Διαφημίσεις


Ένα από τα πιο συχνά όνειρα που βλέπουμε  είναι η παρουσία ενός νεκρού στα όνειρά μας ή τον ίδιο μας το θάνατο.

Ξυπνάμε λουσμένοι στον ιδρώτα και πονάμε με τη σκέψη ότι θα πεθάνουμε. Διαβάζουμε έναν κλασικό ονειροκρίτη και γράφει ότι θα ζήσουμε πολλά χρόνια. Αυτή η σκέψη μας καθησυχάζει.

Όχι, δεν είναι αυτή η σωστή ερμηνεία φίλοι μου. Μπορεί να ζήσουμε πολλά χρόνια, μπορεί και όχι. Κάθε θάνατος  που βλέπουμε είναι ο θάνατος ενός τομέα. Ότι κάτι επίγειο έχει τελειώσει ή έχει πεθάνει. Π.χ. μια αλλαγή πορείας  και διαφορετική αντιμετώπιση της ζωής, ή ότι ένα κεφάλαιο έχει κλείσει στη ζωή μας και ανοίγεται ένα νέο.

Αν ξεπεράσαμε τον πρώην μας όμως, θα δούμε ότι πεθαίνει. Κάποιος που πεθαίνει, δηλώνει ότι πέθανε για μας ή πέθανε μια φοβία που είχαμε γι’ αυτόν, αν είναι προσφιλής. Αυτό το όνειρο πρέπει να πάψει να μας απασχολεί και να χαλά την ηρεμία μας.  Τα δεδομένα σβήνονται, κι αυτό το σβήσιμο πραγματικά το ονειρευόμαστε. Αυτό το όνειρο λοιπόν είναι στην πραγματικότητα ο θάνατος.  Αν επανέλθει κάτι που χάθηκε  θα δούμε ανάσταση.

Βλέπουμε στο όνειρο το θάνατό μας, ότι μας θάβουν ότι  φεύγουμε σε έναν άλλο κόσμο. Μπορεί να μην είναι όμως πραγματική αίσθηση αλλά ότι κάτι πεθαίνει από μας και ίσως κάτι άλλο γεννιέται.  Βλέπουμε όσα αναφέρω στο άρθρο απόψεις για τη ζωή και το θάνατο.  Όμως, είμαστε πρωταγωνιστές εμείς. Εδώ δεν γίνεται πάντα αστρικό ταξίδι. Είναι αντίθετα εν μέρει από τα όνειρα επιστροφής. Δεν εγκαταλείπουμε το σώμα, απλά, βλέπουμε έναν εικονικό θάνατο και τι επακολουθεί μετά απ’ αυτόν. Έχει ερμηνεία το όνειρο αυτό  ψυχολογική.  Είναι η περιέργειά μας να δούμε αυτή την κατάσταση.

Όμως, από την άλλη,  είναι πραγματικό μόνο αν μας έχει κοιμήσει ο αναισθησιολόγος την ώρα της εγχείρισης ή ξυπνήσαμε μετά από κώμα.  Βλέπουμε λοιπόν τον θάνατό μας, και τότε επαληθεύονται οι επιθανάτιες εμπειρίες. Κάποιο φως υπάρχει περα από το τούνελ, το άτομο επιστρέφει γιατί τον ενημερώνουν ότι έχει ακόμα πολλά να δώσει.  Πολλά να προσφέρει, ότι θα πεθάνει σε βαθιά γεράματα.  Όμως, άλλοι αναφέρουν ότι στο τούνελ υπάρχουν κάτι σαν λάσπες, μια κολλώδης ουσία. Είναι ανάμνηση από τον αμνιακό σάκο πιστεύω αυτό. Αλλά δεν πήγα εκεί για να δώ. Όταν είχα μια τέτοια εμπειρία μετά από ατύχημα ένιωθα ότι ήμουν κι εδώ κι εκεί. Σαν να ήταν μεμονωμένο άτομο η ψυχή από μένα. Το τούνελ το είδα αλλιώς απ’ ό,τι γράφουν τα άρθρα, αλλά πιστεύω ότι για κάθε άτομο αυτή η μετάβαση είναι εμπειρία μοναδική. Όπως μοναδικά είναι τα όνειρά του.

Πολλές φορές  ο κόσμος των νεκρών συνδέεται. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει. Ένα μέσο για να γίνει αυτή η σύνδεση λοιπόν, είναι το όνειρο. Αυτό, με τη φαντασία μπορεί να ενώσει τους δύο κόσμους και να τους κάνει έναν. Όμως είναι ξεκάθαρο, ότι είναι διαφορετικοί κόσμοι. Αλήθεια, γίνεται αυτό και χωρίς τη μεσολάβηση του ονείρου; Ναι, είναι το λεγόμενο όραμα. Αυτή τη δυνατότητα την έχουν άτομα, που έχουν ανοίξει το τρίτο τους μάτι- οι λεγόμενοι αλαφροΐσκιωτοι- που βλέπουν όλα όσα δεν μπορούμε να δούμε εμείς και φυσικά οι άγιοι, οι οποίοι παίρνουν το χάρισμα από τον ίδιο το Θεό. Οι άγιοι μπορούν ελεύθερα να επισκέπτονται τους δύο κόσμους, με σκοπό να βοηθήσουν το άτομο, με τη θεία τους επέμβαση. Αυτή ακριβώς η στιγμή λέγεται θαύμα.

Αν μπορούμε να δούμε άτομα, τα οποία δεν είναι άγιοι, λέγονται φαντάσματα. Τα φαντάσματα για την ανθρώπινη λογική,   δεν υπάρχουν. Το λέει και η λέξη φάντασμα = φαντασία. Ένα μυαλό κουρασμένο μπορεί να δει σκιές λένε. Αν παίρνεις ναρκωτικά, ηρεμιστικά, έχεις σχιζοφρένεια, παίρνεις υπνωτικά, ή είσαι κουρασμένος, άυπνος πολλές μέρες, μπορείς να δεις κάτι που υπάρχει μόνο σε μια δική σου πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει, διότι ο νους μας είναι μπερδεμένος και δεν μπορεί να ξεκαθαρίσει τι βλέπει. Μπορεί να σε οδηγήσει να δεις μια παραίσθηση ή ψευδαίσθηση.

Παραίσθηση: Το καπέλο και το παλτό μας, που είναι κρεμασμένα στην κρεμάστρα, με το μυαλό μας γίνεται ένας κακοποιός, που έρχεται να μας πνίξει. Υπάρχει το ερέθισμα, αλλά στα μάτια μας βλέπουμε κάτι άλλο. Ψευδαίσθηση: εδώ δεν υπάρχει κάποιο ερέθισμα, απλά βλέπουμε κάτι που δεν υπάρχει. Π.χ. νερά και σιντριβάνια στην έρημο Σαχάρα. Αυτό μπορεί να συμβεί, ειδικά αν έχεις μεγάλη δίψα, αν έχεις φάει δηλητηριώδη μανιτάρια, είσαι ετοιμοθάνατος ή έχεις πυρετό άνω των 40. Τότε μπορεί να δεις κάποια πρόσωπα, ανύπαρκτα για μας.

Όλα αυτά είναι αποτελέσματα του εγκεφάλου, πόσο υγιής και ξεκούραστος είναι ή αποτελέσματα των ουσιών, που έχεις καταναλώσει. Φυσικά, δεν υπάρχει τίποτα ορατό πέρα από μας, υπάρχει ο ορατός και ο αόρατος κόσμος. Αν υπάρχουν εκεί φαντάσματα και μας παρακολουθούν, κανείς δεν το γνωρίζει. Όμως, αν είμαστε ανάμεσα σ’ αυτά επισκεφτήκαμε τον κόσμο τους και πρέπει να βρούμε τρόπο να φύγουμε από εκεί το γρηγορότερο γιατί όσο μένουμε το όνειρο γίνεται χωρίς επιστροφή.

Τα μεταθανάτια όνειρα μπορεί να μην αφορούν εμάς, αλλά κάποια δικό μας.  Να τον δούμε μετά το θάνατό του. Πιο νέο ή κακογερασμένο, άρρωστο ή ευτυχισμένο.  Να μας αποχαιρετά ή να ζητά να του δώσουμε ψωμί.  Όλα εξαρτώνται από την σύνδεση των δύο κόσμων.  Η σύνδεση αυτή μπορεί να γίνει και με τον πνευματισμό, αλλά αυτό δεν ξέρουμε πόσο αληθεύει.

Όταν δεν ξέρει ο άνθρωπος πού να βαδίσει, ζητά μια βοήθεια, κι όταν είναι σκοτεινά, ζητάει να ανάψει ένα φως και μέσα απ’ αυτό το φως- αν είναι ευεργετικό- θα γνωρίσει την αλήθεια. Η αλήθεια είναι χαραγμένη μέσα μας, φτάνει να μπορούμε να την αναγνωρίσουμε και να ξέρουμε πού θα στηριχθούμε.

Αν δούμε ότι πεθαίνει κάποιος και μαθαίνουμε το θάνατό του είναι προφητικό, ενώ αν δούμε ότι πεθαίνει κάποιος άλλος στο ίδιο σπίτι είναι προγνωστικό.  Η μόνη ανάσταση που φέρνει χαρά είναι η ανάσταση του χριστού, αν παρεβρεθούμε στην εκκλησία.

thanatos

Πηγή φωτό

Αν δούμε ότι πέθανε ένας πραγματικά νεκρός, π.χ. ο πατέρας μας, σημαίνει ότι έχουμε συνειδητοποιήσει το χαμό του και δεν μας πονάει πια,  αλλά όταν αναστηθεί δεν τον έχουμε ξεπεράσει ή δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι κάποτε καταφέραμε να δεχτούμε τον χαμό του και πονάμε πιο πολύ. Αν είναι ζωντανός και δούμε ότι πεθαίνει δηλώνει ότι πέθανε μια φοβία που είχαμε γι’ αυτόν ή πέθανε κάτι κακό που τον αφορά.

Πολλές φορές φέρνουμε με αυθυποβολή τον νεκρό στα όνειρά μας  και τον έχουμε σαν εικονικό προστάτη στο μυαλό μας.  Όμως αυτό μπορεί να αρρωστήσει και να απογοητεύσει πολύ νωρίς το άτομο.  Να τον φέρει σε ψυχική αναστάτωση αν μια νύχτα δεν τον δει.  Αυτοί που είναι κολλημένοι στο χθες υπάρχει φόβος να εκδηλώσουν ψυχικά νοσήματα βαριάς μορφής. Π.χ.  αν μια μάνα χάνει το ένα παιδί μετατρέπει  το ζωντανό παιδί σε εκείνο που έχασε, αν ήταν η αδυναμία της. Του φτιάχνει φαγητά που άρεσαν σε εκείνο, απαιτεί να έχει τους βαθμούς του, το ντύνει όπως αυτό κ.λ.π.  Τότε το παιδί χάνει την προσωπικότητά του.

Όσον αφορά τα υποσυνείδητα όνειρα ο νεκρός εμφανίζεται με νοσταλγικό τρόπο, για να μας δείξει ότι υπήρχε στη ζωή μας.  Βλέπουμε ότι μαγειρεύουμε μαζί, περπατάμε στα ίδια μέρη που περπατούσαμε, γλεντάμε μαζί, χαιρόμαστε μαζί και ξυπνάμε χαρούμενοι.

Όμως υπάρχει και η επίσκεψη του νεκρού που γίνεται με  δική του πρωτοβουλία.  Ο νεκρός, ως γνωστόν, δεν πάει αυτόματα στον κόσμο των νεκρών. Παραμένει ανάμεσα στους ζωντανούς μέχρι να πάει στην απέναντι όχθη. Τότε έχει ακόμα αισθήματα και τους προστατεύει με το δικό του τρόπο. Τότε δεν έχει δικαίωμα να πάρει κάποιο μαζί του ακόμα κι αν αυτός πεθάνει, ούτε να τον φιλήσει.

Όμως μου περνά μια σκέψη απ’ το μυαλό. Ξέρουμε ότι δεν έχει πια αισθήματα όταν περάσουν 40 μέρες που απαιτούνται για να πάει στην απέναντι όχθη.  Βλέπουμε ότι εκείνο τον καιρό έρχεται πιο έντονα στα όνειρά μας. Γνώμη μου είναι, ότι ο θεός του βάζει μια αποστολή για να σβήσει τα πάθη, τα λάθη και τις αμαρτίες του. Δεν έρχεται λοιπόν σε μας μετά από 2-3 χρόνια επειδή μας αγαπά, αλλά για να κερδίσει αυτό το πέρασμα. Γι’ αυτό το λόγο τον φοβόμαστε και είναι απόμακρος.  Είναι φοβερή η όψη του  και απειλητική. Ανάλογα λοιπόν πώς νιώθει, έρχεται και μας ενημερώνει. Αν πεινάει, κρυώνει, υποφέρει θέλει πολύ αγώνα για να πετύχει.  Όμως αν είναι όλα καλά θα τον δούμε χαρούμενο. Όλα εξαρτώνται από εμάς και τη στάση μας.  Αν δούμε λοιπόν ότι πίνουμε νερό ή του το δώσουμε θα θιχτεί και θα φύγει. Το ίδιο και αν τρέχει αίμα π.χ. το πόδι μας ο νεκρός θα φύγει κακήν κακώς.  Όμως, αν μας δώσει κάτι είναι πολύ κακό αν το πάρουμε. Αν μας δώσει κάτι όμως  για κάποιον ζωντανό εμείς πρέπει να το πάρουμε και να του το δώσουμε στο όνειρο. Όμως όταν ξυπνήσουμε πρέπει να του το πούμε αυτό, αλλιώς ο νεκρός θα θυμώσει. Αν έρθει στον ύπνο μας πρόσωπο που μισούσαμε, ζητά να τον δούμε με συμπόνια και να τον συγχωρήσουμε για να ηρεμήσει.  Αν επιμένει να έρθουμε να τον βρούμε, ζητά να πάμε στον τάφο του. Όταν πεινάει ζητά  μνημόσυνο, αν κρυώνει ζητά να τον γράψουμε  στα υπερ αναπαύσεως , αυτό ειδικά πρέπει να γίνεται όταν μετά από 1 έτος θανάτου έρχεται συχνά στον ύπνο μας. Σημαίνει, ότι δεν έχει αναπαυτεί.   Δεν πρέπει να μας αγκαλιάσει, ούτε να τον αγκαλιάσουμε, αλλά στα νοσταλγικά αυτό επιτρέπεται. Δεν πρέπει να δεχτούμε ό,τι μας δώσει, να μην του πούμε τις επιτυχίες μας, δεν τον ενδιαφέρουν, άλλωστε τις βλέπει.

Όμως για κάτι σημαντικό που εντοπίζει και πρέπει να ενημερωθούμε,  είναι πάντα παρόν για να πραγματοποιηθεί το γραμμένο μας. Μπορεί να τον δούμε μια φορά  μετά από 15 χρόνια θανάτου να μας ενημερώσει για κάτι που πρόκειται να μας συμβεί. Τότε είναι αλλιώτικος, θαμπός σαν φάσμα ή μπορεί να δούμε κάποια άλλη μορφή, ενός άλλου ατόμου  να τον εκπροσωπεί και είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι αυτός.

Τέλος, αν έρθει κάποιος που αγαπούσαμε πολύ και μας πάρει από το χέρι και πάμε κάπου ή χορέψουμε  μαζί του έναν χορό  στο δειλινό σημαίνει το τέλος της επίγειας ζωής μας.

Όμως, για να πεθάνει κάποιος πρέπει να είναι η ώρα του. Αν γίνει πιο νωρίς, θα δει όνειρα επιστροφής που μόνος του ή με άλλες ψυχές θα καταφέρει να επιστρέψει πίσω. Οι ψυχές έχουν αντίληψη και ξέρουν περισσότερα από εμάς. Το άτομο που φέρνει πίσω έναν πρόωρο νεκρό νιώθει ότι αυτό ήταν βίωμα. Κι όμως, ήταν. Η αντίληψη αυτή ήταν σωστή. Όταν γυρίσει πίσω μόνος του, πρέπει πάντα να βλέπει μπροστά του αίμα ή νερό.  Όταν αποσπάσει την προσοχή του απ’ αυτά τα δύο στοιχεία υπάρχει φόβος να πέσει σε κώμα. Για να μείνει ζωντανός πνευματικά και σωματικά πρέπει αυτά τα δύο στοιχεία να είναι μπροστά του και να τα βλέπει καθ’ όλη τη διάρκεια του ονείρου,  για να βρει τον δρόμο επιστροφής προς τη ζωή.  Όταν είναι η ώρα μας τίποτα και κανένας δεν μπορεί να μας εμποδίσει.

Έτσι δυστυχώς έπρεπε να γίνει!

Ο θάνατος και ο νεκρός στα όνειρά μας

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:

 
  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχόλια σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.
  • -Παρακαλούμε διαβάστε τους παραπάνω όρους πριν καταχωρήσετε κάποιο σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *