Αυτό το κείμενο είναι εντελώς φανταστικό. Δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Είναι δικό μου κείμενο, όπως όλα όσα δημοσιεύονται στην κατηγορία πνεύμα.

Αυτό το ηλιοβασίλεμα δεν θα το ξεχάσει ποτέ μια κοπέλα που έζησε κάτι μοναδικό. Το έζησε, δεν είναι απόλυτο. Νιώθει όμως ότι η τύχη της χαμογέλασε και μεγάλωσε η πίστη της.   Μετά από ένα βαρύ χωρισμό κάθισε στη γνωστή  παραλία, εκεί που ζούσε τις πιο όμορφες στιγμές με το άλλοτε αγαπημένο της πρόσωπο.

Αρχικά, έκλαιγε και έμεινε ξαπλωμένη στην απέραντη αμμουδιά. Ο ήλιος ήταν έτοιμος να δύσει και η θάλασσα γαλήνια σε αντίθεση με τη φουρτουνιασμένη της ψυχή.  Τότε ακριβώς εκείνη τη στιγμή που ένιωθε ότι όλα χάθηκαν διέκρινε ένα χρυσό αντικείμενο να λάμπει στην παραλία και με το φως του λιγοστού ήλιου η λάμψη γινόταν εκτυφλωτική. Πλησίασε κάπως κοντά και χωρίς να δει τι ακριβώς είναι, φώλιασε μέσα της την πεποίθηση και τη λαχτάρα να είναι  κάτι που έχει αξία, διότι όταν το πουλήσει θα λύσει τουλάχιστον το οικονομικό της πρόβλημα.

Όταν το ξέθαψε από την άμμο είδε περιχαρής ότι ήταν ένα μαγικό λυχνάρι. Σίγουρα θα έχει μέσα ένα τζίνι.  Σκέφτηκε λοιπόν να κάνει 3 ευχές. Αφού το έτριψε,  παρά τις προσδοκίες της είδε μπροστά της ένα άγριο τζίνι  να την μαλώνει  άγρια που του χάλασε την ησυχία. Εκείνη, αλλιώς τα είχε διαβάσει, αλλιώς τα ήξερε.  Όταν το τρίβουμε μας  λέει στις προσταγές σου Αφέντη και αφού κάνει μια βαθιά υπόκλιση μας πραγματοποιεί 3 ευχές.  Τώρα, δεν ήξερε τι να κάνει; Πώς να το χειριστεί; Κι έμεινε φοβισμένη και σιωπηλή να το κοιτάζει.

Εκείνο άλλαξε στάση απέναντί της και αφού ηρέμησε κάπως της είπε:

– Τι θέλεις;

– Δεν ξέρεις; Να μου πραγματοποιήσεις 3 ευχές.

– Μάλιστα,  δεν πιάνουν πια οι ευχές μου τόσο εύκολα. Πέρασα τόσα χρόνια φυλακισμένος  σ’ αυτό το λυχνάρι, που έχασα πια τη δύναμή μου. Τόσα χρόνια παρακαλούσα κάποιος να έρθει να με ελευθερώσει από την πολύχρονη φυλακή μου, αλλά συνήθισα πια τη σκλαβιά μου,  το πήρα απόφαση. Τώρα πια που κατάφερα να απελευθερωθώ είμαι ένας άχρηστος.

– Δεν μπορεί να μου συμβαίνει πραγματικά αυτό, πλάκα μου κάνεις για να με δοκιμάσεις έτσι;  Εγώ σε απελευθέρωσα, περιμένω την αμοιβή μου.

– Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε βοηθήσω να λύσεις κάποιους γρίφους μέσα από 31 αποστολές που θα σου αναθέσω. Μόνη σου θα καταφέρεις αυτό που ζητάς. Όχι μόνο 3 ευχές να πραγματοποιήσεις. Σ’ αυτό θα σε βοηθήσει κι η πηγή των ευχών. Δεν είναι καιρός για θαύματα σε περιόδους κρίσεως. Τα αγαθά κόποις κτώνται λένε. Δεν το ξέρεις; Εγώ θα σου παρέχω τα υλικά αγαθά  που χρειάζονται για να διεκπεραιώσεις  τους 31 άθλους, αποστολές. Αυτή είναι η μοναδική μου βοήθεια.

– Πώς θα ξέρω πότε πρέπει να ξεκινήσω την προσπάθεια αυτή , και πώς θα ξέρω ποιες είναι οι αποστολές που θα μου αναθέσεις να διεκπεραιώσω;  Υπάρχει χρονικό όριο;

– Χρονικό όριο έχει μόνο μια. Δεν θα σου πω τώρα ποια, θα στο αποκαλύψω στην πορεία. Θα αρχίσουμε από τη στιγμή που στη θάλασσα θα βρεις  ένα πράσινο  μπουκάλι. Μέσα σ’ αυτό θα βρεις τη λίστα των 31 αποστολών και οδηγίες. Δεν θα σπάσεις το μπουκάλι. Αφαίρεσε με ένα μακρύ ξυλαράκι από το στόμιο  τα χαρτιά. Όταν πια φτάσεις στην επίλυση της 31ης  θα είμαι σε θέση να σου κάνω ό,τι μου ζητήσεις. Την δύναμη θα την παίρνω από σένα. Μέσα από τις επιτυχίες σου.

– Κατάλαβα!

– Οι  αποστολές πρέπει να γίνουν με τη σειρά. Με τηλεμεταφορά θα σε μεταφέρω σε κάθε μια, όταν τελειώνεις την μία θα αρχίζεις την άλλη, συνεχόμενα. Θα κάνουμε μικρές ανάπαυλες για να ξεκουραστείς. Όταν επιλυθούν όλες οι αποστολές τότε θα είσαι πραγματικά σε θέση να γνωρίζεις τι ακριβώς θέλεις να σου φέρει η ζωή. Έχεις δικαίωμα να απορρίψεις 3 ή να αποτύχεις σ’ αυτές. Μόνο μία συγκεκριμένη δεν μπορείς να απορρίψεις. Αυτή που έχει το χρονικό όριο.

Η κοπέλα δεν είπε τίποτα περισσότερο. Είδε ένα πράσινο μπουκάλι μπίρας να επιπλέει και αφού το άδειασε με τον τρόπο που της υπέδειξε, αφαίρεσε τα δύο χαρτιά και  διάβασε τα εξής:

1) Η θάλασσα με τις νότες

2) Το χωράφι με τα τριφύλλια

3) Το δάσος με τους στόχους

4) Το στοιχειωμένο σπίτι

5) Η σάλα με τους καθρέφτες

6) Ταξίδι στο παρελθόν

7) Ο πύργος του δράκου

8) Το τρίστρατο

9) Το νήμα της βασίλισσας

10) Η υπόγεια πόλη

11) Στο ηφαίστειο

12) Στο σπήλαιο των ευχών

13) Το άτακτο μωρό

14) Το ηλιοβασίλεμα

15) Το φυλακισμένο πουλί

16) Ο Λαβύρινθος

17) Το πιο όμορφο λιβάδι

18)  Στη χώρα των θαυμάτων

19) Στη χώρα του ποτέ

20) Το χωράφι με τα καλαμπόκια

21) Σε άλλη διάσταση

22) Περιπλάνηση στην έρημο

23) Στο διάστημα

24)  Το φωτισμένο κάστρο

25) Ναυαγός σε ένα νησί

26) Το λάθος

27) Ο γάμος

28) Το αμίλητο νερό

29) Στην Πύλη της Κολάσεως

30) Το κρασί της λησμονιάς

31) Στον κήπο του Παραδείσου.

Όταν τα διάβασε, κατάλαβε πάνω- κάτω τι την περιμένει. Ήξερε πως ο παράγοντας τύχη και το πεπρωμένο της θα μπορούσαν να της δώσουν τη δυνατότητα να λύσει όλους τους γρίφους. Τρεις απ’ αυτούς κατάλαβε ότι θα μπορούσαν να την παγιδέψουν για πάντα στη χώρα του φανταστικού. Ήταν κάτι που δεν ήθελε με όλη τη δύναμη της ψυχής της και θα το απέτρεπε.

Στο δεύτερο χαρτάκι είδε ένα μήνυμα:

“Αν ακόμη θέλεις να πραγματοποιήσω τις ευχές σου, σημαίνει ότι εγκρίνεις να διεκπεραιώσεις όλες αυτές τις αποστολές, αλλιώς βάλε τη λίστα μέσα στο μπουκάλι στην κατάσταση που τη βρήκες και πέταξέ το στη θάλασσα. Εσύ αποφασίζεις.  Αν αποφασίσεις να λύσεις τους γρίφους και να ολοκληρώσεις τις αποστολές, σπάσε το μπουκάλι και φώναξέ με “Τζίνι έλα, έλα φίλε μου”  και δώσε μου τη λίστα. Εγώ θα σε  οδηγήσω στη θάλασσα που είναι ο πρώτος γρίφος. Έχεις δικαίωμα να λύσεις 28. Μπορείς να απορρίψεις 3 ή να αποτύχεις σ’ αυτούς χωρίς καμιά συνέπεια. Σ’ ένα γρίφο απ’ αυτούς θα επικαλεστείς την φοντάνα ντι τρέβι και θα μεταφερθεί εκεί ή θα πας πραγματικά εκεί. Αυτό θα το επιλέξεις εσύ. Θα είναι για σένα η πηγή των ευχών. Πάρε από εκεί όσο νερό μπορείς μαζί σου  για να καταφέρεις να πάρεις όση δύναμη θες  για να καταφέρεις να λύσεις το γρίφο.  Η χρήση του νερού πρέπει να γίνεται με σύνεση και λογική, διότι αν τελειώσει το νερό, δεν θα έχεις άλλη βοήθεια.  Φρόντισε να μην τελειώσει νωρίς. Αλλά πρέπει να περισσέψει για ένα λόγο που θα μάθεις αργότερα”. 

Το διάβασε και το ξαναδιάβασε πολλές φορές. Έπεσε σε βαθιά περισυλλογή. Δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Όλα ήταν δύσκολα, αλλά είχαν ενδιαφέρον. Αν τα παρατούσε, θα είχε μια ζωή την πίκρα και το απωθημένο ότι δεν δοκίμασε όταν της παρουσιάστηκε η ευκαιρία να το κάνει. Από την άλλη, ήταν ένα ρίσκο γι’ αυτήν σε περίπτωση που παγιδευόταν κάπου ή δεν μπορούσε να ξεφύγει.

Πολλές φορές έβαλε τη λίστα μέσα στο μπουκάλι με σκοπό να την πετάξει στη θάλασσα,  άλλες τόσες την έβγαζε με σκοπό να καλέσει το τζίνι και να αρχίσει η περιπέτειά της. Ο πειρασμός ήταν μεγάλος. Ήθελε να δοκιμάσει. 31 αποστολές είναι, δεν είναι και το τέλος.

Άργησε πολύ να πάρει την τελική της απόφαση, αλλά όταν την πήρε έσπασε το μπουκάλι με οργή. Τώρα πια δεν μπορούσε να κάνει πίσω, έπεσε στην παγίδα.  Έκανε ό,τι της είπε το τζίνι και όταν τον είδε να έρχεται του έδωσε τη λίστα.

Δεν ήξερε τις αντοχές της, δεν ήξερε πού βαδίζει, ούτε αν έκανε την σωστή επιλογή. ‘Ενα ξέρει, ότι όλα είναι πολύ δύσκολα. Το τζίνι θα της παρέχει μόνο τα υλικά αγαθά  που θα μπορούσαν να της είναι χρήσιμα για κάθε άθλο. Βοήθεια θα είχε μόνο από την  πηγή των ευχών.  Ζήτησε λοιπόν από το τζίνι ένα μικρό βαρελάκι, όπως τα βαρελάκια που φοράνε τα σκυλάκια του Αγίου Βερνάρδου, όταν πρόκειται να βοηθήσουν κάποιον που έχει ανάγκη. Αυτή θα βοηθούσε αποκλειστικά και μόνο τον εαυτό της όμως.  Το φόρεσε στους ώμους σαν σακίδιο, εντελώς άδειο, με σκοπό να το γεμίσει  με νερό από την πηγή των ευχών όταν την ζητήσει ή τη συναντήσει.  Επίσης εφοδιάστηκε με τρόφιμα, ρούχα, πόσιμο νερό και τα κράτησε κι αυτά.

1) Η θάλασσα με τις νότες

Πρώτος σταθμός ήταν η θάλασσα  με τις νότες. Έπρεπε να δει τι μυστήριο κρύβει. Εκείνος ήθελε να διαπιστώσει πόσο της κόβει. Ήθελε να δει τι χρησιμοποιεί περισσότερο τη γνώση, την τύχη  ή τη λογική; Αυτό το σκοπό είχε η αποστολή αυτή.

Αφού τοποθέτησε σε ένα σίγουρο σημείο  τον εξοπλισμό της ετοιμάστηκε να πάει στο βυθό, αφού πρώτα βρήκε μέσα στο ρουχισμό της μια στολή δύτη με βατραχοπέδιλα, μάσκα και 2 φιάλες γεμάτες οξυγόνο. Αφού το τζίνι της έκανε κάποια μαθήματα  πώς θα σταθεί μέσα στο βυθό, σε τι βάθος πρέπει να πάει κ.λ.π., ένιωσε ασφαλής. Ήξερε ότι τώρα πια δεν ήταν μόνη.  Εκείνο εξαφανίστηκε και περίμενε εκείνη να προχωρήσει στη λύση του.  Μέσα στο βυθό είδε  πεταμένες σκόρπιες νότες. Όταν τις πετούσε σε μια τεράστια παρτιτούρα,   ακουγόταν μια μελωδία. Αν αυτή η μελωδία ήταν σωστή, δηλαδή έμπαιναν οι νότες με τη σωστή σειρά κι  ακουγόταν ένα πανέμορφο τραγούδι, τότε θα κατάφερνε να βρει   τη λύση του τραγουδιού. Με μεγάλη της έκπληξη, ενώ δεν ήξερε τις νότες, είδε ότι όλες αρχικά ήταν κόκκινες. Με κάθε σωστή τοποθέτηση στην παρτιτούρα  η νότα άλλαζε το χρώμα της. Από κόκκινη γινόταν μαύρη. Όταν την έβγαζε από τη σωστή θέση ξανακοκκίνιζε. Με βάση τη λογική, χωρίς να γνωρίζει μουσική  κατάφερε να δημιουργήσει μια ευχάριστη μελωδία και κατάλαβε ότι δεν χρειάζεται να έχουμε γνώση μουσικής στα παιχνίδια λογικής, εφόσον εδώ υπάρχει μια λογική σύνδεση της μιας νότας με την άλλη. Όταν είδε ότι στην παρτιτούρα υπήρχε ένα σωστό μουσικό κομμάτι, εντελώς μαυρισμένο, διαπίστωσε ότι αυτόματα  η παρτιτούρα μίκρυνε και πήρε μέγεθος αρκετά  πιο μεγάλο από το Α4. Όταν είδε το τζίνι να κρατά στα χέρια της  την σωστή μελωδία της είπε ότι με βάση τη λογική πέτυχε τον πρώτο της άθλο, την πρώτη της αποστολή. Την βεβαίωσε ότι αύριο θα συνεχίζανε με την  δεύτερη αποστολή. Τώρα, έπρεπε να ξεκουραστεί. Θα ταξίδευαν ξανά στη χώρα της φαντασίας.

2) Το χωράφι με τα τριφύλλια

Στην επόμενη αποστολή ήθελε να δει τι μετράει γι’ αυτή, η λογική ή η τύχη;  Βρέθηκε μπροστά σε ένα χωράφι που ήταν γεμάτο από τριφύλλια. Μόνο ένα τριφύλλι ήταν τετράφυλλο. Έπρεπε να βάλει μια κατσίκα  να φάει όλα τα τρίφυλλα τριφύλλια  και να μείνει μόνο του το τετράφυλλο. Ήθελε λοιπόν να δει πώς σκέφτεται.  Εκείνη, για να γίνει αυτό  σκέφτηκε ότι έπρεπε πρώτα να εντοπίσει  το τετράφυλλο τριφύλλι που ήταν το ζητούμενο και να το ξεχωρίσει από τα άλλα.  Μετά ανενόχλητη η κατσίκα θα φάει όλο το υπόλοιπο τριφύλλι. Όμως, πως θα μπορούσε να εντοπίσει μέσα σε όλα αυτά τα τρίφυλλα τριφύλλια ένα και μοναδικό τετράφυλλο; Γι’ αυτή την αποστολή  θα ήθελε πολύ να είχε την βοήθεια της πηγής των ευχών.  Θα ήθελε λίγο νερό να πιεί και να πάρει δύναμη. Αφού κάλεσε την πηγή να μεταφερθεί στο χωράφι, εκείνη εμφανίστηκε άμεσα εκεί, μπροστά της και  γέμισε το βαρελάκι της και ήπιε μια γουλιά μέσα απ’ αυτό. Τότε, στο βάθος  είδε ένα χρυσό τετράφυλλο τριφύλλι να ξεπροβάλλει και να ψηλώνει περισσότερο από τα άλλα. Όταν το έκοψε  πήρε την  πραγματική του μορφή.  Τότε, σίγουρη πια ότι τελείωσε με επιτυχία η  αποστολή της,  έδωσε  στο τζίνι και το τετράφυλλο τριφύλλι. Ήταν τη στιγμή που η κατσίκα έτρωγε το φαγητό της, χωρίς να την ενοχλήσει κανένας. Όταν εκείνος το είδε χρυσό  κατάλαβε ότι δεν χρησιμοποίησε την εξυπνάδα της, αλλιώς θα ήταν πράσινο, αλλά τη πρώτη βοήθεια που της προσφέρθηκε και χαμογέλασε πονηρά.  Ή δεύτερη μέρα τελείωσε και ξεκουράστηκε. Αύριο θα την περίμενε μια νέα αποστολή πάλι στη χώρα της φαντασίας.

3) Το δάσος με τους στόχους

Όταν ο ήλιος ξεπρόβαλε μέσα από τα σύννεφα η κοπέλα έπρεπε να σηκωθεί. Εδώ θα δοκίμαζε τον τρόπο σκέψης, τη λογική.  Φτάσανε σε ένα δάσος  γεμάτο στόχους. Έπρεπε να στοχεύσει τρία μήλα που ήταν  κρυμμένα πίσω από τους στόχους.  Είχε για το κάθε μήλο, μια ευκαιρία, ώστε  να βρει και να πετύχει τα τρία μήλα. Ενώ οι στόχοι ήταν 15  ήταν τρία τα μεγέθη. Οι 5 ήταν ίσοι με το μέγεθος ενός μήλου. Οι άλλοι 5 ήταν μικρότεροι από το μέγεθος ενός μήλου, ενώ οι υπόλοιποι 5 ήταν μεγαλύτεροι από ένα μήλο. Σκέφτηκε ότι  ένα μήλο είχε ένα συγκεκριμένο μέγεθος. Απέρριψε όλους τους στόχους  που είναι πιο μικροί από ένα μήλο, γιατί σίγουρα θα φαινόταν.  Απέρριψε επίσης  όλους τους στόχους  που είναι ίσοι με το μήλο, αλλιώς η επιτυχία να το πετύχει είναι εξασφαλισμένη.  Έμειναν λοιπόν τα 5 μεγάλα. Απ’ αυτά έπρεπε  να απορρίψει  τους δύο.  Εδώ θα χρησιμοποιούσε την τύχη της. Τουλάχιστον ένα θα πετύχαινε, αφού είναι 3 τα μήλα και 2 τα χαμένα.  Δεν ήθελε να πιει πάλι νερό, άλλωστε 1 στα 3 μήλα θεωρείται επιτυχία. Καλύτερα θα ήταν αν πετύχαινε τα δύο. Για τα τρία, ούτε λόγος! Αφού στόχευσε και πέτυχε το πρώτο μήλο με την πρώτη φορά,  πέτυχε το δεύτερο με τη δεύτερη, δεν βρήκε το τρίτο.  Θα επέστρεφε λοιπόν  2 από τα 3 μήλα  που έπρεπε να δώσει για να τελειώσει κι αυτή η αποστολή με επιτυχία. Το τζίνι θεώρησε επιτυχημένη την προσπάθειά της, αλλά όχι απόλυτα.  Τον συγκίνησε  ο τρόπος σκέψης και η μη χρησιμοποίηση της βοήθειας εδώ, από το νερό της πηγής των ευχών.  Αυτή την ημέρα όμως αφού δεν βρήκε το τρίτο μήλο δεν ξεκουράστηκε. Ήταν μια μικρή ποινή.  Έτσι, προχώρησε άμεσα στην τέταρτη αποστολή. Αυτή θα γινόταν στην πραγματικότητα, ακριβής τόπος Θεσσαλονίκη.

4) Το στοιχειωμένο σπίτι

Εδώ έπρεπε να δει αν μπορεί να κάνει τα αδύνατα δυνατά και με ποιο τρόπο. Πώς θα μπορούσε να μιλήσει με ένα φάντασμα; Την άφησε λοιπόν έξω από ένα στοιχειωμένο σπίτι στη Θεσσαλονίκη. Έπρεπε να βρει το φάντασμα που τις βραδινές ώρες παίζει πιάνο και ενοχλεί τον κόσμο με τις φωνές του σε ώρες κοινής ησυχίας.  Έπρεπε να μάθει την αιτία που εγκλωβίστηκε στους δύο κόσμους, έπρεπε να μάθει την αιτία που  στοίχειωσε το συγκεκριμένο σπίτι, ώστε να απελευθερωθεί. Δεν μπορούσε λοιπόν να βρει τρόπο να συνεννοηθεί μαζί του βάσει της λογικής και εδώ θα έπινε το μαγικό νερό της πηγής.  Ναι, εδώ κατάλαβε ότι έπρεπε να πιει  νερό από την πηγή των ευχών.  Έγινε λοιπόν κι αυτή φάσμα, αφήνοντας σε ένα σημείο του σπιτιού το σώμα της. Η ψυχή βγήκε από το σώμα και αναζητούσε το φάντασμα.  Έτσι μόνο κατάφερε να συζητήσει με το φάντασμα. Έμαθε ότι ο αληθινός ένοχος είναι ελεύθερος, ενώ ένας αθώος έχει χρεωθεί στις πλάτες του ένα έγκλημα που δεν έχει κάνει και βρίσκεται πίσω από τα σίδερα της φυλακής.  Έπρεπε λοιπόν  με κάποιο τρόπο να αντιδράσει στο άδικο.  Η κοπέλα με τις περιγραφές του κατάλαβε ποιος ήταν ο πραγματικά ένοχος.  Τον πλησίασε φιλικά και προσπάθησε να γίνει ψυχολόγος του, όμως στην πραγματικότητα δεν  ήταν ψυχολόγος στο επάγγελμα. Δεν χρησιμοποίησε την πραγματική της ιδιότητα εδώ. Μέγα μυστήριο!!! Αφού έγινε της εμπιστοσύνης του,  έφτασε στο σημείο να της ανοίξει τη ψυχή του, αποφεύγοντας να της πει για το έγκλημα.  Ναι, δεν έκανε κανένα λόγο για το έγκλημα. Εκείνη δεν μπόρεσε για πολλή ώρα να βρει τρόπο να του αποσπάσει μια κουβέντα, μέχρι που της ήρθε μια ιδέα.  Για το έγκλημα αυτό δεν υπήρξε κανένας μάρτυρας. Όμως η κοπέλα το έριξε πάνω της.  Του είπε λοιπόν ότι θέλει να πάει να εξομολογηθεί για ένα έγκλημα που διέπραξε. Νιώθει αφόρητες τύψεις και δεν μπορεί να βρει ηρεμία. Άρα, δεν μπορεί να τον βοηθήσει κι ας είναι ψυχολόγος.

– Πάψε της είπε αυτός ταραγμένος.

– Όχι, είμαι ένοχη και πρέπει να πληρώσω για όσα φοβερά έχω κάνει.

– Σταμάτα σου λέω,  ας αλλάξουμε κουβέντα.  Είπε και ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια του.

-…

– Δεν είχα σκοπό να τον σκοτώσω… Ήταν κακιά στιγμή…  Ένα ατύχημα ήταν  μ’ ακούς;  Ξεστόμισε πάνω στον πανικό του, αφού άλλαξε δέκα χρώματα και ίδρωσε.

Τότε εκείνη κατάλαβε ότι εκείνος  είχε μετανιώσει  για όσα έκανε. Του μίλησε με καλοσύνη  και του εξήγησε ότι αν παραδοθεί  στην αστυνομία, θα έχει ελαφρυντικά. Είναι άδικο ένας αθώος να σαπίζει στη φυλακή.

Ο ένοχος κατάλαβε ότι εκείνη είχε δίκιο. Δεν υπήρχε άλλη λύση. Κι ελεύθερος και φυλακισμένος είναι το ίδιο, αφού η τιμωρία του θεού με τις τύψεις είναι πιο ισχυρή και δεν τον αφήνει να ζήσει μια ήρεμη ζωή.  Η κοπέλα κατάφερε να αποφυλακίσει τον αθώο άνθρωπο και να τον παραδώσει στο τζίνι, έτσι όπως είχαν συμφωνήσει. Κι αυτή η αποστολή είχε αίσιο αποτέλεσμα. Αφού την άφησε να ξεκουραστεί, την ενημέρωσε ότι η επόμενη αποστολή είναι πολύ επικίνδυνη και θα έπρεπε να προσέξει πολύ. Θα έκαναν ένα ταξιδάκι μέχρι το Παρίσι και συγκεκριμένα στο ανάκτορο των Βερσαλλιών.

5) Η σάλα με τους καθρέφτες

Την κοίταξε με ένα βλέμμα σαν να την στέλνει ξυπόλητη στα αγκάθια. Την κοίταξε με οίκτο. Δεν της είπε τίποτα. Δεν προχωρούσε πουθενά.

– Πες μου κάτι, μίλα, μη με κοιτάζεις σιωπηλός; Γιατί κλαις τζίνι; Φοβάσαι μην πεθάνω;

– Αυτό είναι πιο εύκολο απ’ αυτό που θα αντιμετωπίσεις.

– Το σπίτι με τους καθρέφτες λέει η λίστα.  Δεν βλέπω κάτι άσχημο.

– Θα σε στείλω στις Βερσαλίες, στην αίθουσα των κατόπτρων να χορέψεις.

– Ένας χορός είναι πάντα ευχάριστος.

– Αλίμονο κακορίζικη. Ελπίζω να προσέξεις! Απόψε τα μεσάνυχτα κάτι θα γίνει εκεί. Αν φύγεις ένα λεπτό πιο νωρίς θα το γλιτώσεις. Αν μείνεις όμως, πρέπει να το αντιμετωπίσεις!

Βρήκε μια πανέμορφη μακριά τουαλέτα και άρχισε να χορεύει έναν ασταμάτητο χορό με έναν πανέμορφο πρίγκιπα μέσα σε μια αίθουσα γεμάτη πολυελαίους και καθρέφτες. Ήταν τόσο όμορφα που δεν σκέφτηκε να φύγει. Τότε άκουσε το ρολόι του τοίχου  να χτυπάει 12.

– Αμάν! Σε ένα λεπτό θα γίνει το κακό. Πρέπει να φύγω.

– Δεν σ’ αφήνω να μου φύγεις, τώρα που σε βρήκα της είπε ο πρίγκιπας.

Δεν πρόλαβε να αντιδράσει. Η έξοδος ήταν πολύ μακριά. Τότε είδε τον πρίγκιπα να εξαφανίζεται. Τα φώτα έκλεισαν και οι καθρέφτες καλύφθηκαν με ένα μαύρο ύφασμα ο καθένας. Από τους τοίχους έτρεχε αίμα και ακούγονταν από παντού σατανικά γέλια. Ο χώρος γέμισε αστραπές και βροντές και άρχισε να βρέχει, χωρίς να πέφτει νερό.  Ήταν σαν εικονική πραγματικότητα.  Το τοπίο έγινε μαύρο. Προσπάθησε να ξεφύγει, αλλά ο δρόμος της είχε κλείσει με αγκάθια. Η μαγεία χάθηκε. Κάτι δεν πάει καλά, σκέφτηκε.  Τι μπορεί να ήταν αυτό;  Μαύρα πανιά έκλειναν και τα παράθυρα, όπως και τους καθρέπτες και το σκοτάδι ήταν πυκνό. Στο βάθος κάτι γυάλιζε και είδε ότι ένας καθρέφτης δεν ήταν σαν τους άλλους, ούτε είχε καλυφθεί.  Κατάλαβε ότι αυτός ήταν η αιτία του κακού.  Κάπως, με κάποιο τρόπο έπρεπε να τον απομακρύνει, χωρίς να τον σπάσει και να δημιουργήσει περισσότερο κακό με 7 έτη γρουσουζιά.  Τότε άκουσε σατανικά γέλια να απλώνονται στο χώρο και μεγάλωνε το σκοτάδι.   Απλωνόταν σε κάθε γωνιά του δωματίου και του κτιρίου των Βερσαλλιών. Ήταν απελπισμένη. Δεν μπορούσε να κάνει κάτι, ώστε αυτός ο καθρέφτης να μην υπάρχει. Μέσα στην οργή και την απελπισία φώναξε. “Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, ελέησον με! Πήγαινε οπίσω μου Σατανά!”  Τότε είδε τον καθρέφτη να φαίνεται θαμπά, μέχρι που χάθηκε εντελώς.

Η αίθουσα πήρε ξαφνικά την παλιά της μορφή. Έγινε πάλι λαμπερή κι εκείνη μόνη καταμεσής αυτής να αναρωτιέται τι έχει γίνει. Αυτή τη φορά άναψαν  όλοι οι πολυέλαιοι και εμφανίστηκε κόσμος από το πουθενά.  Γέμισαν όλα τα βάζα λουλούδια και τα τραπέζια πλούσια εδέσματα και ποτά. Η πόρτα της εισόδου στρώθηκε με ένα κόκκινο χαλί και κόκκινες κουρτίνες φορέθηκαν αυτόματα στα παράθυρα.  Τότε άκουσε καλπασμό αλόγου  και βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν καβαλάρη  που ήταν βγαλμένος από τα όνειρά της. Αυτός ήταν ο καβαλάρης ενός άσπρου αλόγου  που στάθηκε καταμεσής της αίθουσας.  Ο κόσμος εξαφανίστηκε  και έμειναν οι δυο τους. Εκείνος κατέβηκε από το άλογο , της έπιασε το χέρι  και μαζί χόρεψαν ένα χορό που κράτησε μέχρι τα μεσάνυχτα.  Όταν τελείωσε ο χορός και έπαψε η μουσική, έσβησαν οι πολυέλαιοι.

–  Πάμε, τώρα τελείωσε ο χορός.  Εκείνη πήρε τον πρίγκιπα με το άλογο στο τζίνι και αφού του επέστρεψε  τα ρούχα και τα παπούτσια,  ήταν έτοιμη για την επόμενη αποστολή.  Η επόμενη θα ήταν εύκολη, αλλά πολύ κουραστική αποστολή.  Χρειαζόταν περισσότερη ξεκούραση, και το τζίνι χαρούμενο που γύρισε την πρόσφερε με όλη την καρδιά του, διότι έγινε κι αυτός άνθρωπος και απέκτησε αισθήματα. Άρα, κάπου στο βάθος χτυπάει μια καρδούλα.

6) Ταξίδι στο παρελθόν

Την  έβαλε σε μια χρονομηχανή και της εξήγησε ότι πρέπει να κάνει ένα ταξιδάκι μέχρι το παρελθόν, αλλά την ενημέρωσε ότι δεν θα το δει όπως ακριβώς το έζησε. Της εξήγησε τι πρέπει να κάνει κι έτσι ένιωσε ασφαλής ότι θα πετύχαινε κι αυτή την αποστολή.

Εδώ έγινε αυτό που λένε ότι  οι νεκροί βλέπουν όλη τη ζωή τους σαν ταινία, μόνο που έγινε αντίθετα. Δηλαδή, έζησε όσα δεν έζησε πραγματικά,  σε όσα είπε ναι, εδώ είπε όχι,  σε όσα είπε όχι, εδώ είπε ναι, όσα έζησε δεν τα έζησε και αντίθετα. Με απλά λόγια, δεν είδε την πραγματική της ζωή, αλλά τη ζωή που αρνήθηκε να ζήσει ή τη ζωή που θα μπορούσε να ζήσει αν έπαιρνε άλλη απόφαση. Όλα αυτά πραγματοποιήθηκαν εδώ. Είδε καλύτερες ή χειρότερες πιθανότητες της ζωής της. Μια ζωή που σίγουρα έζησε σε ένα άλλο παράλληλο σύμπαν, όχι στο δικό της.  Το ζητούμενο εδώ είναι να ψάχνει περιπτώσεις που δοξάζει την πραγματική της ζωή. Να βλέπει μια χειρότερη περίπτωση και να λέει, τι καλά που δεν το έζησα αυτό, ευτυχώς που είπα όχι τότε. Δες τι θα πάθαινα! Μ’ αυτό τον τρόπο πέρασε κι αυτή την αποστολή. Το καλό είναι ότι επέστρεψε πίσω και δεν έμεινε εκεί.  Δεν την ρούφηξε το παρελθόν της και ελπίζει και χτίζει ένα καλύτερο αύριο με ένα καλό παρόν. Το παρελθόν θα τη διδάξει, φτάνει να μην επαναλάβει τα λάθη της ξανά.

Μετά από την τελευταία περιπέτεια της είπε να ξεκουραστεί  πολύ, γιατί αρχίζουν  οι δύσκολες  αποστολές που απαιτούν ηρεμία, αυτοσυγκέντρωση και ενέργεια. Προπαντός ενέργεια να σκεφτεί πολύ, χωρίς τη χρήση του νερού της πηγής. Ήξερε ότι εδώ θα πιεί πολύ νερό. Ότι μόνη δεν θα τα κατάφερνε. Όμως δεν ήξερε πόση  γνώση κρύβει μέσα της  και πόση αντοχή. Αυτά τα αγνοούσε. Έτσι, μετά την ξεκούραση της είπε ότι θα κάνει ένα μακρινό ταξιδάκι μέχρι την Κίνα.  Όχι όμως την πραγματική Κίνα, αλλά την φανταστική Κίνα. Εκεί, όπου ζουν δράκοι.

7) Ο πύργος του δράκου

Στην επόμενη αποστολή ήθελε να δοκιμάσει την επιμονή, την υπομονή και την εξυπνάδα της με βάση τη λογική και την τύχη. Την έστειλε στην Φανταστική Κίνα, σ’ ένα πύργο που φύλαγε ένας φοβερός δράκος που ξερνούσε φωτιά. Εκεί είναι σκλαβωμένο ένα παλικάρι ελληνικής καταγωγής που βρέθηκε τουρίστας εκεί. Το ονόμασε μόλις το είδε “θλιμμένο παλικάρι”.   Έπρεπε να εξοντώσει το δράκο  που το φυλάει, και να βρει σε ποιο δωμάτιο  κρύβεται.  Είχε 100 κλειδιά  και ένα απ’ αυτά άνοιγε την πόρτα.  Ήξερε το τζίνι ότι  εδώ θα έπινε πολύ νερό, θα της τελείωνε  και θα ήταν αβοήθητη  στους άλλους άθλους, που ήταν πιο δύσκολοι.  Αυτό το άγχωνε και δεν ήξερε τι να κάνει. Ευελπιστούσε, να την βοηθήσει η τύχη και το πεπρωμένο της να τα βγάλει πέρα. Όταν έφτασε στον πύργο  άκουσε το θλιμμένο τραγούδι του παλικαριού. Μιλούσε για ένα δράκο που τον ήθελε για σκλάβο του, αλλά το αδύνατο σημείο του ανακάλυψε ότι είναι τα μαλλιά του. Αγαπούσε το χυμό από σταφύλι, αλλά το κρασί τον έκανε πολύ αδύναμο. Το τραγούδι τη βοήθησε πολύ και της κατέβηκε μια τρελή ιδέα το μόνο που ήθελε ήταν χυμό από σταφύλι, κρασί και δύο μπουκάλια. Αυτά τα προμηθεύτηκε από το τζίνι. Μαζί με το νερό της πηγής ανακάτεψε το σταφυλοχυμό και τον τοποθέτησε στο ένα μπουκάλι. Στο άλλο έβαλε δυνατό κόκκινο κρασί που με δύο- τρία ποτηράκια μεθάς. Θα προσπαθούσε να του δώσει όλο το περιεχόμενο του μπουκαλιού. Αν όμως δεν ήθελε να πιει τόσο πολύ; Εκείνη του είπε ότι έχει σταφυλοχυμό φρέσκο. Ο δράκος δεν την πίστεψε και της είπε να πιει εκείνη πρώτα. Εκείνη ήπιε σταφυλοχυμό αρκετό χωρίς να μεθύσει  και ο δράκος χαρούμενος ήθελε να του δώσει. Εκείνη δέχτηκε και του έδωσε κρασί, αφού με ταχυδακτυλουργικό τρόπο άλλαξε τα μπουκάλια χωρίς να την πάρει χαμπάρι. Εκείνος ευχαριστήθηκε και ήπιε σχεδόν όλο το  περιεχόμενο του μπουκαλιού μονορούφι, όπως έκανε πάντα όταν έπινε σταφυλοχυμό. Έφτασε σε ένα σημείο να  μην μπορεί να ελέγχει τον εαυτό του και έπεσε σε βαθύ ύπνο. Εκείνη έπιασε γρήγορα ένα ψαλίδι και σαν Δαλιδά  του έκοψε όλα τα μαλλιά.  Εκείνος κοιμήθηκε και ροχάλιζε  αρκετά δυνατά. Κάποια στιγμή την τρόμαξε. Η κοπέλα αφουγκραζόταν όλες τις πόρτες  για να ακούσει  κάτι από το παλικάρι. Σε κάποια τον άκουσε να κλαίει και να μονολογεί:

– Εδώ θα πεθάνω μόνος και λησμονημένος.

Βρήκε την αρμαθιά με τα 100 κλειδιά και τα δοκίμασε με επιμονή και υπομονή όλα, αφού ήταν πανομοιότυπα. Το τελευταίο άνοιξε την πόρτα. Τον έπιασε από το χέρι και τον οδήγησε στην έξοδο.  Την ρώτησε ποια είναι ανήσυχος.  Εκείνη δεν είχε καιρό να του εξηγήσει.  Την ενημέρωσε το τζίνι να συντομεύει γιατί θα ξυπνήσει ο δράκος και η δύναμή του θα είναι μεγαλύτερη από πριν. Φοβήθηκε λοιπόν μην ξεμεθύσει πραγματικά ο δράκος, μήπως ξυπνήσει και φυτρώσουν εκ νέου τα μαλλιά του.  Τελικά, σε κλάσματα δευτερολέπτου  κατάφεραν να απομακρυνθούν αρκετά από τον πύργο, ενώ ο δράκος  χτυπιόταν κατάστηθα  και έβγαζε φωτιές γεμάτος οργή από το στόμα ή τα ρουθούνια του. Αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ήταν να κάψει θάμνους και να φτάσει η φωτιά και να απλωθεί μέχρι τον πύργο. Αφού δεν μπόρεσε να τη σβήσει κανένας κάηκε ο δράκος μέσα στον πύργο, εφόσον ήταν αβοήθητος. Δεν μπορούσε να πετάξει διότι ήταν δειλός. Ποτέ δεν έμαθε. Έτσι, κάηκε ολοσχερώς. Αυτό ήταν το φριχτό  τέλος του που προκάλεσε ο ίδιος. Εν βρασμώ ψυχής δεν σκέφτηκε ότι ρίχνοντας φωτιά και καίγοντας το κάστρο θα καεί κι ο ίδιος.  Η κοπέλα και το παλικάρι έφτασαν στο τζίνι και αφού του παρέδωσε το παλικάρι ξεκουράστηκε, για να ξεκινήσει την επόμενη μέρα μια νέα αποστολή. Εδώ δεν της είπε που θα πάει. Την οδήγησε στα τυφλά.

8) Το τρίστρατο

Πάλι είχε να αντιμετωπίσει μια νέα αποστολή που είχε σαν θέμα  την τύχη και την λογική. Εκεί που την  πήγε στάθηκε σε ένα τρίστρατο. Συγκεκριμένα, είδε μπροστά της τρεις δρόμους. Ο ένας ήταν σε ευθεία πορεία, οδηγούσε στην επόμενη αποστολή που είναι το νήμα της βασίλισσας, ο δεύτερος που έπρεπε να στρίψει αριστερά, οδηγούσε στην κόλαση  και ο τρίτος που έπρεπε να στρίψει δεξιά,  στον παράδεισο.  Αν πήγαινε στην κόλαση  θα έμενε εκεί. Αν πήγαινε   στον παράδεισο  θα έμενε μεν εκεί, αλλά θα έχανε  τη δυνατότητα να δοκιμάσει να τελειώσει τις επόμενες αποστολές της.  Ο τρίτος δρόμος όμως θα την βοηθούσε στον προορισμό της να τελειώσει την επόμενη αποστολή. Όταν ήταν μικρή σκέφτηκε ότι η γιαγιά της σε ένα παραμύθι της έλεγε ότι όταν υπάρχουν τρεις δρόμοι που καλείσαι να διαβείς, πρέπει να τραβάς αυτόν που είναι μπροστά σου. Ο ένας δρόμος ήταν καμωμένος από χρυσάφι, ο άλλος ήταν στρωμένος με τριαντάφυλλα χωρίς αγκάθια, αλλά ο μεσαίος ήταν πιο στενός και είχε πέτρες και αγκάθια.  Επέλεξε λοιπόν  το δύσκολο δρόμο και πιάνοντας μια πετρούλα και μια χούφτα αγκάθια  τα παρέδωσε στο τζίνι που αύριο θα την οδηγούσε  στην επόμενη αποστολή της, το νήμα της βασίλισσας.  Έτσι, το τρίστρατο γι’ αυτή στάθηκε μια επιτυχημένη αποστολή και δεν χρειάστηκε για ακόμη μια φορά  την βοήθεια της πηγής. Όμως, οι πέτρες και τα αγκάθια της μάτωσαν τα πόδια και ξεκουράστηκε μέχρι να επουλωθούν οι πληγές της. Για να την ξεκουράσει περισσότερο θα την έστελνε ένα ταξιδάκι στη φαντασία για ακόμη μια φορά.

9) Το νήμα της βασίλισσας

Είδε ένα χρυσό παλάτι γεμάτο διαμάντια, ρουμπίνια και όλα τα πετράδια της γης να λάμπουν με το φως του ήλιου από μακριά.  Όμως, όταν μπήκε μέσα είδε όλη τη θλίψη στα μάτια της όμορφης βασίλισσας.  Αυτή πέρασε, όπως έλεγε, αλλά ποιος την πίστευε, ένα άσχημο γάμο με έναν κακό και βάναυσο σύζυγο που ήταν όσο ζούσε βασιλιάς αυτού του τόπου. Από τον πρώτο του γάμο είχε ένα κοριτσάκι. Όλοι ήξεραν ότι ο βασιλιάς  είχε καρδιά μάλαμα. Πώς θα μπορούσε να βασανίζει μια βασίλισσα; Μήπως δεν ήταν έτσι τα πράγματα; Μήπως συνέβαινε το αντίθετο; Ποιος θα μπορούσε να παραδεχτεί κάτι τέτοιο μπροστά της, θα του έπαιρνε το κεφάλι. Όλοι γνώριζαν την αλήθεια και όλοι σιωπούσαν.  Η βασίλισσα λοιπόν πίστευε ότι ο “κακός” βασιλιάς και σύζυγός της έχει στοιχειώσει με το θάνατό του το παλάτι  και κάθε μέρα βρίσκει  ξηλωμένο το φόρεμα που πρόκειται κάθε φορά να φορέσει. Πάντα λείπει  ένα συγκεκριμένο  νήμα. Κάθε φορά το αντικαθιστά  με κάποιο άλλο το βράδυ, αλλά το πρωί το βρίσκει ξηλωμένο. Κάμερες δεν υπήρχαν τότε για να το  παρακολουθήσει και όσοι το προσπάθησαν τους έπαιρνε ο ύπνος, χωρίς κανένας να καταφέρει να δει ποιος ξηλώνει το φόρεμα της βασίλισσας. Μέχρι που ζήτησε η κοπέλα να το κάνει και η βασίλισσα της έδωσε χαρούμενη την άδεια. Κανένας χωρίς την άδειά της δεν μπορούσε να μπει στο δωμάτιό της και κανείς μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να λύσει το μυστήριο. Εδώ ήπιε λίγο από το νερό της πηγής των ευχών και ζήτησε να γίνει αόρατη. Έτσι κι έγινε.  Είδε  ότι μπήκε από τη σοφίτα, από το μισάνοιχτο παράθυρο, ένα μαύρο κοράκι.  Πλησίασε στο κρεμασμένο φόρεμα και με το ράμφος του έκοψε  το νήμα και όπως μπήκε έφυγε σαν τον κλέφτη, παίρνοντας μαζί του το νήμα.  Αμέσως μεταμορφώθηκε και η κοπέλα σε πουλί και το παρακολούθησε.  Με τη δύναμη του νερού, που την έκανε πουλί,  κατάφερε να ακολουθήσει το κοράκι στο μακρινό του ταξίδι.  Σταμάτησε σε μια καλύβα και είδε ότι το κοράκι μεταμορφώθηκε σε μια κοπέλα. Ήταν η κόρη του βασιλιά από τον πρώτο του γάμο όπως προείπα, που η κακιά μητριά της  την μάγεψε σε ένα άσχημο κοράκι, για να  απαλλαγεί απ’ αυτή. Όμως, η καλή της νεράιδα άλλαξε την μοίρα της χωρίς η μητριά της να το γνωρίζει. “Αν κάνεις ένα φόρεμα πιο όμορφο από της βασίλισσας θα είσαι κυρίαρχος και θα μπορείς να της πάρεις το θρόνο, αφού πρώτα λυθούν τα μάγια”. Φυσικά επεκράτησε αυτή η άποψη και η κοπέλα πασχίζει να κάνει καθημερινά το ωραιότερο φόρεμα. Η κοπέλα της ιστορίας μας συγκινήθηκε απ’ αυτή την ιστορία και έγινε φίλη με την βασιλοπούλα.  Το τζίνι της έφερε πολύ καλύτερα μετάξια και δαντέλες και ό,τι άλλο χρειαζόταν για να κάνει ένα φανταχτερό φόρεμα, καλύτερο από της μητριάς της, ώστε να πάρει πίσω το χαμένο της θρόνο και την  περιουσία,  που της άφησε ο πατέρας της.  Έτσι θα μπορούσε να τελειώσει πιο γρήγορα το φόρεμά της και δεν θα ήταν κλέφτρα. Η κοπέλα τα τακτοποίησε όλα με τον καλύτερο τρόπο. Όμως, δεν ήξερε τι να πει στην βασίλισσα που περίμενε με αγωνία της απάντησή της στη λύση του μυστηρίου. Ήταν δύσκολο, πολύ δύσκολο το σημείο αυτό. Όταν βρέθηκε μπροστά στη βασίλισσα ένιωσε ένα κόμπο να την πνίγει στο λαιμό. Το μόνο που μπόρεσε να ξεστομίσει είναι:  “Συγνώμη, δεν είδα τίποτα,  με πήρε και μένα  ο ύπνος. Δεν θα επαναληφθεί”.  Η βασίλισσα εκνευρισμένη έριξε όλη την οργή πάνω της, χρησιμοποιώντας κακούς χαρακτηρισμούς για το άτομό της.  Εκείνη δεν είπε καμία λέξη για να δικαιολογήσει τον εαυτό της. Άκουγε τα λόγια χολή που ξεστόμιζε η οργισμένη βασίλισσα και σιωπούσε. Προς έκπληξη όμως της βασίλισσας  καμιά άλλη μέρα  από τις επόμενες το φόρεμα  δεν ήταν ξηλωμένο.  Άλλαξε γνώμη γι’ αυτή και θεώρησε ότι η είσοδός της στο παλάτι της έφερε γούρι και της ζήτησε γονυπετής συγνώμη για όσα πικρά λόγια ξεστόμισε πάνω στην οργή της. Για να επανορθώσει το κακό,  της ζήτησε να μείνει  μαζί της για πάντα.  Θα έχει ό,τι επιθυμεί.  Εκείνη αρνήθηκε  ευγενικά  και είπε ότι δεν το ήξερε και είχε κανονίσει να δει μια φίλη της.  Η βασίλισσα την ευχαρίστησε και της έδωσε πολλά δώρα και ευχές. Όταν η κοπέλα έφυγε, είδε την βασιλοπούλα ντυμένη με ένα εκτυφλωτικά όμορφο φόρεμα, πολύ καλύτερο από της βασίλισσας. Η νίκη ήταν δική της σίγουρα και θα έπαιρνε πίσω ό,τι της ανήκει. Η βασιλοπούλα δεν είδε την κοπέλα. Μπήκε με θράσος μέσα στο παλάτι  και εξόρισε τη μητριά της  που τόσο άδικα της φέρθηκε.  Η κοπέλα δεν έμαθε πια τι απέγινε. Πήγε στο τζίνι και του έδωσε όσα δώρα της πρόσφερε η βασίλισσα.  Είχε πετύχει κι αυτή η αποστολή. Χαρούμενη πήγε να ανακτήσει δυνάμεις  για  την επόμενη αποστολή, με ένα ζεστό μπάνιο και έναν υπέροχο ύπνο.

10) Η υπόγεια πόλη

Όπως το κατάλαβε, η επόμενη αποστολή απαιτούσε ένα ταξιδάκι. Μόνο τον προορισμό αγνοούσε. Έμαθε, ότι θα πήγαινε στην Καππαδοκία, στην υπόγεια πόλη. Για να τα καταφέρει, έπρεπε να μπορεί να σκύψει πολύ. Ήταν πολύ χαμηλή πόλη και δεν θα την βοηθούσε το ύψος της. Δεν θα πήγαινε όμως ως το σημείο που πάνε οι ξεναγοί, αλλά θα έκανε σωστά όλη την  πορεία έως το τέλος. Για του λόγου το αληθές, εδώ θα τη συνόδευε το ίδιο το τζίνι. Ναι, έπρεπε να ρισκάρει και να φτάσει ως το πιο βαθύ σημείο της. Ήθελε να δοκιμάσει αν ρισκάρει και πόσο αντέχει.  Αφού κατάφερε να φτάσει με την συνοδεία του τζίνι, είδε ότι εκείνο δεν τα κατάφερε λόγω βάρους, να φτάσει και της ζήτησε να πάει μόνη της και να βγάλει μια φωτογραφία, για να έχει την απόδειξη ότι πήγε.  Αυτό ήταν πολύ εύκολο για εκείνη  και δεν βρήκε ιδιαίτερη δυσκολία. Όταν όμως ανέβηκε στο φως, μια μικρή δύσπνοια καθυστερούσε την έξοδό της. Σιγά- σιγά τα κατάφερε να βγει και να φάει τα όμορφα εδέσματα της περιοχής σε ένα ωραίο εστιατόριο.  Το τζίνι πήρε τη φωτογραφία και της έδωσε άδεια δύο μέρες να χαρεί την περιοχή. Θα την περίμενε μετά από δύο μέρες στο σημείο που όρισαν να βρεθούν, για να κάνει την επόμενη αποστολή που θα της αναθέσει στην Ιαπωνία και συγκεκριμένα, στο ηφαίστειο Φούτζι , που βρίσκεται στο ομώνυμο όρος.

11) Στο ηφαίστειο

Υπέροχη της φάνηκε η Ιαπωνία, η χώρα του ανατέλλοντος ηλίου. Το μόνο που τη φόβιζε είναι μην γίνει κάποιος σεισμός. Δεν είναι ασφαλής χώρα. Έχει φοβερούς και καταλυτικούς σεισμούς. Πάντα σε κάθε σεισμό  πεθαίνουν εκατοντάδες  άτομα, άλλα αγνοούνται.  Ήλπιζε λοιπόν να είναι αναίμακτο το ταξίδι αυτό. Αν δεν την βρει από το σεισμό, θα την ρουφήξει το Ηφαίστειο Φούτζι με τις εκρήξεις του.  Αλίμονό της αν γίνει κάποια έκρηξη! Στο ηφαίστειο θα ήταν όλα οδυνηρά γι’ αυτήν, γιατί θα έπρεπε  να βρει τρόπο να φέρει λίγη λάβα. Εδώ ήθελε να την αφυπνίσει, να μην φοβάται και να ξέρει να ρισκάρει, εκτός αν την βοηθήσει η τύχη. Ήξερε ότι χωρίς την αγαπημένη της πηγή δεν θα τα κατάφερνε. Όμως πριν ρίξει νερό και σβήσει το ενεργό ηφαίστειο, έπρεπε πρώτα να προμηθευτεί λίγη λάβα. Πώς θα το κατόρθωνε αυτό;  Η τύχη στάθηκε με το μέρος της. Εκείνη την ώρα  έγινε έκρηξη ηφαιστείου. Ευτυχώς, δεν κινδύνευε η ζωή της, ήταν σχετικά μακριά  και ένα ποτάμι λάβας ξεχύθηκε, άρχισε να την πλησιάζει, αλλά δεν την ακούμπησε.  Ζήτησε από το τζίνι μια στολή πυροσβέστη, που να είναι ανθεκτική στη φωτιά, και ένα πυρίμαχο δοχείο, για να τοποθετήσει εκεί τη λάβα χωρίς να καεί. Μια λαβίδα επίσης,  θα τη βοηθούσε πολύ σ’ αυτό.  Εκείνος της έδωσε ό,τι ακριβώς  του ζήτησε  και είχε την απορία τι  θα έκανε,  αν δεν την ευνοούσε η τύχη.

– Να φανταστείς, αυτό το ηφαίστειο έχει χαμηλό κίνδυνο για έκρηξη. Τι τύχη ήταν αυτή; Να δεις την έκρηξή του, που γίνεται από σπάνια έως καθόλου, και να μην σκοτωθείς, και παράλληλα να καταφέρεις να μαζέψεις τη λάβα που απαιτείται για την επιτυχία της!

– Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτα δεν λένε;

– Εσύ θα τα καταφέρεις μόνη σου. Δεν χρειάζεσαι τη δική μου βοήθεια!!! Αυτό ήθελα να σε κάνω να καταλάβεις. Ότι έχεις δύναμη μέσα σου να κατακτήσεις τον κόσμο, φτάνει να το θέλεις πραγματικά. Φτάνει να ξέρεις τον τρόπο.

– Φτάνει να βοηθήσει κι η τύχη.

– Αυτή το έχει ήδη κάνει. Όταν εκμεταλλεύεσαι τη βοήθεια που σου δίδεται από τη μοίρα λέγεσαι τυχερός.

-…

– Πες μου τι θα έκανες αν δεν σε ευνοούσε η τύχη  εκείνη τη στιγμή; Είναι απορίας άξιο!!! Της είπε το τζίνι τη στιγμή που του έδωσε το δοχείο με την λάβα.

– Είμαι εντελώς πεπεισμένη  ότι θα ήταν μια από τις 3  αποτυχημένες μου  προσπάθειες. Άλλωστε, δικαιούμαι να αποτύχω σε τρεις.  του απάντησε.  Μετά απ’ αυτό θα την έστελνε για ακόμη μια φορά  στην χώρα της φαντασίας και έπρεπε να ξεκουραστεί.

12) Στο σπήλαιο των ευχών

Έφτασε λοιπόν σε ένα λαγούμι  και είδε ένα λαγό να κρατάει το βιβλίο των ευχών. Έπρεπε να του το πάρει με οποιοδήποτε τρόπο, χωρίς να τον σκοτώσει.  Εκείνη ζήτησε από το τζίνι λαχταριστά καρότα και αφού γέμισε  το δρόμο μ’ αυτά, το λαγουδάκι δελεάστηκε και άρχισε να τα τρώει. Από την πείνα που είχε πέταξε το βιβλίο και εκείνη το έπιασε και το έδωσε στο τζίνι.

– Εδώ θα γράψεις 3 ευχές που θέλεις να σου κάνω. Όμως, θα επαληθευτούν οι δύο, διότι δύο μήλα έπιασες στο δάσος των στόχων. Γράψε σαν τρίτη μια που δεν θέλεις απαραίτητα να βγει. Οι δύο πρώτες πρέπει να είναι αυτές που θέλεις από καρδιάς να επαληθευτούν.  Δώσε το βιβλίο σε κάποιον που θα βρεις στο σπήλαιο των ευχών. Τότε θα βρεθείς στη Ρώμη.  Εκείνος θα το δώσει σε μένα. Εκεί είδε σιντριβάνια να τρέχουν πολύχρωμα νερά, που δημιουργούνταν από πολύχρωμες λάμπες.  Όλα αυτά εξαφανίστηκαν και  είδε μόνο την πηγή των ευχών και άκουσε μια φωνή να της λέει. “Ρίξε όσο νερό σου απέμεινε μέσα” εκείνη έχυσε το νερό που δεν ξεπερνούσε το περιεχόμενο ενός ποτηριού. Τόσο της απέμεινε, αλλά ήταν αρκετό.  Τότε ξαφνικά ένιωσε ότι απέκτησε τη δύναμη του νερού.  Εδώ ήταν η πραγματική πηγή των ευχών, η φοντάνα ντι τρέβι. Κοίταξε γύρω της. Τι περίεργο, έφτασε στη Ρώμη και δεν το αντιλήφθηκε.  Έριξε ένα νόμισμα γυρισμένη ανάποδα, αυτός είναι ο μοναδικός σωστός τρόπος ρίψης του νομίσματος  για να πιάσει η ευχή,  και ευχήθηκε να ξανάρθει στη Ρώμη.  Τότε είδε έναν νεαρό και της ζήτησε το βιβλίο. Κατάλαβε ότι ήταν αυτός που της είπε το τζίνι και του το έδωσε. Τότε είδε ότι το τζίνι μεταμορφώθηκε σε άνθρωπο και απόρησε!!!

– Θα είμαι άνθρωπος μόνο στις αποστολές που θα έχεις στη Ρώμη. Μετά θα πάρω πίσω την πραγματική μου μορφή. Εδώ θα είμαι ορατός σε όλους.

Έπειτα, εμφανίστηκαν τα κτίρια γύρω από την πηγή, ο κόσμος και όσα θυμίζουν την πραγματική Ρώμη. Ναι, ήταν πράγματι εκεί.  Ναι, είχε μεταφέρει τότε την πηγή στο χωράφι με τα τριφύλλια, και εκείνη τη βοήθησε. Βρήκε δύο από τα τρία αντικείμενα που πρέπει μέσα στην πηγή ένα ομοίωμα άνδρα και ενός μωρού,  και τα έδωσε στο τζίνι- άνθρωπο πια. Εκείνο κατάλαβε ότι αφού του  έδωσε το βιβλίο, αφού είδε την πραγματική Ρώμη, με την φοντάνα ντι τρέβι στη σωστή θέση, είχε πετύχει.  Αυτά τα δύο αντικείμενα είναι συμβολικά οι δύο  ευχές που θα επαληθευτούν.  Το τζίνι διάβασε στο βιβλίο την δεύτερη ευχή, κι αυτό αφορούσε η επόμενη αποστολή.  Εδώ όμως δεν υπήρχε χρόνος να ξεκουραστεί.  Στο ίδιο σημείο ήταν η επόμενη αποστολή. Είδε κάτι όμορφο. Τι είδε;  Ένα μωράκι στο καροτσάκι του.

13) Το άτακτο μωρό

Όταν το είδε  ήταν ήσυχο. Κοιμόταν γλυκά μέσα στο καροτσάκι του. Αγγελάκι! “Αχ και να είχα ένα τέτοιο!” σκέφτηκε και το μωρό αμέσως ξύπνησε. Όμως δεν ήταν αυτό που περίμενε. Έκλαιγε συνέχεια, ήταν άτακτο, έριχνε την πιπίλα και έπρεπε η μαμά του συνέχεια να την  μαζεύει και να του τη δίδει  κι εκείνο γελούσε. Δεν έτρωγε το φαγητό του. Η μητέρα του αγανάκτησε. Η κοπέλα γελούσε. “Είναι υπέροχο παιδί. Απορώ αυτή η μάνα πως δεν γελάει με τα αστεία του. Δεν έχει αγάπη μέσα της, δεν έχει υπομονή. Όλα τα μωράκια έτσι είναι!”. Η μητέρα έκλαιγε και φώναζε ότι ο θεός της έδωσε αυτό το βάσανο, ενώ η κοπέλα δεν είδε κάτι τέτοιο. Του γελούσε και το έπαιζε. Με υπομονή το έκανε να φάει και έγιναν φίλοι. Το κοιτούσε με μια λαχτάρα και ήταν αμοιβαίο. Το παιδί δεν την βασάνιζε. Έτσι η μητέρα κοίταζε κατάπληκτη!

– Μα τι κάνει εκείνη που εγώ δεν το  μπορώ; Είπε η μητέρα στο Τζίνι- άνθρωπο πια.

– Έχει αγάπη μέσα της για το παιδί. Είπε το τζίνι. Κοίταξέ την πώς το κοιτάζει. Τι όμορφα που είναι! Αξίζει να γίνει μάνα έτσι;

– Ναι, εγώ που το έχω δεν το αξίζω. Μερικές είναι γεννημένες να γίνουν μάνες. Απορώ ο θεός πως δεν τις κάνει πάντα μάνες και δίνει παιδιά σ’ αυτές που δεν έχουν υπομονή και σπάνε τα νεύρα τους. Κοίταξέ την πόσο της ταιριάζει.

Τότε η μάνα αυτή εξαφανίστηκε και το τζίνι την πλησίασε.

– Φέρ’ το τώρα.

– Άσε μου το λίγο ακόμα.  Δεν το χόρτασα.

-Δεν είναι για χόρταση, πρέπει να συνεχίσουμε με τις επόμενες αποστολές.

– Για λίγο το είχα ξεχάσει. Ορίστε πάρ’ το!

– Πήγαινε να ξεκουραστείς. Μην κλαις θα στο φέρω μέχρι το βράδυ.  θα το φροντίσεις και θα έρθει η μαμά του να το πάρει. Τη δοκιμασία την  πέρασες.

14) Το ηλιοβασίλεμα

Το μωρό το κράτησε και την επόμενη μέρα, διότι έπρεπε να κάνει την αποστολή αυτή απόγευμα, την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Όμως ξεχάστηκε και έφτασε το βράδυ. Τρομαγμένη κατάλαβε ότι χάθηκε αυτή η αποστολή και πήγε να το πει στο Τζίνι με χαμηλωμένο το κεφάλι.  Είναι η πρώτη φορά που έχασε αποστολή.  Κλαμένη και άπραγη πήγε στο τζίνι. Εκείνος χαμογέλασε και της είπε ότι έχει δικαίωμα να χάσει 3 αποστολές.  Το ηλιοβασίλεμα για την πραγματικότητα είναι κακό να το προλαβαίνεις στο όνειρο.  Είναι παγίδα στις ευχές μας και εσύ την ξέφυγες. Αν δεις κι άλλες τέτοιες παγίδες και τις αντιληφθείς μπορείς να τις απορρίψεις. Αν το προλάβαινες οι ευχές σου θα είχαν τελειώσει.    Έπρεπε αυτή να την χάσεις. Επίσης, αν πρόσεχες την ώρα και έπαιρνες το μωρό στη ώρα που σου όρισα, δηλώνει ότι δεν το θέλεις κατά βάθος. Έχεις συνείδηση. Επειδή όμως καθυστέρησες δηλώνει ότι το μωρό σου απορρόφησε όλη την ενέργεια και σε καθήλωσε.  Έτσι έπρεπε να γίνει. Μπράβο!  Εκείνη δεν είπε τίποτα, αλλά χαμογέλασε ικανοποιημένη. Πάμε στην επόμενη αποστολή μας.

15) Το φυλακισμένο πουλί

Είδε έξω από ένα μαγαζί  της Ρώμης, διότι ακόμη εδώ βρισκόμαστε, ένα πουλάκι στο κλουβί.

– Πρέπει να σώσεις αυτό το φυλακισμένο κλουβί από τη φυλακή του και να μου το φέρεις, να μην σου ξεφύγει.

Για να γίνει αυτό έπρεπε να περάσει αρκετός καιρός. Έπρεπε το πουλί να την εμπιστευτεί, να τη συμπαθήσει.  Να το ταΐζει και να το φροντίζει κάθε μέρα, με αποτέλεσμα το πουλί να την συμπαθήσει.  Του έφερνε λοιπόν κανναβούρι και νερό  και εκείνο της τραγουδούσε. Έτσι, πέρασε αρκετός καιρός. Μια μέρα,  του άνοιξε την πόρτα του κλουβιού. Το πουλάκι πέταξε. Εκείνη θεώρησε χαμένη την αποστολή. Όμως, εκείνο ήρθε πίσω και κάθισε στον ώμο της. Το κλάμα της έγινε χαρά.  Αμέσως, το παρέδωσε στο τζίνι.  Εκείνο με κάθε αποστολή αποκτούσε σιγά- σιγά πίσω τις χαμένες του δυνάμεις κι εκείνη γέμιζε πίστη και ελπίδα τη ψυχή της.  Έπρεπε όμως να ξεκουραστεί, διότι την επόμενη μέρα θα φεύγανε στην αρχαία Κρήτη, στο παλάτι του Μίνωα, το λαβύρινθο, και έπρεπε να προγραμματίσουν την χρονομηχανή  γι’ αυτό το ταξίδι. Δεν παρέλειψε βέβαια να ξαναγίνει τζίνι, αν και του είπε ότι θα τον προτιμούσε άνθρωπο. Εκείνος δεν της απάντησε, αλλά της χαμογέλασε.

6) Ο Λαβύρινθος

Έφτασαν στο παλάτι του Μίνωα και το είδαν ολοκληρωμένο, εντελώς διαφορετικό απ’ αυτό που διατηρείται σήμερα.  Είδε το πολύπλοκο οικοδόμημα, μπήκε μέσα και μπερδεύτηκε πολύ. Όσο έμπαινε πιο βαθιά, τόσο παγιδευόταν. Φώναξε το τζίνι να της φέρει ένα τσουβάλι πατάτες για να ρίχνει, ώστε να  βρει το δρόμο που ξεκίνησε.  Δεν υπήρχαν τότε, και δεν μπορεί να τις μεταφέρει σε μια εποχή που δεν είχαν  ακόμη ανακαλυφθεί.  Την εποχή του Καποδίστρια ήρθαν στην Ελλάδα της εξήγησε οργισμένος που δεν σκέφτηκε μια τέτοια λεπτομέρεια. Της ζήτησε να είναι πιο προσεκτική και πιο συγκεντρωμένη.

-Γι’ αυτό μου έδωσες να βάλω ρούχα αυτής της εποχής;

– Ακριβώς, πρέπει να μοιάζεις κάτοικος αυτής της εποχής. Αν δουν κάτι αφύσικο θα σε περάσουν  για εξωγήινο. Θα σου κάνουν πειράματα. Θα μας χαλάσουν τα σχέδια. Εγώ δεν είμαι ορατός για τον κόσμο, μόνο εσύ με βλέπεις. Αυτό δεν γίνεται όταν μεταμορφώνομαι σε άνθρωπο.

Δεν είπε τίποτα. Κατάλαβε για ακόμη μια φορά ότι το τζίνι είχε δίκιο.

Τότε της έφερε βοτσαλάκια και πετραδάκια διαφόρων σχημάτων και χρωμάτων να ρίχνει στο έδαφος.  Στην άκρη του θα έβρισκε κάτι πολύτιμο. Αυτό έπρεπε να το δώσει στο τζίνι. Εκείνη με αρκετή δυσκολία κατάφερε να βρει το δρόμο.  Είχε πια τη δύναμη του νερού μέσα της.   Αφού έφτασε στο τέρμα είδε κάτι πολύτιμο γι’ αυτήν και το έπιασε απαλά στα χέρια της.  Αφού ακολούθησε τα πετραδάκια βρήκε τη σίγουρη διέξοδο προς την αφετηρία, όπου την περίμενε το τζίνι.

– Πάμε στην εποχή σου. Θα φτάσουμε στο Κολωνάκι, μια αριστοκρατική περιοχή των Αθηνών, που ζούνε πλούσιοι. της είπε. Εκεί θα ξεκουραστείς σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο με θέα την Ακρόπολη  και θα πραγματοποιήσεις μόλις μπορέσεις την επόμενη αποστολή.

– Ό, τι πεις. Και ποιος θα πληρώσει;

– Αυτό μη σε νοιάζει. Πάντως πιάτα δεν θα πλύνεις, ούτε θα πας φυλακή, της είπε.

– Ας το ελπίσουμε!

17) Το πιο όμορφο λιβάδι

Πραγματικά έτσι έγινε. Πήγαν σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο και την δέχτηκαν σαν να την περίμεναν. “Δεν έχω λεφτά” τους είπε. “Είναι όλα πληρωμένα της είπε ο Ρεσεψιονίστ”, αλλά δεν μπορούσε με το φτωχό της το μυαλό αυτό να το σκεφτεί. Δεν είπε τίποτα. Διάβασε την αποστολή από τη λίστα. “Το πιο όμορφο λιβάδι”. Τι δουλειά έχει ένα λιβάδι στο Κολωνάκι; Απορούσε!  Πώς θα το έβρισκε αυτό; Ήταν αδύνατο! Δεν της ερχόταν καμιά έμπνευση. Αυτή θα ήταν σίγουρα η δεύτερη χαμένη αποστολή. Δεν ήθελε όμως να την απορρίψει. Ήθελε να το παιδέψει κι άλλο, να σκεφτεί. Ήταν πανέμορφα όλα, γιατί να τα αφήσει στη μέση και να πάει στην επόμενη; Έπρεπε να δοκιμαστεί στα δύσκολα.  Αν αποτύχει, δεν ήταν χαμένη.

Αυτή η αποστολή που είχε να αντιμετωπίσει ήταν δύσκολη.

– Για να δούμε τώρα, θα βρεις το πιο όμορφο λιβάδι;  Θα παίξεις το ρόλο της  ψυχολόγου εδώ.  Αυτό επιβάλλεται! Σαν ψυχολόγος  πρέπει να ηρεμήσεις κάποιον νεαρό πελάτη σου  και να βρεις λύση  στο πρόβλημά του. Η θεία του  έστειλε ένα ασαφές γράμμα σ’ αυτόν πριν πεθάνει.  Του είπε να το ανοίξει όταν πεθάνει. Έχει πεθάνει πια και του αφήνει κληρονομιά το πιο όμορφο λιβάδι. Όμως λιβάδι δεν έχει στο όνομά της. Καλείσαι να λύσεις το γρίφο εδώ.

– Για κληρονομιά πρόκειται; Μου δίνεις την άδεια να ψάξω τα περιουσιακά της στοιχεία; Κάτι μου ήρθε στο μυαλό. Πρέπει να το πιστοποιήσω.

Όπως το περίμενε. Είδε ότι είχε χρήματα, ένα ιστιοφόρο σκάφος αναψυχής, μια έπαυλη, ένα αυτοκίνητο και ένα σπιτάκι στο δάσος. Όμως, το τελευταίο γράμμα  δεν την βοηθάει καθόλου. Το μυστήριο λύθηκε κατά 90%. Ήταν έτοιμη να δει το νεαρό στο ξενοδοχείο της.  Εκείνος πήγε στο ραντεβού τους.

– Λοιπόν  βρήκατε άκρη; της είπε.

– Είναι κωδικοποιημένη σαν ακροστιχίδα όλη η περιουσία της, κρύβεται μέσα σε μια λέξη.  Π.χ. Το Λ= Λεφτά. Είναι χρήματα και μετοχές που είχε στο όνομά της τα μεταβιβάζει σε σένα.  Το Ι=  Το ιστιοφόρο σκάφος, που είχε στο όνομά της το παίρνεις εσύ. Το Β= Η βίλα ή έπαυλη, που καθόσουν τα καλοκαίρια είναι τώρα δική σου. Το Α= Το αυτοκίνητό της, επίσης θα είναι στα δικά σου χέρια. Και Δ= Το σπιτάκι στο δάσος, που πάντα πήγαινες και σου έδινε τα κλειδιά όταν ήθελες να ηρεμήσεις.

– Το Ι; Τι σημαίνει το Ι; Αν δεν το βρω καταστρέφομαι. Όλα αυτά δεν μου ανήκουν.

– Λυπάμαι, αλλά το Ι ούτε εγώ μπόρεσα να το αποκωδικοποιήσω.

– Τότε είναι άχρηστη η βοήθειά σου. Μου έδωσες γλυκό και μου το παίρνεις πίσω.

– Λυπάμαι πολύ!

– Δεν τα βάζω μαζί σου, ό,τι μπορούσες έκανες. Λογικό το βρίσκω. Ας μην περιμένω τα έτοιμα. Ας διαβάσω  να πάρω το πτυχίο μου. Χρωστώ ένα μάθημα  στο πανεπιστήμιο και συγκεκριμένα την Ιστορία αρχαιοτήτων.  Τίποτα δεν μου ανήκει αν δεν συμπληρώσω όλο τον κωδικό.  Τέλος τα όνειρα για μένα, υπάρχει μόνο η πεζή πραγματικότητα είπε  και έπιασε  απογοητευμένος το βιβλίο της ιστορίας.

Τότε από μέσα έπεσε ένα γράμμα. Ήταν από τη θεία του.  Διάβασε με τρεμάμενα χέρια το περιεχόμενο.

“Γιωργάκη, αν διαβάζεις μεταθανάτια αυτό το γράμμα σημαίνει ότι βρήκες και το έκτο κλειδί του κωδικού που σε κάνει κάτοχο της περιουσίας μου. Το Ι είναι το βιβλίο της Ιστορίας. Καημός μου ήταν να πάρεις μια μέρα το πτυχίο σου.  Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Σου μαρτυρώ τα άλλα 5. Λ= λεφτά, Ι= Ιστιοφόρο, Β= βίλα, Α= αυτοκίνητο και Δ= το σπιτάκι του δάσους. Από αυτή τη στιγμή είσαι κάτοχος όλων αυτών. Δώσε το γράμμα στην κοπέλα και εκείνη θα το πάει στο συμβολαιογράφο για τα περαιτέρω.  Του έχω μιλήσει σχετικά, είναι ενήμερος. Μόλις πάρεις το πτυχίο σου, αυτόματα όλα αυτά θα σου ανήκουν.  Ελπίζω να σου άρεσε το όμορφο λιβάδι μου και να διασκέδασες μαζί του. Τώρα θα λύθηκε η απορία της κοπέλας, τι θέλει ένα λιβάδι στο Κολωνάκι.  Ελπίζω να σε βοήθησε πολύ σ’ αυτό.  Την ιστορία θα επιθυμούσα να την βρεις μόνος σου, με δική σου πρωτοβουλία να άνοιξες το βιβλίο. Έτσι δεν έγινε παιδί μου;” Ναι, θεία, έτσι έγινε μονολόγησε  ο νεαρός και δάκρυσε πολύ.

Όταν έπαψε να κλαίει η κοπέλα τον κοιτούσε σιωπηλή. Εκείνος της έδωσε το γράμμα και εκείνη το πήρε στο συμβολαιογράφο, αφού φρόντισε πρώτα να βγάλει μια φωτοτυπία για να δώσει στο τζίνι, να επισφραγιστεί μ’ αυτό τον τρόπο, μια ακόμη επιτυχημένη αποστολή. Πέρασε κι αυτό το σκαλοπάτι,  για να πάει στα επόμενα.  Ξεκουράστηκε αρκετά και προετοιμάστηκε γι’ αυτό.

18)  Στη χώρα των θαυμάτων

Πριν πραγματοποιήσει αυτή την αποστολή είδε το τζίνι περίλυπο. Ήθελε να μάθει τι  του συμβαίνει.  Όμως δεν ήταν φίλη του, δεν είχε το θάρρος να τον ρωτήσει κάτι προσωπικό. Περίμενε να του πει το ίδιο. Εκείνο διάβασε τη σκέψη της.  Της είπε ότι αυτή η αποστολή έχει χρονικό όριο. Είναι η μοναδική. Φοβάται για σίγουρη αποτυχία,  και την έχει συνηθίσει. Δεν ήθελε να αποτύχει σε μια εύκολη σχετικά αποστολή. Εκείνη του θύμισε ότι έχει δικαίωμα να αποτύχει σε δύο αποστολές, αλλά της είπε ότι η συγκεκριμένη είναι σημαντική και δεν θα συνεχίσει τις άλλες αν αποτύχει. Θα χάσει κι αυτά που κέρδισε, αλλά ούτε μπορεί να την απορρίψει. Σαν σκέψη την μελαγχόλησε, αλλά με όλη της τη δύναμη  κατάφερε να κάνει ένα βήμα μπροστά, που αυτό σημαίνει ό,τι είναι να γίνει ας γίνει. Το τζίνι δεν είπε τίποτα άλλο. Προχώρησε  στη χώρα της φαντασίας. Εδώ ήθελε να δει πόσο την απορροφούν τα υλικά αγαθά κι αν έχει φραγμούς σ΄αυτά.

– Τώρα θα σε μεταφέρω  στη χώρα των θαυμάτων. Θαύματα, όπου μπορεί να πάρει σάρκα και οστά κάθε μικρή σου επιθυμία καθημερινής τρέλας. Κάθε κίνηση που θα κάνεις θα βρίσκεις αντικείμενα που συμβολίζουν μικρές σου επιθυμίες. Είναι άφθονα και απέραντα. Διάλεξε και βάλε λιγότερες απ’ όσο χωράει αυτό το τσουβάλι. Όταν πας,  ο ήλιος θα είναι ψηλά. Όταν έρθει το σούρουπο, πρέπει να σταματήσεις. Αν λες λίγο ακόμα, λίγο ακόμα, λίγο ακόμα και γίνει εναλλαγή της μέρας με την νύχτα, θα σε βρει το βράδυ να γεμίζεις ακόμα το τσουβάλι. Όταν γίνει αυτό θα χαθούν όλα. Πρέπει να σταματήσεις το πολύ, μόλις δεις το δειλινό  για να προλάβεις να δέσεις το τσουβάλι και να μου το δώσεις.  Αν τελειώσεις νωρίτερα, είναι καλύτερο για σένα. Να βάζεις αργά- αργά  κάθε μία, αλλά πάντα να προσέχεις τον χρόνο να μην κυλά. Βάλε όσα ακριβώς χρειάζεσαι,  για να μην σε δελεάσει η εύκολη βοήθεια και να προλάβεις να μη νυχτώσει.

Εκείνη χωρίς να απαντήσει τίποτα έβαλε όσα ακριβώς χρειάζεται και το μεσημέρι είχε τελειώσει. Δεν περίμενε καν να έρθει το δειλινό. Την ώρα του δειλινού έκλεισε το τσουβάλι της.  Αυτό την ωφέλησε πολύ.

19) Στη χώρα του ποτέ

Αφού της είπε λεπτομέρειες για την αποστολή αυτή,  είδε πώς δεν ήταν ικανή να την διεκπεραιώσει. Δεν ήθελε να ρισκάρει να βρεθεί στο τίποτα, στο ποτέ, στο πουθενά. Έχει πάει πολλές φορές στη χώρα της φαντασίας, αλλά επέστρεψε. Εδώ ενστικτωδώς φοβάται ότι θα μείνει φυλακισμένη για πάντα. Αυτή την επιθυμία την εξέφρασε στο τζίνι κι αφού ήταν μέσα στα δικαιώματά της, την έκανε δεκτή. Ναι, διάλεξε  να μην πάει, διότι εκεί θα χανόταν, ήταν παγίδα σίγουρα. Ήταν λοιπόν για το τζίνι η δεύτερη αποτυχημένη της προσπάθεια  κι απόρησε:

– Ποιος σου τα λέει;

– Η διορατικότητά μου.  Το μυαλό μου.

– Έχεις δικαίωμα  ακόμη μιας χαμένης προσπάθειας. Ποια άλλη απορρίπτεις;

– Την έρημο.  Ξέρω ότι είναι μια περιπλάνηση  που δεν θα έχει καμιά εξέλιξη.

– Όμως, είσαι υποχρεωμένη να επιτύχεις στις επόμενες. Αν αποτύχεις σε μία απ’ αυτές πρέπει να κάνεις αναγκαστικά αυτή την περιπλάνηση.

– Το γνωρίζω και είμαι έτοιμη γι’ αυτό.

– Ξεκουράσου λοιπόν και αύριο ξημερώνει μια νέα μέρα.

20) Το χωράφι με τα καλαμπόκια

 – Πάμε τώρα να δούμε πόση αφθονία αγαθών θα έχεις. Θα ήθελα να δω πόσα  καλαμπόκια θα βάλεις  μέσα  στο σάκο.  Υπάρχουν 3 σάκοι. Ο ένας είναι μικρός για τα απαραίτητα. Ο δεύτερος είναι μεσαίος για τα απαραίτητα και κάτι παραπάνω. Ο τρίτος είναι τεράστιος… Καταλαβαίνεις τι κρύβεται εδώ!

– Όλα  τα περιττά και όσα κερδίζονται με παράνομα μέσα, μίζες, φακελάκια και κλεψιές άμεσες ή έμμεσες.

– Ακριβώς!

– Αν διαλέξεις τον τρίτο θα έχεις δυσκολίες και εμπόδια. Αν διαλέξεις τους άλλους δύο θα βάλεις όσα χωράνε χωρίς να σε ενοχλήσει κανένας.  Αν δεν θέλεις σάκο  θα βάλεις όσα χωρά η χούφτα σου. Όμως θα είναι μια ζωή γεμάτη ανέχεια. Πολύ φτωχή για σένα.

– Θα επιλέξω τον μεσαίο.

– Καλή επιλογή. Οι περισσότεροι διαλέγουν τον μεγάλο. Αφού δεν έχεις χρονικό όριο και εμπόδια η επιτυχία σου είναι εξασφαλισμένη. Δεν θα το τολμήσεις καν. Θα είναι ταλαιπωρία για σένα. Είναι γεμάτο ήδη το μεσαίο και το κρατάω.  Πέτυχες μόνο με την επιλογή που έκανες να το γεμίσεις μαγικά. Θα έχεις τα απαραίτητα λοιπόν και κάτι παραπάνω με νόμιμα μέσα.

21) Σε άλλη διάσταση

– Τώρα θα κοιμηθείς και θα σε πάρω ταξίδι στο όνειρο, σε άλλες διαστάσεις. Τώρα θα μετακινηθείς ψυχικά,  ενώ το σώμα θα ξεκουράζεται. Θέλουμε να δοκιμάσουμε εδώ την ψυχική αντοχή και τη διορατικότητά σου.

– Θα ζήσω σ’ ένα Matrix;

– Ακριβώς. Θα αισθάνεσαι ότι το βιώνεις, χωρίς πραγματικά να το βιώνεις. Σε άλλη διάσταση θα βρεθείς σαν ψυχή.  Αυτό για να γίνει θα σε υπνωτίσω και θα μου λες τι βλέπεις και τι κάνεις εκεί κοιμωμένη. Θέλω να δω σε ποιο βαθμό έχεις τη δύναμη  να γνωρίζεις όσα ξεπερνούν τη γη. Να βλέπεις πέρα από το σύμπαν.  Να είσαι διορατική αλλά όχι αγία. Αυτή τη δύναμη για να την αποκτήσεις  πρέπει να βρεις ένα από τα 7 κλειδιά.  1) Το χρυσό σημαίνει ότι είσαι αγία.  2) Το ασημένιο σημαίνει μια σκάλα πιο κάτω. 3) Το χάλκινο σημαίνει ότι είσαι 100% διορατική, αλλά όχι αγία. 4) Το σιδερένιο ότι είσαι σε ορισμένα διορατική 50%,  σε άλλα όχι, μια γυναίκα με ανώτερη κλίμακα από κάποιους άλλους, αλλά όχι αγία. 5)  Το γυάλινο σημαίνει  ότι όσα αισθάνεσαι γίνεται πάντα το αντίθετο. 6) Το  ξύλινο σημαίνει ότι βλέπεις μόνο όσα υπάρχουν στη γη και τέλος, 7) Το μολυβένιο κλειδί  δηλώνει ότι δεν βλέπεις κι αυτά που υπάρχουν στη γη.  Είσαι στον κόσμο σου.  Αν δεν βρεις κανένα πρέπει να ξαναπροσπαθήσεις μέχρι κάποιο να βρεις.  Όποιο βρεις, αυτό σε αντιπροσωπεύει.

Η κοπέλα δεν βρήκε κανένα κλειδί κι ανησύχησε ότι δεν θα τα βγάλει πέρα εδώ. Σκέφτηκε το νερό της πηγής που της έδωσε δύναμη και έψαξε ακόμη μια φορά, αλλά δεν είχε πια βοήθεια.  Απόλυτο σκοτάδι κι η αγωνία της στο φόρτε της.  Όμως είχε ενέργεια και δύναμη να ψάξει σπιθαμή προς σπιθαμή ακόμα και κάτω από τις πέτρες που λέει ο λόγος. Στα πιο απίθανα σημεία που μπορεί να κρύβεται ένα κλειδί. Όμως βρήκε το σιδερένιο κλειδί.  Ναι, ήξερε ότι ήταν η σωστή κλίμακα γι’ αυτήν. Το ένιωσε δικό της. Έδωσε λοιπόν το κλειδί στο τζίνι.

22) Περιπλάνηση στην έρημο

Αυτή η αποστολή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ κατόπιν επιθυμίας της κοπέλας και προχώρησε στην επόμενη άμεσα.  Αντ’ αυτού έκανε μαθήματα για την επόμενη. Πριν απ’ αυτό της είπε:

– Ξεκουράσου λοιπόν για την επόμενη. Θα κάνεις ένα ταξιδάκι στο διάστημα. Θα σε εκπαιδεύσω γι’ αυτό.

Η εκπαίδευση κράτησε αρκετά.  Δεν αφομοίωνε εύκολα όσα της έχει διδάξει και χρειάστηκε να τα λέει και να τα δείχνει πολλές φορές, μέχρι να τα καταλάβει.

23) Στο διάστημα

Αφού πια τα κατάλαβε  της είπε ότι στο διάστημα δεν πρέπει να ξεπεράσει το γαλαξία μας και ιδιαίτερα τη Γη.  Έπρεπε να βγάλει φωτογραφίες  από κοντά  της γης, ή της σελήνης  σε κάθε φάση της. Θα έδινε αυτές τις φωτογραφίες  στο τζίνι. Έπρεπε όμως να έρχεται αντιμέτωπη κάθε φορά με μετεωρίτες που έπεφταν και φοβόταν για τη ζωή της, αν και φορούσε στολή που είχε κάποια προστασία. Δεν ήταν εύκολο κάθε φορά να αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση. Είναι η δεύτερη φορά που χρειάστηκε να διδαχθεί κάτι από το τζίνι.  ‘Όμως κατάφερε μετά κόπο και βασάνων να βγάλει 24 φωτογραφίες και να του τις δώσει. Προηγουμένως, μπήκε στον πύραυλο και κατέβηκε στη γη. Όταν πάτησε το πόδι της σε ελληνικό έδαφος έκανε το σταυρό της. Ήταν ακόμα ζωντανή ή μήπως όχι;

24)  Το φωτισμένο κάστρο

Εκεί που προσγειώθηκε, στο βάθος, είδε να φέγγει ένα φωτισμένο κάστρο. Την έλκυε πάρα πολύ. Ήθελε να μπει μέσα.  Να το εξερευνήσει, να γίνει μόνιμος κάτοικος του. Όμως, για να γίνει αυτό, έπρεπε να βγει από το σώμα της, να κάνει αστρικό ταξίδι, να γίνει ψυχή. Προχώρησε πια με τη μορφή αυτή κάνοντας ένα υπέροχο αστρικό ταξίδι. Ένιωθε να πετάει σαν τα πουλιά, ήταν ευτυχισμένη.   Για να το πετύχει αυτό, έπρεπε να περάσει μέσα από ένα τούνελ. Ήταν εκθαμβωτικό και ειδικά, η μουσική που άκουγε ήταν υπέροχη.

– Μην το πλησιάσεις. Φύγε από εκεί της είπε. Το τζίνι.

Εκείνη δεν άκουσε τίποτα. Ο πειρασμός ήταν  μεγάλος. Είδε τον ήλιο να βρίσκεται ακόμη ψηλά και να είναι μεσημεριάτικος.  Μπήκε στο τούνελ και είδε η μέρα να εναλλάσσεται με τη νύχτα σε γρήγορο ρυθμό. Στάθηκε ακριβώς απέναντι από το κάστρο, το οποίο δυνάμωσε το φως του  ακόμα περισσότερο για εκείνη.

– Είναι ο θάνατός σου. Αλίμονο, αν μπεις σ’ αυτή την πόρτα… Όταν κλείσει έχεις πεθάνει. Όσο πλησιάζεις, τόσο θα σε ρουφά. Ελπίζω να σε σώσει το πεπρωμένο σου, ακόμη και τότε θα γίνει πολύ δύσκολα η επιστροφή σου. Θα ταλαιπωρηθείς.

– Που πας; Της είπαν οι δύο φύλακες του κάστρου.

– Στο φωτισμένο κάστρο.

–  Απαγορεύεται να περάσεις. Έχεις ζωή μπροστά σου. Μην ανησυχείς, μια μέρα θα διαβείς αυτό το σκαλοπάτι. Δεν πρέπει να γίνει τώρα. Φύγε λοιπόν!!! Πίστεψέ με, θα έρθει καιρός που δεν θα θέλεις να το διαβείς και θα είναι ακριβώς η στιγμή που πρέπει να το κάνεις. Ό,τι απαγορεύεται είναι υπέροχο στα μάτια σας. Όταν έρθει η στιγμή να το κάνετε διστάζετε. Όλοι οι άνθρωποι αγαπούν το απαγορευμένο. Άνθρωπος δεν είσαι; Γιατί να αποτελέσεις εξαίρεση;

Η επιστροφή της έγινε δύσκολα με ανυπέρβλητα εμπόδια που με δυσκολία πέρασε και στην έξοδο του τούνελ την ώρα που μπήκε  στο σώμα της είδε αγριεμένο το τζίνι. Την κατσάδιασε αυστηρά που τον  αγνόησε κάνοντας του κεφαλιού της.

– Δεν τα κατάφερες μόνη σου, διότι επενέβην το πεπρωμένο σου, οι φύλακες, επειδή έχεις ζωή.  Γι’ αυτό θα θεωρήσω μεν ότι είναι επιτυχημένη η αποστολή, αλλά δεν λειτούργησες με την ελεύθερη βούληση. Αυτό θα ήταν προτιμητέο. Ο ναυαγός στην επόμενη αποστολή θα ήταν κάποιος που έπρεπε να σώσεις. Όμως επειδή παράκουσες τις εντολές μου, ναυαγός θα είσαι εσύ. Σώσε τον εαυτό σου λοιπόν αν μπορείς χαχαχα!!!

25) Ναυαγός σε ένα νησί

Ταξίδεψε λοιπόν σε ένα πλοίο μαζί με το τζίνι και την έριξε σε ένα νησί και εκείνος την παράτησε εκεί κι έφυγε.

– Λοιπόν θα μείνεις εδώ.  Αν καταφέρεις να επιζήσεις  είσαι ικανή, αν όχι, είσαι άξια της μοίρας σου.

Δεν της έδωσε τρόφιμα και νερό κι έτσι εκείνη κατάφερε να επιζήσει με όσα μπόρεσε να της προσφέρει το νησί που την άφησε.  Βλέποντας το τζίνι πόσο ανθεκτική αποδείχτηκε θεώρησε ότι την ευνοεί η τύχη ή το πεπρωμένο της. Είδε ότι ήταν ισχυρός χαρακτήρας, δυναμικός, ανθεκτικός και πίστευε ότι και 10 χρόνια να περνούσαν θα κατάφερνε να επιζήσει. Θα έβρισκε τον τρόπο.  Ήταν μάταιο λοιπόν να την αφήσει περισσότερο.  Εκείνος επέστρεψε να την πάρει και το γιόρτασαν τρώγοντας μαζί στην παραλία ένα πλούσιο γεύμα που εκείνη του ετοίμασε, χωρίς να του κρατήσει κακία που την παράτησε, διότι ήξερε ότι είχε δίκιο, αφού στάθηκε ανόητη και ήθελε να πάει στο απαγορευμένο προς το παρόν κάστρο που θα της στερούσε τη ζωή.

Ήξερε, πως αν η σοκολάτα δεν ήταν απαγορευμένη, δεν θα ήταν τόσο νόστιμη και γλυκιά.  Το ίδιο ισχύει και με το κάστρο. Όλα τα απαγορευμένα γίνονται όμορφα στα μάτια μας, κι αυτά μας ωθούν να υποκύπτουμε στον πειρασμό. Όλα αυτά είναι πειρασμοί για έναν άνθρωπο.  Ήξερε λοιπόν  καλά γιατί η απιστία  είναι τόσο γλυκιά στα μάτια αυτού που την πράττει. Όταν πια γίνει δικό σου το απαγορευμένο χάνει την λαμπρότητά του, το βαριέσαι, διότι το κατέκτησες. Όμως όλα είναι μια πλάνη στο τέλος.  Το ίδιο ισχύει και με τη σοκολάτα που μόλις την φάμε μετανιώνουμε. Πριν όμως, λάμπει στα μάτια μας. Όλα είναι εγκεφαλικά.  Γι’ αυτό λένε ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός.  Όλα αυτά τα πορίσματα τα είπε στο Τζίνι και της εξήγησε λοιπόν  γιατί δεν της πραγματοποίησε άμεσα τις ευχές.

– Όταν κάτι σου χαρίζεται δεν το χαίρεσαι και το θεωρείς ξένο. Όταν όμως παλέψεις γι’ αυτό, με τις δικές σου δυνάμεις και το κατακτήσεις τότε είναι αληθινά δικό σου και δεν θα χάσει ποτέ την λάμψη του.  Ήξερε πια ότι σε όλα είχε δίκιο. Χρειάζεται η βοήθεια, αλλά έπρεπε να παλέψει μόνη, έτσι ώστε να πει αυτό το κατάφερα μόνη μου. Πάλεψα, αλλά άξιζε τον κόπο.

– …

– Άρα, τι συμπέρασμα βγάζεις;

– Την ευτυχία την φέρνουμε μόνοι μας με τον τρόπο που σκεφτόμαστε, ενεργούμε, πιστεύουμε, ελπίζουμε και προσδοκούμε. Ο Χριστός  βλέπει ότι εμείς οδηγούμε και στέκεται δίπλα μας στο τιμόνι της ζωής. Δεν πιάνει για εμάς το τιμόνι. Εμείς το κρατάμε κι εκείνος στέκεται δίπλα μας και μας καθοδηγεί.

– Τελικά, όταν δεν ζητάς κάτι γίνεται μόνο του όταν πάψεις να το θέλεις και να το σκέφτεσαι.  Τη στιγμή που θα θεωρήσει ο Θεός  ότι πρέπει να γίνει, θα γίνει. Γνωρίζει τις επιθυμίες του καθενός και τις κάνει πραγματικότητα τη στιγμή που εκείνος θεωρεί ότι πρέπει να γίνουν. Αν δεν το κάνει, δεν το αξίζουμε.

– Έχεις δίκιο τζίνι. Ας συνεχίσουμε την επόμενη  αποστολή.

26) Το λάθος

Αυτή η αποστολή είναι θέμα γνώσεων. Ήθελε να δει το iq της και τις γνώσεις της. Της υπέβαλε εύκολα και  δύσκολα ερωτήματα, στα οποία το τζίνι έδιδε τις απαντήσεις. Έπρεπε εδώ η κοπέλα  να  εντοπίσει το λάθος. Για αρκετή ώρα, εκείνη έδωσε τη δική της άποψη την οποία το τζίνι βαθμολόγησε και αξιολόγησε. Εκείνη είδε ότι είχε 142 iq.

27) Ο γάμος

– Αυτή η αποστολή αφορά την  επόμενη ευχή που έγραψες στο βιβλίο και θες να πραγματοποιηθεί.  Εδώ θα πρέπει να βρεθεί ένας άνδρας μόνο  που να σε θέλει πραγματικά και να σ’ αγαπάει αληθινά. Αλλά αυτό το αίσθημα πρέπει να είναι αμοιβαίο.  Αν γίνει αυτό, τότε θα τον πάρεις βοηθό στις επόμενες  αποστολές.  Είναι ο άνδρας της ζωής σου.

Πέρασαν πολλά χρόνια για να τα καταφέρει κι όμως δεν ήξερε αν αυτός που βρήκε ήταν αληθινός. Κάθε φορά βρισκόταν κάποιος να της αρέσει, αλλά σ’ αυτόν να μην αρέσει  ή να μην της αρέσει κάποιος άλλος  και να την θέλει αυτός.  Δεν σύμπιπταν τα θέλω τους.  Όταν κάποιος την ήθελε, αυτή δεν τον ήθελε,  και αντίθετα. Όταν πίστευε ότι βρήκε την αμοιβαία αγάπη, κάποιες φορές  ήταν φιλική, ενώ κάποιες άλλες φορές ενώ ήταν αμοιβαία ήταν στιγμιαία μ’ αποτέλεσμα να έρθει ο χωρισμός.   Κι έτσι ήταν δύσκολο να βρεθεί  η αληθινή αμοιβαία αγάπη. Κάποια στιγμή το πέτυχε με ένα συνοικέσιο όταν πια δεν το σκεφτόταν, όταν πια έπαψε να μιλά και να παρακαλά το θεό γι’ αυτό. Εκείνος είχε παρόμοιες σχέσεις κι έτσι ενώθηκαν μαζί παρηγορώντας ο ένας τον άλλο  στην αρχή,  και κράτησε ο ένας το χέρι του άλλου με σκοπό να μη χωρίσουν ποτέ.  Πήγαν μαζί χέρι- χέρι στο τζίνι. Αυτή ήταν η πιο μακροβιότερη αποστολή. Το τζίνι δεν βαρέθηκε να την περιμένει. Το τζίνι όμως κι εκείνος το έβλεπε.

– Είσαι από τα άτομα που έχεις μια καρμική αγάπη. Με κανέναν άλλο δεν θα δέσεις απόλυτα. Αυτός ο λόγος που δεν στεριώσατε και η δύο με καμιά άλλη αγάπη. Έπρεπε αργά ή γρήγορα να συναντηθείτε. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ τους είπε το τζίνι και τους έδωσε τη δυνατότητα να συνεχίσουν μαζί τις αποστολές που έπονται.

28) Το αμίλητο νερό

Είδε το τζίνι να της δίνει μια στάμνα  που έπρεπε να τη γεμίσει νερό.

– Όταν πας στην πηγή και γεμίσεις νερό, μέχρι να αφήσεις την στάμνα στα χέρια μου γεμάτη νερό  δεν πρέπει να μιλήσεις, γιατί εκείνος θα πεθάνει.

Έπρεπε όμως εκείνος όλο αυτό το διάστημα να κάνει πειράγματα στην κοπέλα,  με σκοπό να την κάνει να μιλήσει. Μπορεί να χρησιμοποιήσει ό,τι θέλει για να μείνει σιωπηλή.  Εκείνη έκλεισε το στόμα της με πλατύ σελοτέιπ, με σκοπό να μην ξεχαστεί και μιλήσει. Κάθε φθόγγος θα ήταν μαχαιριά για εκείνον.  Εκείνος όμως, μέχρι το τέλος της διαδικασίας την πείραζε, με σκοπό να κάνει κάτι και να του μιλήσει. Μέχρι και να της αφαιρέσει το σελοτέιπ από το στόμα προσπάθησε και έφαγε στην προσπάθειά του μια ξυλιά σιγανή στα χέρια του από την ίδια.   Εκείνη έδωσε αμίλητη το νερό στο τζίνι  και αφαίρεσε  το σελοτέιπ. Το τζίνι έφυγε και ήξερε τι θα επακολουθούσε.  Έφυγε, για να τους αφήσει να τσακωθούν με την ησυχία τους, διότι το καβγαδάκι μέσα σε μια τέλεια σχέση είναι το αλατοπίπερο που νοστιμίζει τη  σχέση.

29) Στην Πύλη της κολάσεως

Χωρίς να το καταλάβουν έφτασαν έξω από την κόλαση. Το καβγαδάκι εξελίχθηκε στον μέγιστο βαθμό. Είπαν πικρά λόγια ο ένας στον άλλο. Μόνοι τους οδηγήθηκαν στην επόμενη αποστολή. Έζησαν μια επίγεια κόλαση προσπαθώντας να πει ο καθένας τα δικά του. Μ’ αυτό τον τρόπο, κατάλαβαν που βαδίζει η σχέση τους αν συνεχίσουν να συμπεριφέρονται ανώριμα. Όμως εκείνη ήθελε εξηγήσεις για όλα τα βασανιστήρια που της έκανε την ώρα της προηγούμενης αποστολής. Άρχισε να βρίζει εκείνον, το σόι του, την ανατροφή του και ήθελαν  να ξεσπάσουν ο ένας στον άλλο. Όμως με τα μάτια της ψυχής, βλέποντας το σατανά να τους καλεί να μπουν μέσα, να μην στέκονται απ’ έξω,  συνειδητοποίησαν τι κάνουν και ζητώντας ο ένας  από τον άλλο συγνώμη  κατάφεραν να βαδίσουν προς έναν άλλο δρόμο που οδηγεί στον παράδεισο.  Ο Σατανάς οργισμένος και ηττημένος,  μπήκε μέσα και έκλεισε με ορμή την πόρτα, τρομάζοντας τους κατοίκους της κόλασης και τους δαίμονες.

– Πιο σιγά αφεντικό. Τα νεύρα σου να τα ξεσπάς αλλού. Του είπαν και κατέβασε το κεφάλι ντροπιασμένος χωρίς να πει τίποτα να δικαιολογηθεί.

Το τζίνι γέλασε μαζί τους και  έδωσε στο ζευγάρι κρασί να πιούν και να ξεχάσουν.

30) Το κρασί της λησμονιάς

Το τζίνι την ενημέρωσε κρυφά, ότι δεν πρέπει κανένας από τους δύο να πιεί απ’ αυτό το κρασί. Θα λησμονήσει ο ένας τον άλλο και θα έρθει ο χωρισμός. Έπρεπε να του το παραδώσει ερμητικά κλειστό, όπως τους το έδωσε για να τους οδηγήσει στον παράδεισο, όπου εκεί θα διαδραματιστεί η τελευταία αποστολή. Θα ήταν πολύ δύσκολο να συγκρατήσει έναν άνδρα που θέλει να πιεί. Πώς θα τα καταφέρει; Πώς θα του το πάρει, που το κρατά στα χέρια;   Θα έπρεπε να του το ζητήσει σαν προσωπική χάρη να μην πιει. Σιγά μην περάσει το δικό της!  Εκείνη τον παρακάλεσε να μην πιει τουλάχιστον για  απόψε. Αν ήθελε να πιει  κι εκείνη θα του έκανε παρέα. Όμως εκείνη δεν μπορούσε να πιεί, διότι ήξερε κάτι που εκείνος αγνοούσε.  Τότε σκέφτηκε να δεχτεί να πιουν, αφού τον στείλει να πάρει κάτι συνοδευτικό, διότι το κρασί δεν πίνεται σκέτο. Τότε κατάφερε να τον στείλει να αγοράσει μεζεδάκια κι εκείνος άφησε το μπουκάλι το κρασί πάνω στο τραπέζι, για να πάει στο μαγαζί. Ήταν χαρούμενος που έγινε το δικό του.  Εκείνη κατά την απουσία του, άρπαξε το κρασί και το έδωσε στο τζίνι.

– Τώρα να δούμε πώς θα καταφέρεις να τον κάνεις να ξεχάσει  και θα τον οδηγήσεις στον παράδεισο.

– Πολύ εύκολα. Θέλω να μου προμηθεύσεις το ίδιο μπουκάλι κρασί με άλλο περιεχόμενο.  Δεν θα το καταλάβει.

– Μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να σκεφτεί έτσι. Τον κέρδισες τον παράδεισο!

31) Στον κήπο του Παραδείσου.

Όταν εκείνος επέστρεψε από το μαγαζί είδε το κρασί στο τραπέζι.

– Ακόμα κλειστό το έχεις;

– Περίμενα εσένα να το ανοίξεις.

– Πάμε στον κήπο που έχει περισσότερη δροσιά.

-Περίμενα να μου το ζητήσεις.

Πραγματικά, ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι επακολούθησε. Όμως για την κοπέλα ήταν περίεργο το γεγονός ότι δεν έβρισκε πουθενά το τζίνι. Είχε εξαφανιστεί. Περνούσε όμορφα, αλλά το τζίνι είχε φύγει. Δεν το χρειαζόταν πια. Πέτυχε όσα ήθελε. Σε λίγο θα πετύχαινε την υπ’ αριθμόν 13 αποστολή στην πράξη.  Οι ευχές της πραγματοποιήθηκαν ή μήπως όχι;

Στην  πραγματικότητα

Τότε είδε ότι βρισκόταν στην παραλία. Ήταν πολλές ώρες εκεί. Είδε ότι είχε καεί το σώμα της από την πολύωρη  έκθεση στον ήλιο, χωρίς αντιηλιακό. Είχε αποκοιμηθεί. Όνειρο ήταν! Σκέφτηκε λυπημένη. Αλήθεια, υπήρξε ποτέ αυτό το λυχνάρι; Τι ήθελε αυτό το όνειρο να της πει; Ότι θα γίνουν οι ευχές της πραγματικότητα ή ήταν όνειρο απλά; Ένα βαθύ όνειρο που δεν θυμάται όλες τις λεπτομέρειες. Βαθύ λησμονημένο για εκείνη, αλλά όχι για σας. Ήξερε ότι είναι μια μελλοντική επιτυχία. Το ένιωθε. Ήταν Πέμπτη. Το είδε βράδυ Τετάρτης, ξημέρωμα Πέμπτης.  Ήταν Πέμπτη 2 το μεσημέρι, ενώ ο ύπνος την πήρε στις 8 το βράδυ. Ήταν πολύωρος και κουραστικός. Λίγο μετά το δειλινό κοιμήθηκε ή πριν; Δεν ήξερε να πει.  Υπήρξε το τζίνι πραγματικά ή ήταν μέρος του παράξενου ονείρου;  Συνειδητοποίησε ότι ήταν όνειρο. Όλες αυτές οι επιτυχίες που είχε κοιμόμενη, όσες τουλάχιστον θυμάται, μια να πετύχαινε  στη ζωή θα ήταν ευτυχισμένη.   Φαντάσου, να επαληθεύονταν όλες. Δεν ζητούσε πολλά από τη ζωή, παρά τα βασικά. Ήξερε ότι ήταν ωραίο όνειρο, κι ας μην το θυμάται. Είναι μια ελπίδα ότι  αύριο, μια μέρα που δεν θα το περιμένει, όλα θα τα επαληθεύσει η ζωή. Πίστη και ελπίδα πρέπει να υπάρχει όχι για αυτή μόνο την κοπέλα, αλλά για όλο τον κόσμο.  Σε όλους τους τομείς.

 ΣΑΣ ΤΟ  ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ!!!

Η πηγή των ευχών

3 σχόλια στο Η πηγή των ευχών
  • Παρασκευή, 16 Σεπτέμβριος 2016 στο 12:07
    Σύνδεσμος

    κοίτα σύμπτωση , όταν έφτασα στο τέλος του διήγημάτος σου ακούω ένα τραγούδι με την ονομασία “a moment in heaven”…
    είναι μόνο ήχοι χωρίς λόγια στην σύνθεσή τους.
    πολύ όμορφο ειδικά το τέλος που παρουσίασες.
    τα όμορφα που ζεις πάντα τελειώνουν και αυτά που σε συγκινούν φεύγουν χωρίς να μπορείς να τα ωθήσεις κι αυτά να αποκτήσουν ανάσες πνοής να συμβαδίζουν μαζί σου.
    έτσι σαν όνειρο μακρινό πιστεύεις ότι το έζησες και τάχατες ξυπνάς και λες να αυτή είναι η πραγματικότητα.
    για λίγο νοιώθεις λυπημένη αλλά η ζωή σου ξεπροβάλει ξανά και εκεί κάπου το ξεχνάς.
    αλλά το πνεύμα σου γνωρίζει ότι γνώρισες κάτι ξεχωριστό και απλά μένει στην καρδιά σου.
    το τραγούδι boys of summer has gone , μιλά για μια κοπέλα που λέει για το καμένο της κορμί από τον ήλιο και πηγαίνει στο σπίτι της για να την βρει και λέει όταν θα περάσει το καλοκαίρι η αγάπη θα είναι δυνατή όσο ποτέ.
    ερωτάτε εάν αυτές οι ώρες ήταν όνειρο ..
    μετονομάστηκε κατάλαθος “DONHEN~1”.
    με συγκίνησε το τέλος , αλήθεια ακόμα δεν το έχω συνηδειτηποιησω.
    μια πικρία άφησε , ίσως τελικά είναι δύσκολο να ανοίγεις τα παραθύρια χωρίς να συνηδειτοποιείς ότι μερικά επιλέγουν να φύγουν.
    τα αφήνεις να κάνουν τις επιλογές και εκεί κάπου στο χρόνο θα ξανασυναντηθούν. Μερικές φορές μιλούν οι άλλοι για σένα και είναι δύσκολο στην καρδιά να το συνηθίσει. Αλλά αναγκαστικά συνεχίζει και έτσι πρέπει.
    προσπάθειες γίνονται αλλά χάνεις το μυαλό σου . Όλα αναβαθμίζονται ,δεν χρειάζεται να εξηγείς ,απλά το τοποθετείς μέσα στην άκρη της ψυχής και το αφήνεις εκεί να ζει και να αναπνέει.

    Απάντηση
    • Παρασκευή, 16 Σεπτέμβριος 2016 στο 12:17
      Σύνδεσμος

      Αυτό εννοείς;

      https://www.youtube.com/watch?v=r_3iaMjJ6B4

      Το τέλος δείχνει την πικρία, αλλά το αφήνω ανοιχτό για να έχει το περιθώριο να επαληθευτούν. Ενώ ζούσε τόσο όμορφα στο όνειρο, ο ήλιος της κοκκίνιζε το κορμί. Δεν έλαβε την κατάλληλη προστασία. Θα μπορούσε κάποιος να της κάνει κακό εκεί που βρέθηκε. Όπως βλέπεις η πραγματικότητα δεν ακουμπά διόλου το όνειρο. Όμως τα γεγονότα δεν αποκλείονται, φτάνει να εμπεριέχεται κάθε κομμάτι του θέλω της μέσα στο πεπρωμένο. Τότε και μόνο τότε θα επαληθευτεί.

      Απάντηση
      • Παρασκευή, 16 Σεπτέμβριος 2016 στο 12:34
        Σύνδεσμος

        επειδή δεν έχω πρόσβαση για το video , ο καλλιτέχνης είναι αυτός και το τραγούδι ;Don Henley – The Boys Of Summer
        συνήθως όμως ένα όνειρο δεν έχει την ίδια διάρκεια με το χρόνο που βαδίζουμε…
        όταν είναι να γίνει θα γίνει άρα δεν υπάρχει φόβος για κακό. Έτσι έπρεπε να γίνει, να βαδίσει τα μονοπάτια μέσω ονείρου αφού η πραγματικότητα την όριζε να βαδίζει σε άλλα μονοπάτια χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να τα ζήσει στο χωρόχρονο που ζούσε.
        και σαν τζίνι πέταξε ψηλά να βοηθήσει και τον υπόλοιπο κόσμο.
        που χρήζει την βοήθεια του….και την εύνοια του.

        Απάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:

 
  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχόλια σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.
  • -Παρακαλούμε διαβάστε τους παραπάνω όρους πριν καταχωρήσετε κάποιο σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο