Κάποιος χάνεται, κάποιος φεύγει για πάντα από τη ζωή μας. Μας άφησε καλές ή κακές αναμνήσεις και τώρα γίνεται σύννεφο στον ουρανό. Αλήθεια, πόσο πόνο μπορεί να δώσει σε μας τους ζωντανούς μια τέτοια απώλεια;  Αυτό είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή μας. Το ξέρετε όμως ότι πενθούμε και αναίτια; Το ξέρετε ότι η καρδιά μας γίνεται βαριά σαν το ατσάλι εξαιτίας μιας σκέψης, μιας ιδέας, μιας εμμονής; Κλαίμε πριν δούμε το αποτέλεσμα. Εντάξει, είναι λογικό να πενθεί κάποιος αν χάσει κάποιον ή κάτι αγαπημένο. Αλλά στην άλλη περίπτωση είναι άσχημο και πραγματικά ψυχοφθόρο. Όμως γίνεται.

penthos

Πηγή φωτό

Μπορεί να είναι φυσικό να πενθεί κάποιος, αλλά είναι ψυχοφθόρο για τους άλλους που ζουν μαζί του. Δυστυχώς δεν μπορείς να εκφράσεις τον πόνο σου μπροστά στα παιδιά. Αν ο πόνος είναι βαρύς ψυχοπλακώνεσαι και βλέπεις εφιάλτες. Παθαίνεις πανικό. Νομίζεις ότι θα πεθάνεις κι εσύ. Πολλοί μετά από ένα πένθος έχουν διαλύσει το εγώ τους και έχουν μείνει ζωντανοί- νεκροί. Αν κάποιος δεν κλάψει, δεν μαυροφορήσει, λένε ότι δεν τίμησε όσο έπρεπε τον νεκρό. Αν όμως φτάσει αυτό να του διαλύσει το εγώ του,  να μην το κάνει.

Θυμάμαι, όταν πέθανε η γιαγιά μου, ήμουνα σε δύσκολη κατάσταση, όχι μόνο για την σκέψη ότι δεν θα την ξαναδώ, αλλά ένιωσα ότι με ευαισθητοποίησε η όλη κατάσταση με τα μαύρα ρούχα, με την συνεχόμενη  κλασική μουσική. Όταν πενθείς κάποιον χάνεται ο κόσμος. Συνειδητοποιείς την αλήθεια και είναι χειρότερο. Κλαις αναίτια και μετά το πένθος. Δημιουργεί πολλά προβλήματα αυτή η όλη κατάσταση.  Όλο αυτό σε πάει πολύ κάτω. Αυτός είναι ο λόγος που το πένθος σήμερα κρατάει 40 μέρες. Αυτό το ψυχοπλάκωμα το ζούμε για μια μέρα, την Μ. Παρασκευή και πραγματικά το αντέχουμε. Όταν κρατήσει πολύ, δεν θα μας μείνει ζωή.  Θα πεθάνουμε μαζί με τον νεκρό.  Είναι μια αβάσταχτη κατάσταση, γεμάτη μούδιασμα, πόνο, κλάμα, εφιάλτες και τρέμουλο.

Στην πραγματικότητα όμως ακόμα κι αν βάλουμε χρωματιστά ρούχα, αν ακούσουμε μουσική, το τραύμα αργεί να επουλωθεί. Αυτή η κατάσταση αυξάνει το άγχος. Το καλό είναι ότι χρόνο με το χρόνο μεγαλώνει η απόσταση της απώλειας της συντροφιάς του. Κάποιοι μπορούν να ξεπεράσουν μόνοι τους αυτή την απώλεια, ενώ κάποιοι άλλοι με ψυχολογική υποστήριξη.

Θα μας κάνει καλό να κλάψουμε, να ξεσπάσουμε και να γιατρέψουμε τον πόνο. Όσοι δεν το συνειδητοποιήσουν ή αρνηθούν την πραγματικότητα, μια μέρα θα δυστυχήσουν διπλά.  Είναι μια φυσιολογική αντίδραση το κλάμα στη συμφορά που μας βρήκε, για να αντέξουμε τη θλίψη αυτή.

Απ’ το ίντερνετ διαβάζουμε ότι το πένθος έχει κάποια στάδια. Αυτό βέβαια εξαρτάται από τον άνθρωπο πώς δέχεται μια απώλεια και πόσο σημαντικός είναι αυτός που έχει πεθάνει γι’ αυτόν.

  • Πρώτο Στάδιο-Μούδιασμα ή Σοκ  – Αμέσως μετά από την είδηση του θανάτου, το πιθανότερο είναι να βιώσετε μια περίοδο που θα έχετε την αίσθηση της ουτοπίας. Κάποιοι το περιγράφουν ως μια περίοδο κατά την οποία νοιώθουν σαν να είναι χαμένοι κάπου ή σαν να υπνοβατούν μέσα από τις αναγκαίες λεπτομέρειες της κηδείας με ένα μηχανικό τρόπο. Αυτό το στάδιο μπορεί να διαρκέσει από μερικές εβδομάδες μέχρι αρκετούς μήνες.
  • Δεύτερο Στάδιο –Αποδιοργάνωση  – Τελικά, αυτό το φυσιολογικό προστατευτικό σοκ αρχίζει να υποχωρεί και τα συναισθήματα βγαίνουν πάλι στην επιφάνεια. Μπορεί να έχετε ορισμένα σωματικά συμπτώματα όπως ο κόμπος στο λαιμό, η δυσκολία στην αναπνοή, οι αναστεναγμοί και το αίσθημα της υπερβολικής κόπωσης. Τα συναισθηματικά συμπτώματα μπορούν να δημιουργούν μεγαλύτερη θλίψη. Ο θυμός για το θάνατο του αγαπημένου σου προσώπου και οι συνακόλουθες ενοχές μπορεί να είναι πολύ δυνατά συναισθήματα. Θα χρειαστεί να θυμηθείς την ζωή του ανθρώπου σου και τα γεγονότα που οδήγησαν στο τέλος της ζωής του. Μπορεί να βασανίζεσαι για αυτά που πιστεύεις ότι έκανες λάθος ή για εκείνα που θα μπορούσες να έχεις κάνει. Το πιο σοβαρό από όλα μπορεί να είναι το αίσθημα απώλειας του συναισθηματικού ελέγχου. Είναι μια επίπονη περίοδος συναισθηματικής αναταραχής αλλά ένα φυσιολογικό και αναγκαίο μέρος του πένθους. Οι περισσότεροι άνθρωποι επανέρχονται αλλά μπορεί να πάρει εβδομάδες, μήνες ή σε κάποιες περιπτώσεις μερικά χρόνια.
  • Τρίτο Στάδιο – Αναδιοργάνωση  — Τελικά, θα υπάρχουν περίοδοι στις οποίες θα νοιώθετε ότι μπορείτε να ασχοληθείτε και με τις καθημερινές εργασίες. Ένας μεγάλος πόνος δεν ξεχνιέται ποτέ, παίρνει την θέση του μέσα στα άλλα της ζωής, τις άμεσες ανάγκες. Μπορείτε να διαμορφώσετε βαθύτερες φιλίες μέσα από την διαδικασία του να μοιράζεσαι. Μπορείτε να συνειδητοποιήσετε τη σημαντικότητα της ζωής καθώς και την αξία των ανθρώπινων σχέσεων και των εμπειριών.

Κάποιοι λένε ότι το πένθος είναι μια κατάσταση που θεραπεύεται. Όμως για μένα αυτό επιτυγχάνεται μόνο με φαρμακευτική αγωγή. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς καταφέρνουν να πείσουν ένα άτομο να πάψει να πονά με τα λόγια. Πώς το κάνουν να μη σκέφτεται, να μην αντιδρά; Είναι αδιανόητο!   Εγώ προσωπικά όταν βλέπω κάποιο που πενθεί του λέω να κλάψει, να βγάλει αυτά που έχει μέσα του και του δείχνω τρόπους να καλυτερεύσει τη ζωή του. Όμως δεν μπορώ να ξεριζώσω αυτό που αισθάνεται. Καλύτερα σε τέτοιες περιπτώσεις να αφήνεις τον άλλο μόνο του να ξεσπάσει και να σταθείς ακροατής.  Η βοήθεια αυτή πρέπει να γίνει στο τρίτο στάδιο, όπου το άτομο έχει επουλώσει κάπως τις πληγές του και έχει συμβιβαστεί με την ιδέα του θανάτου. Έχει πάψει πια να θρηνεί και ζει τη ζωή του ξανά. Είναι η στιγμή που εγκαταλείπει το πένθος και προσπαθεί σαν την στρουθοκάμηλο  να βγάλει το κεφάλι δειλά  από το χώμα. Αρχίζει κάποιος λοιπόν να του δείχνει τι έχασε, τις ομορφιές της ζωής. Να του δώσει τη δύναμη να βρει ενδιαφέροντα. Αν γίνει αυτό από το πρώτο στάδιο,  φυσικά το άτομο μπορεί να μας διώξει κακήν κακώς. Όμως στο τρίτο στάδιο θα εισακουστούμε καλύτερα.  Άρα, όλα πρέπει να γίνονται με τη σωστή σειρά.

Πώς μπορούμε όμως να αντέξουμε το πένθος που δεν έγινε από κάποια απώλεια;

Αυτό είναι δουλειά του ψυχολόγου. Με καθοδήγηση μπορεί να το πετύχει, φτάνει το άτομο να είναι συνεργάσιμο. Εδώ δεν έχασε κάτι και πενθεί γι’ αυτό, αλλά πενθεί με το φόβο ότι κάτι θα χάσει. Όλοι το έχουμε βιώσει αυτό με διαφορετικό τρόπο ο καθένας.

– Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να μην κλονίσουμε την υγεία μας.

– Πρέπει να κλάψουμε για να ξεσπάσουμε.

– Να μιλήσουμε και να εξωτερικεύσουμε τα αισθήματά μας στους άλλους.

–  Να αποδεχτούμε την αλήθεια, όποια κι αν είναι αυτή.

– Πρέπει η ελπίδα και η πίστη να είναι το στήριγμά μας κάθε στιγμή.

– Να μην αποδεχτούμε ότι αυτό που σκεφτόμαστε αληθεύει κιόλας. Να έχουμε την αμφιβολία ότι πρόκειται για εμμονή.

– Πρέπει να παραδεχτούμε  ότι έχουμε την ανάγκη ενός ψυχολόγου.

Στην άλλη περίπτωση που το πένθος είναι αληθινό πρέπει:

– Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να μην κλονίσουμε την υγεία μας.

– Πρέπει να κλάψουμε για να ξεσπάσουμε.

– Να μιλήσουμε και να εξωτερικεύσουμε τα αισθήματά μας στους άλλους.

–  Να αποδεχτούμε την αλήθεια, όποια κι αν είναι αυτή.

–  Πρέπει να παραδεχτούμε  ότι έχουμε την ανάγκη ενός ψυχολόγου.

– Να ζητήσουμε βοήθεια από τους άλλους και να αλληλοπαρηγορηθούμε.

Από το ίντερνετ διαβάζουμε:

  • Διαχειρίσου την απώλεια σου. Αποδέξου το θάνατο του αγαπημένου σου προσώπου. Αντιμετώπισε τα συναισθήματα ενοχής και θυμού που σε εμποδίζουν να προχωρήσεις μπροστά.
  • Κάνε μια νέα αρχή. Όσο γίνεται λιγότερο αισθητή η αίσθηση του πένθους, επέστρεψε στις δραστηριότητες και στα ενδιαφέροντα σου που μπορεί να διέκοψες και σκέψου να κάνεις και κάτι καινούργιο. Δες το ενδεχόμενο να δημιουργήσεις νέες σχέσεις, χωρίς πίεση, στον δικό τους χρόνο.
  • Ανέβαλλε μεγάλες αλλαγές της ζωής σου. Καλύτερο θα ήταν να περιμένεις ένα χρόνο ή και παραπάνω για να πάρεις σημαντικές αποφάσεις, όπως να μετακομίσεις, να ξαναπαντρευτείς ή να αποκτήσεις ένα παιδί. Η κρίση σου μπορεί να μην είναι στη καλλίτερη κατάσταση ενώ πενθείς και οι αλλαγές μπορεί να σε φορτώσουν με επιπρόσθετη πίεση σε αυτή που νοιώθετε ήδη. 

Αν κάποιος λοιπόν έχει σαν τελική λύση την αυτοκτονία, τότε πρέπει να πάει σε ψυχίατρο. Ο ψυχολόγος δεν θα κάνει κάτι να τον βοηθήσει.

Αν σκέφτεσαι λοιπόν να αυτοκτονήσεις πρέπει να σκεφτείς ότι αυτό που περνάς εσύ γι’ αυτόν που χάθηκε, θα το περάσουν κι άλλοι για σένα.

Για να γλιτώσεις τον ψυχίατρο διάβασε πριν τον επισκεφτείς αυτό:

https://helpsuicide.wordpress.com/

Μερικές χρήσιμες συμβουλές μπορείτε να δείτε εδώ:

http://www.iatronet.gr/ygeia/psyxiki-ygeia/article/3825/pws-antimetwpizoyme-tin-apwleia-kai-to-penthos.html

Η θρησκεία μας, μας διδάσκει ότι κάποτε θα βρεθούμε ζωντανοί και νεκροί σε άλλη υπόσταση.  Μας βεβαιώνουν ότι οι νεκροί ζουν κάπου αλλού. Ένας που αποφασίζει να τερματίσει τη ζωή του πρέπει να ξέρει ότι εκεί που θα πάει δεν θα συναντήσει τον νεκρό που έχασε ή δεν θα λυτρωθεί. Η αυτοκτονία είναι βαρύ παράπτωμα και φυσικά δεν θα γίνει τίποτα απ’ αυτό που προσδοκούν. Οι φυσιολογικά νεκροί και οι αυτόχειρες δεν θα είναι στο ίδιο μέρος. Ο Χριστός μας δίνει να το καταλάβουμε μέσα από τη διδασκαλία του. Αν ίσχυε αυτό, όλοι θα αυτοκτονούσαν και θα επιτρεπόταν αυτό.  Δυστυχώς, κανένας απ’ αυτούς που έφυγε δεν επέστρεψε να μας πει αν βρήκε τη λύτρωση.  Είναι ένα ρίσκο αυτή η κίνηση.   Δεν ξέρουμε κατά πόσο καταδικάζουμε τον εαυτό μας. Εφόσον δεν το γνωρίζουμε γιατί το πράττουμε;  Πριν λοιπόν αποφασίσουμε να στήσουμε την αγχόνη πρέπει να σκεφτούμε με καθαρό μυαλό τι πάμε να κάνουμε.  Όμως τι καθαρό μυαλό μπορεί να έχει ένας που καταδικάζει με  ένα τέτοιο τέλος για τον εαυτό του; Ποιον θα ακούσει; Μακάρι να είναι απλή απόπειρα και να καταλάβει τι κάνει, ώστε να μην το επαναλάβει. Η  πραγματική όμως αυτοκτονία είναι θέλημα της μοίρας του, αφού δεν εμποδίστηκε. Ας ελπίσουμε αυτός να έχει κάποια ελαφρυντικά στην άλλη ζωή.

πένθος

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:

 
  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχόλια σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.
  • -Παρακαλούμε διαβάστε τους παραπάνω όρους πριν καταχωρήσετε κάποιο σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο