Είναι τα όνειρα που βλέπουν τα άτομα που έχουν μια αντιπάθεια σε ορισμένες ομάδες ανθρώπων που γι’ αυτούς είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού.  Αυτές οι ομάδες είναι: Οι ομοφυλόφιλοι, οι Αλβανοί, οι γύφτοι, οι μαύροι, οι μουσουλμάνοι, οι ιερόδουλες, για κάποιους ακόμη οι ηθοποιοι και οι τραγουδιστές,  αυτοί που κάνουν στα χέρια τους τατουάζ, άνδρες που φοράνε σκουλαρίκια, άνδρες που βάζουν κρέμες, οι χρυσαυγίτες, τα προσφυγόπουλα  κ.λ.π.

Γκρινιάζουν έντονα ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι άνθρωποι φυσιολογικοί, ότι δεν ανήκουν στην κοινωνία μας, ότι είναι λάθη της φύσης. Τους καταμαρτυρούν τόσα πολλά  που έχουν δημιουργήσει την ομοφοβία. Οι υπόλοιποι για διάφορους λόγους  είναι άνθρωποι χαμηλής υποστάθμης και φυσικά δεν θέλουν να κάνουν παρέα με τα παιδιά τους ή να φοιτούν στο ίδιο σχολείο. Μεγάλη αντίδραση υπάρχει όταν την ελληνική  σημαία τη σηκώσει Αλβανός.

Όλα αυτά δεν μπορούν να αφήσουν ανεπηρέαστο το  υποσυνείδητο.  Όλα όσα κουβαλάμε μέσα μας για τα άτομα αυτά γίνονται όνειρα που μας παιδεύουν.  Μέσα απ’ αυτά βρίσκουμε όμως τη δύναμη να τους εξοντώσουμε, να τους χτυπήσουμε, να τους διώξουμε. Αυτό δεν τολμάμε να το κάνουμε στη ζωή γιατί θα χαρακτηριστούμε ρατσιστές.

Το κακό δεν είναι απόλυτα ο ρατσισμός, όσο ο τρόπος που τον εκδηλώνουμε στους άλλους. Δείχνουμε κακία για τα άτομα αυτά και  δεν βλέπουμε πόσο άσχημη αύρα έχουμε, πόσο άγριοι γινόμαστε, πόσο δηλητήριο χύνουμε. Πως περιμένουμε να είναι τα όνειρά μας, και πόσο μπορεί κάποιος να είναι ανεπηρέαστος από αυτά που σκέφτεται;

Ένα μη ρατσιστή δεν τον απασχολεί με ποιον κάνει παρέα ο γιός του. Όμως, κάπου στο βάθος,  επηρεάζεται από τους άλλους και φοβάται. Σαν πολιτισμένος που είναι τα κρατάει μέσα του, αλλά από την άλλη, αυτό γίνεται βραχνάς. Πόσο να αντέξει; Όλοι πάνω κάτω φοβόμαστε. Δεν ξέρουμε γιατί έχουμε ορίσει αρχηγό τον εαυτό μας και οι άλλοι είναι υπό. Κάποιοι λένε ότι ο θεός ανήκει στη λευκή φυλή. Αντίστοιχα οι μαύροι έχουν την  ανάλογη άποψη. Για μένα αυτός που θέλει να γίνεται ανώτερος, πρέπει να εκδηλώνεται, αλλά με ωραίο τρόπο. Δεν τον πάω σαν άνθρωπο, δεν μου αρέσει, δεν θέλω να τον παντρευτώ, αλλά δεν τον μισώ, δεν τον απεχθάνομαι, αλλά δεν θα εμποδίσω το παιδί μου να τον κάνει παρέα,  αν το θέλει, φτάνει να μην το βλάψει. Αυτό είναι το σημαντικό που πρέπει καθένας να κοιτάζει κι όχι η ράτσα του ατόμου. Όπως υπάρχουν καλοί και κακοί Έλληνες, αυτό ισχύει σε όλους τους λαούς.

Ρατσιστικά όνειρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.