Αυτό το κείμενο κανονικά  αφορά παιδιά από 13-18 ετών. Νομίζω, ότι δεν  θα το καταλάβουν τα μικρότερα. Αν κάνω λάθος και το καταλάβουν και μικρότερα παιδιά, διότι τα παιδιά σήμερα είναι έξυπνα,  δεν απαγορεύεται να το διαβάσουν, φτάνει να μπορέσουν να το καταλάβουν.  Αυτό έχει σημασία. 

Καλό διάβασμα λοιπόν παιδιά και καλή θέαση αν θέλετε να το δείτε.

Φυσικά, όλα τα παραμύθια της παιδικής γωνιάς δεν είναι δικά μου. Αν τύχει να γράψω κάποιο δικό μου θα το αναφέρω ότι είναι δικό μου. 

Το θέμα που θα συζητήσουμε εδώ σήμερα  είναι ο έρωτας και η αγάπη. Ένα θέμα που αρχίζει να μας απασχολεί στις ηλικίες που προανέφερα. Ένα σπίρτο και ένα κερί ερωτεύτηκαν. Αυτή την υπέροχη  τρυφερή ιστορία θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε εδώ. Ανάλυση δεν υπάρχει. Το κείμενο αυτό τα λέει καθαρά  όλα.

Μια φορά κι εναν καιρό  σε μια μεγάλη σκοτεινή  στην κορφή του πανύψηλου βράχου, ζούσε μόνο και έρημο ένα μικρό κερί. Ένα κερί σβηστό, που μέτραγε τις μέρες της ύπαρξής του.

“Μα τι κάνω  εδώ μόνο μου!” αναρωτιόταν. “Έτσι σβηστό που είμαι, πόσο πολύ κρυώνω! Πόσο πολύ φοβάμαι και πόσο άχρηστο νιώθω. Μια σκοτεινή κουκίδα μέσα σε τούτη τη σπηλιά”.

Κι ο χρόνος περνούσε και το κερί μετρούσε τις μέρες της ανούσιας σκοτεινής ζωής του.

Μια μέρα, άνεμος δυνατός φύσηξε έξω από τη σπηλιά και στο πέρασμά του παράσερνε ό,τι μικρό και αδύναμο υπήρχε. Φτερά από πουλιά   που είχαν την φωλιά τους στη βάση του βράχου, ξερά φύλλα και κλαδιά, σπόρους από λουλούδια εξωτικά και ένα… σπίρτο. Ένα τόσο δα μικρό σπίρτο ψηλόλιγνο και γυαλιστερό, με κόκκινο αστραφτερό καπέλο, στο μικρό του κεφάλι!

Με το δεύτερο φουυυυυυυυυυυυυυυ του ανέμου, το σπίρτο απογειώθηκε και με δύναμη παρασύρθηκε μέσα στη σκοτεινή σπηλιά.  Έπεσε με δύναμη κάτω στο τραχύ έδαφος και … Ωχ!!!

– “Μα πού βρίσκομαι;” Είπε με τη τσιριχτή φωνή του.

Στην αρχή δυσκολεύτηκε στο σκοτάδι, αλλά σαν σπίρτο που ήταν,  έστω και σβηστό, σύντομα συνήθισε να βλέπει ακόμα και μέσα στο σκοτάδι

– “Αμάν!” είπε … “Τι εισαι εσύ;”

–  “Δεν με βλέπεις;” ειπε το κερί με την παραπονιάρικη φωνή του.

“Είμαι ένα κερί!”  Και να που ακόμα και τ’ αταίριαστα μπορούν να ταιριάξουν…

Εκεί, μέσα στην υγρασία και το σκοτάδι της σπηλιάς, το κερί και το σπίρτο ενώσανε την μοναξιά και το κοινό τους  πρόβλημα. Ήταν και τα δυο σβηστά, έρημα, μόνα και παραμελημένα, μέσα σε τούτη τη σκοτεινή άψυχη σπηλιά.  Το σπίρτο τέντωνε το λυγερό κορμί του κι ακουμπούσε πάνω στο κερί και το κερί έκανε νάζια και καμώματα. Τώρα οι ελπίδες να φτάσουν στο όνειρο όλο και μεγάλωναν. Το όνειρό τους; Μια μικρή φλόγα. Μια μικρή φλόγα που θα τα φωτίσει και τα δύο, θα τα ζεστάνει και θα τα αφήσει να κοιταχτούνε στα μάτια.

“Μα, θέλω να δω τα μάτια σου” είπε το σπίρτο στο κερί.  “Μα θέλω να νιώσω τη ζεστασιά σου”  είπε το κερί στο σπίρτο.  Και τότε, τρόμαξαν… “Αν ανάψω καλή μου θα καώ!”  είπε το σπίρτο.  “Και καλά να καεί μόνο το κόκκινο σκουφί μου, θα είμαι ένα ακόμα άσχημο, μισοκαμένο σπίρτο… Μα αν καώ εντελώς, τι θα απογίνω; Θα προλάβω τουλάχιστον να δω τα μάτιια σου;” “Κι αν ζεσταθώ” είπε το κερί, “θα λιώσω… Κι αν λιώσω θα γίνω άσχημο και κακοφτιαγμένο! Θα έχω προλάβει να χαρώ τουλάχιστον τη ζέστη σου;”

Μέρα τη μέρα, το κερί και το σπίρτο αγαπιόντουσαν όλο και πιο πολύ κι η αγάπη τους δυνάμωνε! Μέσα στη σκοτεινή σπηλιά, λουλούδια φυτρώσανε, γιατί η αγάπη είναι ένα λουλούδι, που όπου γεννιέται δίνει χρώμα, άρωμα και ομορφιά.

Κι οι μέρες περνούσαν…  Το κερί και το σπίρτο σφιχταγκαλιασμένα περιμένανε καρτερικά τη συνέχεια του έρωτά τους.  Κι ήρθε το καλοκαίρι… Έξω από τη σπηλιά έφτασε η αφόρητη ζέστη…  Το δάσος γύρω από το βράχο συχνά γέμιζε από γέλια, τραγούδια, φωνές μικρών και μεγάλων. Το κερί και το σπίρτο αγκαλιάζονταν τρομαγμένα και περίμεναν, όλο περιμέναν και αγαπιόντουσαν κάθε μέρα και πιο πολύ.  Κι ας μην  είχε δει τα μάτια του σπίρτου, το κερί.  Κι ας μην είχε νιώσει τη ζεστασιά του κεριού, το σπίρτο. Ο έρωτάς τους, μια μικρή τραγωδία, σαν όλους τους ανικανοποίητους έρωτες, που γεννιούνται και μένουνε πάντα στο όνειρο…

Ώσπου μια μέρα,  μια παρέα εκδρομείς- έτσι τους έλεγαν όλους αυτούς τους εισβολείς του δάσους – πήρανε τα γέλια, τα τραγούδια και τις φωνές τους μακριά, αλλά αφήσανε μια μικρή σπίθα… μια τόσο δα μικρή σπίθα φωτιάς να σιγοκαίει,  εκεί κάτω από τα ξερά κλαδιά που είχαν ανάψει για να μαγειρέψουνε… “Συμφορά!”  φωνάζανε πουλιά και ζώα, που περνάγανε τρομαγμένα τρέχοντας έξω από τη σπηλιά.  “Συμφορά! Φωτιά! Φωτιά… Θα καούμε!”

– “Ακούς;” είπε το σπίρτο στο κεράκι…

– “Ακούς; Θα καούμε!” Είπαν και η δυο με μια φωνή γεμάτη έρωτα!

– “Δεν φοβάμαι να καώ απ’ αγάπη” είπε το σπίρτο στο κερί.

– “Δεν φοβάμαι να λιώσω από αγάπη” είπε το κερί στο σπίρτο.

Τρελά από έρωτα  τραγουδούσαν στην φλόγα που έρχόταν…

-“Έλα!” της έλεγαν. “Έλα! Σε περιμένουμε!”.

-” Θα μ’ αγαπάς αν καώ και ασχημύνω χωρίς το κόκκινο σκουφί μου;” Είπε το σπίρτο στο κερί.

  -“Θα μ’ αγαπάς αν λιώσω και χάσω το σχήμα μου;” Είπε το κερί στο σπίρτο.

Κι η φλόγα ερχόταν όλο και πιο κοντά… Κι η φλόγα έφτασε στο κατώφλι της σπηλιάς και δίσταζε να μπει μέσα, μη χαλάσει την ομιορφιά που διαισθάνθηκε!   “Έλα!” της φωνάζανε και τα δύο με μια φωνη!  Κι η φλόγα έστειλε μέσα στη σπηλιά, την πιο μικρή της κόρη! Μια σπίθα τόση δα που μπήκε τσαχπίνικα και ναζιάρικα από την είσοδο της σπηλιάς.  φφφφφφφφφφφφφφφφσσσσσσσσσσσσσττττττττττττ! Το σπίρτο τέντωσε το λυγερό κορμί του, για να καλωσορίσει τη σπίθα. Το κόκκινο σκουφί του τυλίχθηκε στις φλόγες.

– “Αγάπη μου!”  είπε στο κερί. “Καίγομαι για σένα…Αγάπη μου να δω τα μάτια σου κι ας καώ!”. Το γυαλιστερό κόκκινο σκουφάκι  ακούμπησε πάνω στο φυτίλι, καθώς έσκυψε για να δει καλύτερα.  “Αγάπη μου” είπε το κερί στο σπίρτο “άσε με να νιώσω τη ζεστασιά σου κι ας λιώσω!”.

Το σπίρτο και το κερί κάηκαν μαζί…μια μάζα ενωμένη στο χρόνο και στο χώρο αιώνια…

Το κερί και το σπίρτο τελικά  έλιωσαν από αγάπη κι έφτασαν στο δικό τους όνειρο…

 

 

 

 

 

Το κερί και το σπίρτο

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:

 
  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχόλια σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.
  • -Παρακαλούμε διαβάστε τους παραπάνω όρους πριν καταχωρήσετε κάποιο σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο