήμουν.  Όμως διαβάζοντας τώρα αυτό το γνωστό τραγουδάκι αντιλαμβάνομαι ότι και τότε τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα.

Κοινωνία, κοινωνία – 1971
Στίχοι:Πυθαγόρας Μουσική:Γιώργος Κατσαρός
Γιάννης Καλατζής

Η κοινωνία με κατηγορεί
αλλά αυτή κρύβει τα λάθη τα δικά της.
Μπορεί εγώ έξω να έπεσα, μπορεί,
όμως αυτή είν’ ο μεγάλος παραβάτης.

Κοινωνία, κοινωνία,
να `χα σίδερο γροθιά
να σου κοπανήσω μία
γιατί είσ’ όλο ψευτιά.

 

Η κοινωνία με κατηγορεί
και προσπαθεί ένα παράπτωμά μου νά βρει
ενώ αυτή ένα χαμόγελο φορεί
και από μέσα η καρδιά της είναι μαύρη.

Αν ήθελαν τότε σιδερογροθιά,  τι θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε σήμερα ;

Ψεύτικη κοινωνία

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:

 
  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχόλια σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.
  • -Παρακαλούμε διαβάστε τους παραπάνω όρους πριν καταχωρήσετε κάποιο σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο