Διαφημίσεις


Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Αυτή τη ρήση την έχει πει ο Νικόλαος Καζαντζάκης.  Θεωρεί ότι το μόνο φωτεινό σημείο του ανθρώπου είναι η ζωή που κάνει. Ο άνθρωπος ξεκινάει από την αρχή τη ζωή του και ζει όσα χρόνια του αναλογούν. Το μετά το ονομάζει σκοτεινή άβυσσο, διότι δεν μπορεί να ξέρει τι θα συναντήσει εκεί που θα πάει και πού βρισκόταν πριν.  Υποθετικά, αν δεν υπήρχε η ζωή θα ήταν αυτή η πορεία του. Θα ήταν σε μια άλλη διάσταση, που ο ζωντανός δεν μπορεί να αξιολογήσει με τα σωστά  κριτήρια. Αν υπήρχαν αστρικές πύλες ή μπορούσαμε να μπούμε σε μια άλλη πιθανή διάσταση θα ήταν ένα αίνιγμα για τη ζωή μας. Δεν θα μπορούσε να διευκρινιστεί αυτό. Πού ήμασταν, που βρεθήκαμε, γιατί πήγαμε εκεί;

Μια τέτοια πιθανότητα είναι αν ξεπερνούσαμε το έτος φωτός και μπορούσαμε να ταξιδέψουμε πέρα από το φράγμα του χρόνου σε άλλους γαλαξίες.  Σ’ αυτό απάντησε ο Αϊνστάιν, με το παράδοξο των διδύμων. Δύο άτομα αποφασίζουν να ελέγξουν την θεωρία του Αϊνστάιν, οπότε το ένα (Α) επιβιβάζεται σε έναν πύραυλο το 2005 και εκτοξεύεται με 99% της ταχύτητας του φωτός προς ένα γειτονικό άστρο, που απέχει δέκα έτη φωτός. Το άλλο άτομο (Β) παραμένει στη Γη. Μόλις φθάνει στον προορισμό του, το άτομο Α κάνει αμέσως στροφή και κατευθύνεται πάλι προς την Γη με την ίδια ταχύτητα. Το άτομο Β διαπιστώνει ότι το ταξίδι διαρκεί κάτι περισσότερο από είκοσι γήινα χρόνια. Όμως το άτομο Α βιώνει τον χρόνο διαφορετικά, καθώς γι’ αυτό το ταξίδι διήρκεσε λιγότερο από τρία χρόνια. Φθάνοντας πίσω στη Γη ανακαλύπτει ότι ζουν στο έτος 2025 και το άτομο Β είναι τώρα 17 χρόνια μεγαλύτερο από το άτομο Α. Τα δυο άτομα δεν είναι πια δίδυμοι με την ίδια ηλικία.

0679911001417120541

 

Λέμε για το χρονικό παράδοξο των διδύμων ότι γερνά το ένα άτομο  και το άλλο είναι νέος. Όμως βλέπω ότι υπάρχουν άνθρωποι συνομήλικοι κι εδώ στη γη, που ο ένας φαίνεται γέρος και ο άλλος νέος και γεννήθηκαν την ίδια χρονολογία. Είναι απίστευτο! Ο ένας είναι ζαρωμένος από χιλιάδες ρυτίδες και ο άλλος είναι στην εμφάνιση νέος. Όμως, είναι 60 ετών και οι δύο.  Έτσι γράφει η ταυτότητα. Πού φαίνεται αυτό; Δεν χρειάζεται λοιπόν να πας στο διάστημα για να μείνεις νέος. Μπορείς να το καταφέρεις κι εδώ στη γη με τη ζωή που κάνεις, με υγιεινές επιλογές. Θα το δεις γύρω σου και θα το καταλάβεις.

Αν ζούσαμε στην ανυπαρξία θα είχαμε άλλη εντύπωση για τη ζωή, δεν θα την ονομάζαμε φως, γιατί δεν θα ξέραμε τι θα βρούμε εκεί. Στις παιδικές ιστορίες μιλάμε για ανύπαρκτους κόσμους που αν υπήρχαν πραγματικά θα λέγαμε ότι ο δικός μας άγνωστος κόσμος θα ήταν η σκοτεινή άβυσσος. Νομίζω, ο συλλογισμός είναι κατανοητός. Αυτό που βλέπουμε, που υπάρχει γύρω μας είναι για μας η πραγματικότητα.

Βρισκόμαστε υποθετικά στο 2055. Τα ταξίδια στο χρόνο δεν είναι πια θεωρία. Μπαίνουμε σε μια χρονομηχανή και το τολμάμε.  Ο κόσμος που θα πάμε είναι η σκοτεινή  άβυσσος, διότι δεν ξέρουμε τι θα βρούμε εκεί, αν πέσουμε σε χρονικά παράδοξα, αν συναντήσουμε τον εαυτό μας.  Αφήνουμε λοιπόν το φως, για να βαδίσουμε σε ένα σκοτάδι που δεν ξέρουμε αν υπάρχει επιστροφή.  Είδαμε τον εαυτό μας και δεν πλησιάσαμε. Πώς γίνεται αυτό να βρίσκομαι εδώ κι εκεί; Πόσο θα επηρεάσει τη ζωή μου αυτή η κίνηση;  Ευτυχώς, ήταν όνειρο, ξύπνησα από το κρεβατάκι μου. Τι εφιάλτης ήταν αυτός!

Ναι, σήμερα μόνο στα όνειρα μπορούμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο. Όλοι σκεφτόμαστε τι θα γινόταν όταν  γίνει πραγματικότητα κάτι τέτοιο, όταν δεν θα υπάρχουμε εμείς, σε μια άλλη εποχή.  Εγώ πιστεύω ότι αυτό θα μείνει ένα απραγματοποίητο όνειρο, αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει, για να είναι απόλυτος.

Με την κβαντική φυσική τίποτα δεν αποδεχόμαστε απόλυτα και τίποτα δεν αποκλείουμε. Όλα είναι πιθανά. Τώρα κατάφεραν την τηλεμεταφορά, σε κοντινή απόσταση,  η οποία βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Άραγε, αν από το σπίτι μου κάποτε μπω στο θάλαμο και βρεθώ στο Παρίσι τι θα γίνει με τα μέσα μεταφοράς; Θα καταργηθούν; Θα πετύχουν ποτέ τόσο μακρινά ταξίδια;

Όλα είναι εικασίες. Κανείς δεν μπορεί να μας δώσει σίγουρες απαντήσεις. Ακόμα κι οι ίδιοι δεν το γνωρίζουν. Η φαντασία πάντως μας χαρίζει τα πιο ωραία όνειρα κι εμείς προσπαθούμε να εξερευνήσουμε τον κόσμο που πιθανώς βρίσκεται δίπλα μας, αλλά λόγω της θνησιμότητας μας δεν μπορούμε να τολμήσουμε ένα τέτοιο μακρινό ταξίδι.

Κοιμώμενοι, μετά από ένα αστρικό ταξίδι μπορεί  να συναντήσουμε τέτοιους κόσμους.

http://apocalypsejohn.com/2012/10/astrika-taksidia-mia-allh-diastash.html

Για μένα η φαντασία είναι μια άλλη διάσταση της πραγματικότητας, διότι περνάμε ώρες να σκεφτόμαστε και να ονειρευόμαστε. Είναι μέρος του βιώματός μας κι αυτές. Αν το κοιτάξουμε απ’ αυτή την πλευρά αυτό ισχύει. Κάποιος άλλος θα πει πως είναι χάσιμο χρόνου. Αυτό συμβαίνει πάντα στις ανθρώπινες σχέσεις. Δεν συμφωνούν όλοι οι άνθρωποι μ’ αυτό.  Όμως δεν διαφωνούν όλοι.

Πολλές φορές νιώθουμε ότι ζούμε στην πραγματικότητά μας, βλέπουμε τη μητέρα μας, αλλά ακούγεται ένας ήχος που μας μαρτυράει ότι ήταν μια εικονική πραγματικότητα. Ξανά γίνεται το ίδιο σκηνικό. Προσπαθούμε να της πούμε το όνειρο που είδαμε και νιώθουμε πράγματι ότι το ζούμε αυτό που βλέπουμε, είναι αλήθεια. Άντε πάλι, δεν ήταν. Πολλές φορές αυτό το μαρτύριο συνεχίζεται για αρκετή ώρα. Νιώθουμε ότι ζούμε στην πραγματικότητα και πραγματικότητα δεν είναι. Αυτό το βαθύ όνειρο συμβαίνει, διότι δεν μπήκαμε στο σώμα μας ή δεν επανήλθε ο εγκέφαλος στην προηγούμενη κατάστασή του. Όμως είναι κουραστική αυτή η μετάβαση σε άλλους κόσμους όταν γίνεται.

Στο εξωτερικό υπάρχουν ειδικά πάρκα που σε μεταφέρουν σε άλλους κόσμους. Βρέθηκα μια μέρα στο πάρκο του Αστεριξ- Οβελίξ στο Παρίσι.  Εκεί υπάρχει μια εικονική πραγματικότητα και μπήκα για περιέργεια να δω τι είναι. Έβαλα το πρόσωπο σε μια οθόνη και απέναντί μου είδα να μεταβάλλομαι σε Γαλάτη στρατιώτη. Είδα με το πρόσωπό μου να περπατάει ένα ανθρωπάκι στον τοίχο. Μαζί μ’ αυτό περπατούσαν κι άλλα.  Το καθένα είχε το πρόσωπο των επισκεπτών.  Ήταν πραγματικά αστείο! Στην πραγματικότητα είμαι ψηλή και αυτός ήταν κοντός. Τότε είχα τα κανονικά μου κιλά και το ανθρωπάκι ήταν τετράπαχο. Μετά είδαμε ένα μπλε δωμάτιο με φώτα και τρεχάμενα νερά. Πραγματικά, εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι βρισκόμουν στον άλλο κόσμο. Όμως βιντεοσκοπούσα και αυτό με έβαλε σε σκέψεις ότι πράγματι ζούσα. Τότε  βρεθήκαμε σε άλλο δωμάτιο. Εκεί μας έβριζε ο Αστερίξ. Γέλασα με την καρδιά μου και κάθισα σε ένα μέρος όπως όλοι. Τότε στροβιλιστήκαμε αρκετά και δεθήκαμε με κάποια σίδερα.  Ένιωσα ότι ταξίδευα σε πλοίο. Ναι, η αίσθηση ήταν πραγματική. Τώρα τι θα κάνω; Ήμουνα σε μια περίεργη κατάσταση.  Έβλεπα απέναντι τον Αστεριξ μέσα σ’ ένα πλοίο και ταξίδευα μαζί του κι εγώ. Ευτυχώς, που σαν νησιώτισσα , ήμουν εξοικειωμένη με τα πλοία. Τελικά, κουνηθήκαμε λίγο, το ευχαριστήθηκα. Είχε πλάκα.  Σε κάποια παραθυράκια απέναντι είδαμε τον Αστερίξ και τον Οβελίξ και αφού μας μίλησε λίγο στα Γαλλικά, μετά μας άφησε ελεύθερους. Λυθήκαμε και δεν ξέραμε τι θα συναντούσαμε παρακάτω. Στο σημείο αυτό με έπιασε ταχυπαλμία. Τι θα συναντούσα παρακάτω; Είδα μια κλειστή πόρτα. Άνοιξα την πόρτα και ήταν η έξοδος.

Με την εικονική πραγματικότητα λοιπόν μπορείς να ζήσεις για λίγο στο όνειρο. Είναι μια κατάσταση που σ’ αφήνει πολλά ανάμικτα συναισθήματα.  Αξίζει να τη ζήσει κάποιος, έστω και μια φορά στη ζωή του.

 

 

Περασμα σε άλλες διαστάσεις και στην εικονική πραγματικότητα

Ένα σχόλιο στο Περασμα σε άλλες διαστάσεις και στην εικονική πραγματικότητα
  • Παρασκευή, 22 Απρίλιος 2016 στο 14:51
    Σύνδεσμος

    κάποτε μιλούσα με μια κοπέλα που γνώριζε ένα παιδί που καθόταν εκεί σε μια παραλία και ταξίδευε σε παράλληλους κόσμους. Της είχε έρθει γιατί είχε ένα πρόβλημα με τους γονείς του , επειδή συνέχεια μάλωναν.
    όταν μου τελείωσε την ιστορία μου είπε , γιατί στο είπα τώρα αυτό……
    άρα υπάρχουν άνθρωποι που ταξιδεύουν συνειδητά , αστρικά ταξίδια απλά δεν το λένε.
    στο όνειρο είναι ποιο εύκολο , βέβαια γιατί δεν υπάρχει συνείδηση.
    μια συνείδηση που τρέχει σε ρυθμούς που δεν μπορείς να δεις με τα μάτια της ψυχής πράγματα , εικόνες , ήχους που συμβαίνουν στο τώρα.
    όλα αποκωδικοποιούνται σαν τα μάτια σου κλείνουν, αρχίζει και παίζει στα μάτια σου μια παλιά ταινία, τόσο παλιά που οι συμβολισμοί είναι ακόμα άπλαστοι κάπου χάνεται η ματιά και νομίζεις ότι κοιμάσαι και τάχα πως βλέπεις όνειρο.

    Απάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:

 
  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχόλια σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.
  • -Παρακαλούμε διαβάστε τους παραπάνω όρους πριν καταχωρήσετε κάποιο σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο