Κάποτε πίστευα ότι η αράχνη στο όνειρο είναι κάτι που αραχνιάζει, κάτι παλιό, σκονισμένο που δεν χρησιμοποιείται ή ο φόβος για το έντομο αυτό. Υπάρχει όμως και μια τρίτη ερμηνεία που ανακάλυψα πρόσφατα.  Είναι συνώνυμο της παγίδας. Είναι συνώνυμο του φαγώματος, είναι το έντομο που μας ακινητοποιεί και αφού πια μας πάρει στον ιστό,  μας λιανίζει. Π.χ. για έναν πολύ πλούσιο άνδρα που θα δει ιστό αράχνης, μια μοιραία γυναίκα θα του φάει όλη την περιουσία, θα χάσει όσα με κόπο απέκτησε για να λάβει στιγμές ηδονής που δεν είναι πάντα αληθινές. Είναι σαν ένα ακριβοπληρωμένο ναρκωτικό που έχει λίγη λάμψη και παθαίνεις εθισμό. Γι’ αυτό το λόγο,  η αράχνη είναι αλληγορικά  ο εθισμός, κάθε τι που μας παγιδεύει και δεν μπορούμε να απαλλαγούμε,  και στο τελικό στάδιο μας λιανίζει με τον τρόπο του.

Είναι άσχημο όνειρο όταν νιώσουμε ότι παγιδευτήκαμε σ’ αυτήν. Κάθε ακριβοπληρωμένο πάθος είναι μια ύπουλη αράχνη που μας βάζει στον ιστό της. Αυτό το όνειρο πρέπει να μας αφυπνίσει πριν γίνει αυτό. Όταν μπούμε πια στον ιστό της και φαγωθούμε απ’ αυτήν είναι πολύ αργά!!!

 

 

Στον ιστό της αράχνης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.