Όλα ήταν μια χαρά  μέχρι που το γαλάζιο φεγγάρι έκανε την είσοδο του στον ουρανό. Όλοι περίμεναν καρτερικά τις αλλαγές που θα έφερνε.  Κάτι σημαντικό θα γινόταν στην πόλη μας. Κάτι νέο θα γινόταν έξω από το σπίτι που κατοικούσε εκείνη που αφηγείται αυτά τα θαυμαστά που είδε.  Έμοιαζε μεταξύ ονείρου και φαντασίας, αλλά ένιωσε ότι ήταν πραγματικό βίωμα. Όλα αλλάξανε όταν είδε μια λάμψη που  όλο μεγάλωνε και είχε γίνει στο μέγεθος ενός ανθρώπου. Στην αρχή το πέρασε για πεφταστέρι, ενώ στη συνέχεια εξελίχθηκε σαν κάτι λαμπερό που έπαιρνε σχήμα και μορφή.  Το πλησίασε και είδε ότι μεταμορφώθηκε σε καθρέφτη και μέσα απ’ αυτό τον καθρέφτη  να εμφανίζεται μπροστά της ένας νέος κόσμος.   Έπρεπε να βουτήξει όπως την πισίνα. Κάτι την ωθούσε να το κάνει. Δεν την φόβιζε, απλά ένιωθε δέος στην μορφή του. Όταν μπήκε, δεν είδε τίποτα άλλο,  παρά χωράφια.  Δεν μπορούσε να πάει πουθενά αλλού, η κίνηση να μπει εκεί  την φυλάκισε.  Ας δούμε όμως με τα μάτια της την περιπέτειά της εκεί.

 

Η πραγματικότητά μας ήταν για εκείνον το κόσμο η φαντασία τους. Για εκείνον τον κόσμο είμαι όπως η νεράιδα για μας.  Τρόμαξα, όταν έκανα ενστικτωδώς αυτή τη διαπίστωση, αν και το βλέμμα μου δεν έβλεπε παρά μόνο χωράφια. Για να γίνω υπαρκτό πρόσωπο έπρεπε να αρνηθώ τη δική μου πραγματικότητα.  Μπορούσα όμως να μετατρέψω αυτόν τον κόσμο με την δύναμη που έχω μέσα μου σε υπαρκτό. Θα ήταν για μένα ένας κόσμος αληθινός, χωρίς να τρελαθώ. Πως θα κατάφερνα κάτι τέτοιο;  Αυτό μόνο δεν γνώριζα.  Σίγουρα κάπου θα υπάρχει η απάντηση.

Προχώρησα παρακάτω με σκοπό να δω ένα σπίτι, έναν περαστικό. Κάποιο που θα μπορούσε να με διαφωτίσει περισσότερο. Όμως η απόλυτη ησυχία απλωνόταν παντού. Ένα απέραντο φως έκανε τον ουρανό να λάμπει και λουλούδια άρχισαν να φυτρώνουν. ‘Ήταν γιγάντια. Άρα, βρέθηκα στην πρώτη πόλη που επισκέφτηκε ο Γκιούλιβερ, είμαι ένας Γκιούλιβερ γι’ αυτούς; Αναρωτήθηκα! Μήπως δεν τους βλέπω επειδή είναι μικροί;  Όχι, έψαξα παντού, δεν είναι αυτή η σωστή απάντηση. Έπρεπε να βρω μόνη μου το σωστό σενάριο.

Τότε είδα πάλι την αστροπύλη. Αν έμπαινα μέσα θα βρισκόμουν στην πραγματικότητά μου ή θα χωνόμουν πιο βαθιά στο πρόβλημα; Τότε είδα ότι κάτι έγραφε. Πήγα να το διαβάσω. Μείνε στα χωράφια μέχρι να βρεις την σωστή απάντηση. Τότε όλα θα αλλάξουν για σένα. Τότε ζήτησα έναν μέντορα, κάποιον να με καθοδηγήσει σωστά. Σκέφτηκε να μου φέρει την μητέρα μου. Αυτό ήταν το άτομο που διάλεξε για μένα.  Ήταν απέραντη η σκέψη. Δεν θα μπορούσα μόνη μου να βρω απάντηση στο θέμα που με απασχολεί. Για την μητέρα μου όλα θα ήταν διαφορετικά. Την είδα στο τέρμα του δρόμου να με περιμένει. Ένιωσα ασφάλεια.

Πραγματικά, όταν έφτασα κοντά της με έπιασε από το χέρι. «Πάμε, γιατί μας περιμένουν» είπε. Μας περιμένουν; Απόρησα ποιος. Δεν υπήρχε τίποτα άλλο παρά μόνο φως και χωράφια.  «Εμείς δεν τους βλέπουμε,  διότι δεν υπάρχουμε για τον κόσμο αυτό» είπε. Για να τα δούμε,  θα πρέπει για λίγο να γίνουμε η δική τους πραγματικότητα. Θα μείνουμε εδώ ένα μερόνυχτο. Αν μας δεχτούν είναι κακό. Αν δεν μας έχουν εμπιστοσύνη κερδίσαμε!» Περίεργο, εγώ δεν της απαντούσα και καταλάβαινε τι σκεφτόμουν.  Δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη. Είχα πάθει σοκ. Εκείνη μου είπε να μην ανησυχώ. Θα γίνει αυτό που πρέπει. Σκέφτηκα ότι για να μην με εμπιστευτούν,  θα πρέπει κάτι  να κλέψω. Αυτό με συνέφερε, εφόσον έκανα την βλακεία και ακολούθησα το φως.

Η μητέρα κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι διαβάζοντας την σκέψη μου. Ήταν ένα σημάδι σωτηρίας για μένα. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να δεχτώ κάποιες καταστάσεις φυσικές και να προσαρμοστώ στη νέα μου ζωή. Δεν ήταν δύσκολο. Ναι, με τα μάτια της φαντασίας λοιπόν δούλεψε η πραγματικότητα και στη θέση των χωραφιών εμφανίστηκε το πάρκο του φεγγαριού. Ήταν το σημείο που μαζεύονταν όλοι. Βρισκόμουν σε εκείνο ακριβώς το σημείο. Με τα μάτια των παιδιών θα ήταν το γνωστό μας Luna Park.  Στα δικά μου μάτια ήταν κάτι επιπλέον. Είχε απ’ όλα. Μπορούσαμε λοιπόν να φάμε απ’ όλα, να κάνουμε διάφορες ασχολίες, αλλά να μην δουλεύουμε.  Αυτό το έκαναν κάποια άτομα που είχαν τα μαγαζιά και τις διάφορες επιχειρήσεις εκεί. Τα πρόσωπα που είδα ήταν γνωστά, από το δικό μου κόσμο, αλλά έμοιαζε σαν να μην ήταν αυτοί. Σαν να μην  με γνώριζαν. Παίρναμε λοιπόν με την είσοδο μια κάρτα και εκεί πέρα  μπορούσαμε να έχουμε ό,τι θέλουμε χωρίς να πληρώνουμε. Κάθε τι που κάναμε δίναμε την κάρτα, την βάζαμε σε ένα μηχάνημα και περνούσε ο καιρός.  Όμως για εμάς θα ήταν μόνο ένα μερόνυχτο. Ναι, μπήκα μέρα, θα έφευγα την νύχτα.

Πέρασαν οι ώρες αργά και βασανιστικά. Για άλλους θα ήταν όμορφα, όχι όμως για μένα που έψαχνα την αφορμή να κάνω το κακό, ώστε να με διώξουν από τον κόσμο αυτό που δεν μου άρεσε. Είχε και σάλα που έβλεπες ταινίες, αλλά κάθε τι που έκανες καταγραφόταν σε κάμερα.  Όλα τα είχαν υπό έλεγχο. Περνούσες μεν καλά, αλλά είχε όλο αυτό το κόστος του, διότι η κάρτα συνέχεια γέμιζε με κάθε ενασχόληση που έκανες. Ακόμα και τα πράγματα που ήταν δωρεάν στον κόσμο μας, εκεί τα πλήρωνες.  Με έπιασαν,  όταν έκανα πράξη τη σκέψη μου. Όπως φαντάστηκα, η τιμωρία μου δεν ήταν η φυλακή στον κόσμο τους, αλλά η αποπομπή απ’ αυτόν. Το βράδυ που θα φανερωνόταν η αστροπύλη θα με έδιωχναν σαν ανεπιθύμητη. Αυτό επεδίωκα κι εγώ.  Κάθε τι που είναι ξένο για την ψυχή, όσο ωραίο κι αν είναι δεν δελεάζει. Όμως, λίγο πριν φύγω είδα ένα βιβλιοπωλείο και είπα να χαζέψω κάποιους τίτλους βιβλίων. Μ’ άφησαν, αλλά ήξεραν ότι αν τα έπαιρνα στον κόσμο μου θα γίνονταν χώμα ή καπνός. Όμως μου είπαν καθαρά ότι φοβούνται μην τα κλέψω. Με διαβεβαίωσαν ότι κάτι τέτοιο είναι άσκοπο γιατί δεν θα μπορέσω να τα πάρω μαζί μου στον κόσμο μου, στη δική μου πραγματικότητα. Είδα όμως ότι όλα τα βιβλία ήταν μεταχειρισμένα. Κάποια ήταν τσαλακωμένα ή μισοσκισμένα και δεν κάθισα πολύ. Έφυγα με την πρώτη ευκαιρία. Όμως, τι περίεργο, ενώ αυτός ο κόσμος δεν μου άρεσε, δεν ένιωθα δυσαρέσκεια γι’ αυτόν.

Η μητέρα μου έφυγε από τη στιγμή που μπήκα σ’ αυτό το πάρκο. Αν έπρεπε να μείνω εκεί θα φερόμουν ανάλογα. Ήξερα ότι για το καλό μου έπρεπε να γίνω μισητή ή να τους δημιουργήσω άσχημη εικόνα για το άτομο μου. Αυτό θα με βοηθούσε να φύγω το συντομότερο δυνατόν από εκεί.   Τα κατάφερα. Τι είδα μετά, όλοι ξέρετε. Είναι αυτό που ζούμε. Αυτός ο κόσμος δεν είχε κάτι καλύτερο από εμάς.  Άρα, δεν έχουμε να του ζηλέψουμε τίποτα. Ο δικός μας κόσμος είναι υπαρκτός. Ακόμη και χρήματα να είχα και αγαθά δεν θα μπορούσα να τα πάρω μαζί μου. Το ίδιο ισχύει και με τους θησαυρούς της γης,  δεν θα μπορώ να τους μεταφέρω όταν πάω  στην αιώνια κατοικία μου. Άρα για μένα είναι άχρηστοι.

Ταξίδι σε μια αστροπύλη: Αφήγηση στα όρια της φαντασίας

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:

 
  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχόλια σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.
  • -Παρακαλούμε διαβάστε τους παραπάνω όρους πριν καταχωρήσετε κάποιο σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο