Η ερμηνεία του ονείρου αυτού γίνεται με δύο τρόπους: Αν ξεχνάμε επιλεκτικά ή αν αυτό οφείλεται σε αμνησία. Επίσης, εξαρτάται από την ηλικία. Αν είμαστε νέοι κάποιες καταστάσεις δεν θέλουμε να τις θυμόμαστε. Για τους γηραιούς ανθρώπους είναι αρχή για την εκδήλωση της νόσου Azlheimer. 

Η επιλεκτική λησμονιά γίνεται για να κάνουμε την προσπάθεια να αποβάλλουμε από μέσα μας άσχημες αναμνήσεις ή αρνητικές σκέψεις, βαριά ενοχικά βιώματα ή ντροπιαστικά, αποφάσεις που πήραμε και μας κατέστρεψαν κλπ. Άρα, τα ξεχνάμε ή δεν τα επαναφέρουμε σκόπιμα στη μνήμη,  μήπως μόνα τους ξεχαστούν. Όμως κουράζεται και το μυαλό, με την πάροδο του χρόνου η φαιά ουσία λιγοστεύει. Καταναλώνεται!!! Όμως υπάρχουν κάποια πράγματα που πράγματι τα έχουμε ξεχάσει, όπως και η κατάσταση της αμνησίας που δεν μας θυμίζει τίποτα ένα μέρος που είδαμε. Όμως, υπάρχουν πρόσωπα και καταστάσεις που κάτι μας θυμίζουν και αναρωτιόμαστε  που σε ξέρω; Ο άνθρωπος με αμνησία ή Azlheimer δεν θα έχει τέτοια ερωτήματα. Πράγματι, δεν τον ξέρουν κι ας είναι το ίδιο τους το παιδί. Σε στιγμή εκλάμψεων όμως θα το αναγνωρίσουν. Στο όνειρο αυτό φοβούμαστε τις αλλαγές και δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο.

Είναι επίσης μια προειδοποίηση ότι έχουμε ξεχάσει ένα ραντεβού σαν όνειρο αφύπνισης. Π.χ. είδαμε ότι ξεχάσαμε το ραντεβού αυτό και όταν ξυπνήσουμε το πραγματοποιούμε. Επίσης, η συνήθεια να σημειώνουμε κάθε εργασία μας στις ατζέντες μας κάνει να μην θυμόμαστε τις υποχρεώσεις μας. Αν χαθεί η ατζέντα χάθηκαν όλα. Όπως και η μη δυνατότητα να αποστηθίζουμε τηλέφωνα,  όπως παλιά,  μας κάνουν ανασφαλείς αν χαθούν οι επαφές μας; Αν ξεχάσει τα γενέθλιά μου; Αν ξεχάσει το ραντεβού μας; Μπορεί όμως κι εμείς κάτι να ξεχάσουμε.  Αυτά ισχύουν για τους νέους ανθρώπους.

Οι ηλικιωμένοι όμως βλέπουν με  άλλη μορφή αυτά τα όνειρα. Η νόσος Azlheimer είναι η κύρια αιτία αυτών των ονείρων, που είναι συχνά στην περίπτωση αυτή. Βλεπουν το όνειρο, αλλά δεν αναγνωρίζουν τι βλέπουν. Όταν αναφέρουμε τα συμπτώματα κάποιος μπορεί να καταλάβει εύκολα ότι το άτομο μπορεί να πάσχει απ’ αυτή τη νόσο.

Από το ίντερνετ διαβάζουμε:

Τα συμπτώματα είναι τα εξής:                                                                                 

– Επανάληψη ερωτήσεων 

– Χάσιμο πραγμάτων 

– αδυναμία απόκτησης καινούργιων γνώσεων,

– αδυναμία αποθήκευσης γεγονότων που συνέβησαν.

Αργότερα: ο ασθενής ξεχνάει ονόματα, ακόμα και συγγενών του και στο τέλος ζει στο παρελθόν.

Συχνά, ένα από τα πρώτα συμπτώματα της νόσου του Azlheimer είναι οι αφασικές διαταραχές. Οι ασθενείς έχουν δυσκολία στην εύρεση της κατάλληλης λέξης, περιγράφουν μια λέξη αντί να την ονοματίσουν και ο λόγος τους γίνεται λιγότερο αυθόρμητος και πιο φτωχός.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια της νόσου οι ασθενείς αποπροσανατολίζονται χρονικά και αργότερα χωρικά.

Όμως, μετά από ένα κώμα ή μια διάσειση το άτομο μπορεί να δει τέτοια όνειρα κι ας ανήκει στην ηλικία αυτή. Πολλές φορές στο όνειρο όταν δεν θυμάσαι κάτι που πονά είναι καλύτερο,  παρά να θυμάσαι αδιάκοπα το παρελθόν και όσα έχεις ζήσει τότε με λεπτομέρεια, ενώ το παρόν και το μέλλον δεν το αναγνωρίζεις.

Κάθε λησμονιά λένε είναι γιατρικό. Ναι, συμφωνώ, αλλά είναι κρίμα να συμβαίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε να χάσουμε ολόκληρη την προσωπικότητά μας. 

 

Ξεχνώ στα όνειρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.