Διαφημίσεις


Είμαστε άνθρωποι, είμαστε το πιο λογικό ζώο πάνω στη γη. Ο Αριστοτέλης μας ονόμαζε «Κοινωνικό ον». Ζώο σημαίνει οτιδήποτε  έχει ζωή. Όμως όταν κάποιος ονομάσει κάποιον άλλο μ’ αυτή την προσφώνηση, το λαμβάνει ως βρισιά.  Το ζώο έχει πάρει άλλη έννοια σήμερα, επειδή ζώα ονομάζουμε τα άλλα είδη που υπάρχουν στη γη. Εμείς νιώθουμε πνευματικά ανώτεροι απ’ αυτά κι  είναι αλήθεια ότι είμαστε. Όμως έχουμε παρεξηγήσει αυτή την ανωτερότητα.

Όλοι οι άνθρωποι είναι κατασκευασμένοι καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού. Όμως ο άνθρωπος έχει μεγαλύτερες αδυναμίες, είναι  επιβαρυμένος με πάθη, λάθη, αμαρτίες βάσανα. Είναι κάτι, που τον κάνει πραγματικά άνθρωπο.  Ο άνθρωπος είναι επιβαρυμένος με ασθένειες, ψυχολογικά προβλήματα, εμμονές, φοβίες.  Αν δεν τα είχε όλα αυτά θα ξεπερνούσε την ανθρώπινη φύση του;

Όχι, δεν θα έπαυε να ήταν άνθρωπος λένε όλοι. Ο άνθρωπος προσπαθεί  να ξεπερνά τις αδυναμίες του. Ο λόγος είναι ότι πρέπει να παλέψει για τη θέωσή του. Είναι αυτοσκοπός. Μέσα μας κρύβουμε μια ισχυρή δύναμη, που λέγεται δύναμη της θέλησης. Αυτή ενεργοποιείται όταν την επικαλεστεί ο άνθρωπος. Όταν παλέψει να αντέξει μια νέα κατάσταση που του παρουσιάζεται. Πρέπει να βάλει πείσμα μέσα του την επιτυχία του και να μείνει πιστός σ’ αυτήν ως το τέλος.

optimism600_160788_dNXNN9

Είναι πραγματικά δύσκολο να το πετύχει κάποιος απόλυτα. Πρέπει στη θέση της καρδιάς να έχει μια πέτρα.  Να μην αισθάνεται, να μην νιώθει, να μην πονά, να μην έχει αδυναμίες.  Τότε και μόνο τότε παύει να είναι άνθρωπος. Είναι ένα ανδρείκελο χωρίς αισθήματα που βλέπει τους άλλους αφ’ υψηλού χωρίς να έχει ίχνος συμπόνιας γι’ αυτούς. Όμως την ίδια στάση κρατά και για τον εαυτό του.

Η πραγματικότητα είναι αυτή που φαίνεται άραγε; Όχι, δεν είναι αυτή η απόλυτη πραγματικότητα, αλλά αυτή που φαίνεται ανάλογα με τον τρόπο κατασκευής μας.  Π.χ.  μι μύγα αντιλαμβάνεται αλλιώς την πραγματικότητα από ένα δελφίνι, ένα λιοντάρι ή ένα πρόβατο.  Υπάρχουν ήχοι που το ανθρώπινο αυτί δεν μπορεί να ακούσει. Είναι κάποιοι υπέρηχοι που το  αντιλαμβάνονται  κάποια άλλα ζώα.  Υπάρχουν επίσης μυρωδιές που ένας σκύλος αντιλαμβάνεται, αλλά για τον άνθρωπο δεν υπάρχουν ή δεν μπορεί να τις  αντιληφθεί η μύτη του. Όταν είναι κρυωμένος, γενικά δεν έχει όσφρηση.  Η ύλη είναι τόσο πυκνή στα μάτια μας. Αν βλέπαμε με τα μάτια του θεού λένε ότι θα την βλέπαμε πιο αραιή.  Αυτό γίνεται για να μπορούμε να την αντιληφθούμε. Να μπορεί να αποδοθεί σωστά ότι στο χέρι κρατάμε ένα μήλο. Αν ήταν αραιή η όραση θα βλέπαμε κουκίδες γύρω μας μορίων ή ατόμων, χωρίς αυτό να μας δώσει την πραγματική εικόνα του αντικειμένου που κρατάμε στα χέρια μας. Αυτό γίνεται για να μας διευκολύνει.  Η δύναμη του σκύλου δεν μας χρειάζεται, ενώ για εκείνον είναι  τρόπος ζωής. Επίσης τα φτερά δεν μας χρειάζονται, διότι σαν πιο λογικό ον έχουμε περισσότερο μυαλό και μυελό στα οστά που βοηθούν στην λογική σκέψη και στην δραστηριότητα.  Αν είχαμε φτερά λοιπόν, θα πετούσαμε. Δεν θα ήμασταν όμως άνθρωποι, διότι θα μας έλειπε η λογική. Καθένας λοιπόν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα ανάλογα με την κατασκευή του.

Επίσης, ένας πραγματικός κόσμος που εμείς δεν μπορούμε να αντιληφθούμε είναι ο μικρόκοσμος που ξέρουμε ότι υπάρχει από τα μικροσκόπια. Ναι, τα μικρόβια, οι ιοί, οι μικροοργανισμοί, που κατά κύριο λόγο η ασθένεια του σώματός μας οφείλεται σ’ αυτά.  Ναι, είναι μια θλιβερή διαπίστωση ότι οι περισσότερες ασθένειες οφείλονται σ’ αυτές. Συνεχώς, δημιουργούνται νέα μικρόβια που οι γιατροί δεν γνωρίζουν την ύπαρξή τους και μερικές ασθένειες είναι ανίατες μέχρι να βρεθεί φάρμακο.  Αλίμονο σ’ αυτόν που θα είναι το πρώτο πειραματόζωο μιας τέτοιας θεραπείας! Ή θα σωθεί ή θα πεθάνει.  Είναι μεγάλη η ευθύνη που παίρνει πάνω του. Για τους λόγους αυτούς κάποιος που είναι καταδικασμένος να πεθάνει αναλαμβάνει αυτή τη διαδικασία, μήπως σωθεί και σώσει κι άλλους.

Μια άλλη πραγματικότητα που υπάρχει για πολλούς, την έχουν δει αλλά η πραγματική ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να αντιληφθεί είναι η άποψη ότι οι νεκροί ζουν ανάμεσά μας, ότι είναι ζωντανοί – νεκροί. Κάποιοι τους βλέπουν, βλέπουν φαντάσματα. Αντιλαμβάνονται την ύπαρξή τους.  Ειδικά αν πάνε σε ένα σημείο που έγινε ατύχημα πριν από τις σαράντα μέρες, βλέπουν οράματα ή αισθάνονται δονήσεις.  Αισθάνονται κρύο ή ζέστη χωρίς να είναι ο αντίστοιχος  καιρός. Αυτό οι περισσότεροι  δεν το πιστεύουμε γιατί δεν το νιώθουμε. Δεν το βλέπουμε.   Είναι το ξύπνημα του τρίτου ματιού.  Αυτά όλα συγκαταλέγονται στο μεταφυσικό. Ξεπερνά την ανθρώπινη φύση και οδηγεί σε άλλα μονοπάτια,  γνωστά – άγνωστα στους περισσότερους από μας.

Μια φορά στη ζωή μου ένιωσα αυτή τη δόνηση σαν ένα αεράκι δροσερό που ήρθε κι έφυγε, έτσι όπως εμφανίστηκε. Πήγα αυθημερόν στο σημείο που έγινε ένας φόνος, μετά από μερικές ώρες. Ήταν στην Πάρο, όταν σκότωσαν πριν από χρόνια έναν ταξιτζή. Την ώρα που γινόταν ο φόνος ήμασταν στην Τήνο και περιμέναμε το πλοίο να μας πάει στην Πάρο.  Ήταν καύσωνας, φύλλο δεν φυσούσε. Όμως στο σημείο εκείνο διαπέρασε το κορμί μου ένα φευγαλέο αεράκι πολύ δροσερό  που όπως  ήρθε,  έφυγε. Ένιωσα, ότι η ψυχή του ανθρώπου αυτού ήταν ακόμα εκεί. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως ένιωσα!!!  Ήθελα να μείνω και παράλληλα να φύγω από εκείνο το μέρος.  Μου προκάλεσε δέος.

Κάποια άλλη φορά στο Παρίσι  βρέθηκα στο σημείο που δολοφονήθηκε η Λαίδη Νταϊάνα. Στο συγκεκριμένο μέρος δεν ένιωσα τίποτα, διότι πέρασαν πολλά χρόνια από το θάνατό της.  Ο νεκρός δεν εγκαταλείπει το μέρος που δολοφονήθηκε άμεσα.  Αυτό κατάλαβα.  Δεν θέλει πολλή σκέψη αυτό.  Άρα, δεν αποκλείεται λοιπόν να υπάρχει ο αόρατος κόσμος. Απλά, μερικοί άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να το βλέπουν ή να το αισθάνονται.  Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Όμως εγώ δεν πιστεύω στα φαντάσματα. Πιστεύω ότι είναι αποτέλεσμα του κουρασμένου νου. Μόνο ενέργεια και δονήσεις υπάρχουν. Όμως δεν μπορώ, ούτε έχω το δικαίωμα να καταπατήσω την πίστη των άλλων. Κάθε άνθρωπος δεν έχει τις ίδιες δυνατότητες.   Στην πολιτισμένη εποχή μας, όλα πρέπει να γίνονται  δεκτά.

Ο άνθρωπος έχει την ανάγκη πολλές φορές να τσακωθεί σαν τίγρη και να κυλιστεί στην λάσπη ξεμαλλιάζοντας τον αντίζηλό του. Έχει την ανάγκη να μουτζώσει τον διπλανό του. Να πει άσχημα λόγια, να βρίσει, να δείρει, να εκτονωθεί γιατί θα σκάσει. Παρεξηγείται, ερωτεύεται, παθιάζεται, κλέβει. Παρεξηγείται σαν απολίτιστος. Όμως για σκεφτείτε τι λέει ο Χριστός σε ένα χωρίο στην Καινή Διαθήκη Ιωάν. Κεφ. 8 (7)  «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω». Μια φορά στη ζωή μας τουλάχιστον τα πράξαμε. Αν θέλουμε να είμαστε πολιτισμένοι πρέπει να πάψουμε να κρίνουμε τους άλλους για κακό σκοπό, γιατί το κακό θα έρθει σε λίγο και σε μας.  Εγώ τα επισημαίνω για να σώσω τον άνθρωπο, δεν τον  κατακρίνω. Αν θέλει τα πράττει, αν δεν θέλει όχι.  Απλά, τον ενημερώνω από αγάπη, όπως ο θεός, για να σωθεί χωρίς να τον αναγκάζει να το κάνει ή να μην το κάνει.

Ζητάμε τα παιδιά μας να είναι κοσμήματα της κοινωνίας, να μην καπνίζουν, να μη βρίζουν, να είναι άξιοι πολίτες, να μην είναι βίαιοι, να μην καβγαδίζουν, να μην δέρνουν, να μην τεμπελιάζουν… Τι αγωγή να πάρει το παιδί όταν ο πατέρας του ή η μάνα του καπνίζουν, όταν ακούνε να βρίζουμε στο κινητό με τα πιο αισχρά λόγια, όταν μας υποτιμά το αφεντικό μπροστά στα μάτια του, όταν γινόμαστε βίαιοι, όταν συνέχεια καβγαδίζουμε με την γειτόνισσα και τους συγγενείς, όταν δέρνουμε τα ίδια τα παιδιά ή τους άλλους, όταν οι γονείς τεμπελιάζουν… Το παιδί παίρνει παράδειγμα από την οικογένειά του, που  είναι το πρώτο σχολείο της ζωής του. Όταν λοιπόν ζητάμε το παιδί να είναι κόσμιο, πρέπει να είμαστε πρώτα εμείς. Δεν γίνεται αυτό να είναι τέλειο και εμείς σκάρτοι. Είμαστε άνθρωποι, θα μου πουν. Η φύση μας φταίει. Σκεφτείτε λοιπόν ότι και το πλασματάκι σας είναι ένα παιδάκι αδύναμο που περιμένει να το καθοδηγήσετε εσείς σωστά.  Αν εσείς έχετε πάθη και λάθη, σίγουρα  θα του τα μεταδώσετε.

Τα ζωώδη ένστικτα και τα πάθη είναι μύθος ότι δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε. Μπορούμε να  ανέβουμε κάθε μέρα ένα σκαλί στην πνευματικότητά μας, να δούμε τη ζωή με άλλα μάτια. Γιατί να εξαρτιόμαστε από έναν άνδρα ή μια συγκεκριμένη δουλειά; Γιατί να μας χαλά την διάθεση μια απόφαση που πήραμε; Ναι, να αφοσιωθούμε σε έναν άνδρα που είναι πιστός, θερμός, σωστός σύντροφος συμφωνώ. Αν όμως είναι διπρόσωπος, κάνει κρυφή ζωή, μας πληγώνει με λόγια και πράξεις, γιατί να πονάμε γι’ αυτόν;  Αν έχουμε ένα σκληρό αφεντικό γιατί δεν τα βροντάμε  να φύγουμε και καθόμαστε να ακούμε τις βρισιές και τις προσβολές του;

Αυτός δεν είναι άνθρωπος, είναι τέρας, δεν έχει αισθήματα. Θα καταρρεύσω όσο μένω εκεί. Θα βρω μια καλή δουλειά και θα χαίρομαι. Κανείς δεν σκέφτεται έτσι. Φοβάται, ότι όταν χάσουμε κάτι, δεν θα έρθει άλλο και το δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα. Συμβιβαζόμαστε μ’ αυτό. Απ’ τη σκοτεινιά είναι καλύτερο το κερί. Όμως το κερί δεν είναι ο  ήλιος.

Είναι στη φύση μας να συμβιβαζόμαστε σε όσα μας παρουσιάζονται; Όχι, είναι η ανάγκη που έχουμε να έχουμε σύντροφο, δουλειά. Αν είναι όμως αρρώστια, καλύτερα να είσαι μόνος. Είναι πολύ καλύτερα, σας βεβαιώνω. Μ’ αυτό τον τρόπο  δεν επιδεινώνεται η ψυχή μας. Είναι σωστό να υπάρχει ένα καλό αφεντικό που σέβεται τους υπαλλήλους του, να έχεις φίλους που νοιάζονται για σένα και σε κάνουν χαρούμενο, να έχεις ένα σύντροφο που σε κάνει να χαίρεσαι, να γελάς, που η κάθε μέρα μαζί του είναι γιορτή. Αυτό αξίζει. Δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε σε καταστάσεις που μας αρρωσταίνουν, διότι όταν το κάνουμε αυτό θα σκεφτούμε ότι είναι καλύτερα να ζούμε μόνοι, παρά να ζούμε σε μια κατάσταση που μας παγιδεύει. Για να σκεφτούμε έτσι πρέπει να ξέρουμε να νικάμε τις επιθυμίες της σάρκας και να μάθουμε να ξεπερνάμε την ανθρώπινη φύση μας. Να ζητάμε άλλα μονοπάτια που μας κάνουν ευτυχισμένους και μας κάνουν ανθρώπους κι όχι ανθρωπάκια που εκμεταλλεύονται οι επιτήδειοι, όταν τα έχουμε ανάγκη και σερνόμαστε στη γη για να μας δώσουν τα ψίχουλα, ενώ το καρβέλι το δίνουν στα εγκρατή άτομα που μπορούν να του δώσουν ένα χαστούκι και να τον πατήσουν κάτω.

Ο σκοπός που δημιουργηθήκαμε είναι να παλέψουμε για να προοδεύσει η γη. Να χτίσουμε, να δημιουργήσουμε, να μεγαλώσει ο πληθυσμός μας, να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε με την ίδια ποιότητα και ποσότητα. Όχι να καταστρέψουμε και να καταστραφούμε.

Ο Αδάμ και η Εύα έχασαν τον παράδεισο για ένα μήλο. Εμείς άραγε πόσες φορές με τα λάθη και τα πάθη μας χάνουμε τον παράδεισο και δεν το έχουμε αντιληφθεί;

Η ανθρώπινη φύση και η πραγματικότητα

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:


  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχολία σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.

Διαφημίσεις

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *