Από την αρχαιότητα ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει απαντήσεις σε όλα τα αναπάντητα ερωτήματα, που μέχρι σήμερα δεν έχουν μια ξεκάθαρη απάντηση. Διάφορες απόψεις διίστανται και δεν μπορούν να αποδείξουν ποια είναι η αλήθεια.

Συγκεκριμένα, οι ορθόδοξοι χριστιανοί πιστεύουν ότι ο άνθρωπος γεννιέται και πεθαίνει μόνο μια φορά και μετά το θάνατό του τιμωρείται από τα τελώνια, τα οποία θα τον κρίνουν βάσει των έργων του. Όταν ξεπεράσει αυτή την τιμωρία είναι εκλεκτός του θεού και συνεχίζει να ζει μια άλλη ζωή, σε μια άλλη διάσταση, μια προσωρινή κατάσταση που θα σταματήσει όταν γίνει η δευτέρα παρουσία του Χριστού, ο οποίος θα τον οδηγήσει στον παράδεισο ή στην κόλαση, ανάλογα με τις πράξεις του, με το σώμα του όχι σαν ψυχή.

Οι καθολικοί έχουν προσθέσει το καθαρτήριο, στο οποίο υπάγονται άτομα με μικρότερες αμαρτίες. Στο καθαρτήριο θα καθαριστούν από την αμαρτία και έπειτα θα μπουν στον παράδεισο εντελώς “καθαροί”. Γι’ αυτούς θεωρείται άδικο να βρεθούν  άτομα με βαριά αμαρτήματα στον ίδιο χώρο, ανάμεσα σε άτομα που έχουν κάνει μικρά αμαρτήματα.

Πιστεύω, ότι το αμάρτημα το κάνεις ή δεν το κάνεις. Για το Θεό δεν υπάρχουν βαθμίδες. Μικρά και μεγάλα δεν υπάρχουν. Άλλωστε, ο Χριστός μας έχει πει ότι πρέπει πριν πεθάνουμε να μετανοήσουμε και ανάλογα θα παραβλέψει τα αμαρτήματά μας, αν έχουν συγχωρεθεί. Απόδειξη τούτου, αποτελούν άτομα με αμαρτήματα που έχουν αγιάσει, όπως π.χ. η Μαρία Μαγδαληνή, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο Απόστολος Παύλος κ.λ.π. Ποτέ ο Θεός δεν τους ξεχώρισε ανάμεσα στους αναμάρτητους αγίους.

ζωή και θάνατος

Έχω ακούσει,  ότι οι διαμαρτυρόμενοι πιστεύουν πως κάποτε όλοι, με αγώνα,  θα κερδίσουμε τον παράδεισο.

Οι διάφορες αιρέσεις έχουν κάποιες απόψεις, που διαφέρουν ή συμφωνούν με τα αναγνωρισμένα δόγματα της θρησκείας μας, με μικρές διαφορές.

Ένα πάντως είναι σίγουρο, ότι το τίποτα αποκλείεται, διότι το αστρικό ταξίδι μάς έχει αποδείξει, ότι η ψυχή μπορεί να ταξιδέψει, ενώ κοιμόμαστε, κι αυτό δεν είναι όνειρο. Επίσης, τα 21 γραμμάρια της ψυχής αποδεικνύουν ότι ο άνθρωπος ζει, με άλλη μορφή, σε άλλη διάσταση.

Κάποια άτομα, οι υλιστές, πιστεύουν ότι ζούμε και πεθαίνουμε. Όμως, πιστεύω ότι η ζωή συνεχίζεται και μετά θάνατον, αλλά με ποια μορφή;

Ας αναφέρουμε τις διάφορες θεωρίες, που υπάρχουν γι’ αυτή την άποψη:
Μετεμψύχωση: Αυτή η θεωρία, τα τελευταία χρόνια άρχισε να γίνεται δεκτή και στη Δύση. Παλιά, είχε άνθιση μόνο στα βουδιστικά ασιατικά κράτη. Είναι η μετάβαση της ψυχής από ένα σώμα σε κάποιο άλλο. Δηλαδή, για μένα είναι μια ανακύκλωση. Π.χ. ο τάδε γεννήθηκε κάποτε, πέθανε και η ψυχή του μπήκε σε άλλο σώμα μετά το θάνατό του, ξαναγεννήθηκε και πέθανε για δεύτερη φορά και αυτό γίνεται 7 φορές, μέχρι να μπει στο τελευταίο στάδιο και να βρει τη νιρβάνα. Αυτό γίνεται για να σώσει το κάρμα του, την επόμενη φορά, από την αμαρτία. Όμως, αυτή η θεωρία έχει 3 κενά, στα οποία δεν βρήκα απαντήσεις:

1) Πώς γίνεται τότε η γη να είχε 3.000.000.000 κατοίκους και σήμερα να έχει 6.000.000.000;  Πού βρέθηκαν όλες αυτές οι  επιπλέον ψυχές;

2) Αφού πρέπει να διορθώσουμε τα παλιά μας λάθη, πως γίνεται να μην τα θυμόμαστε, ώστε να συνετιστούμε και να μην τα πράξουμε ξανά;

3) Αντί να καλυτερεύει ο κόσμος, κάθε του χρόνου γίνεται χειρότερος. Αυτό είναι απόδειξη ότι δεν φτιάχνει το κάρμα του, αντίθετα το χαλάει περισσότερο. Πώς θα κερδίσει με τη συμπεριφορά αυτή τη νιρβάνα, όταν γίνεται χειρότερος κάθε χρόνο; Πώς λοιπόν επαληθεύεται εδώ αυτή η θεωρία;

Ποτέ κανείς δεν πρέπει να ποδοπατά την άποψη του άλλου, πρέπει να υπάρχει ο ανάλογος σεβασμός. Δεν θέλω να θίξω την νοημοσύνη του ατόμου, όμως κάποιες απορίες οφείλει να μας τις λύσει.

Πέρα από την μετεμψύχωση υπάρχει η μετενσάρκωση. Όλοι λένε ότι είναι το ίδιο, αλλά είναι το ίδιο και διαφορετικό. Μετενσάρκωση είναι αν κάποιος κάποτε γεννήθηκε ζώο και ψόφησε και έγινε άνθρωπος, την επόμενη φορά, στην άλλη του ζωή.

Ναι, οι βουδιστές πιστεύουν ότι ακόμα και ο κόκκος της θάλασσας κάποτε ήταν ένας ζωντανός οργανισμός.

Υπάρχουν οι αναδρομές, που μας λένε ότι κάποια άτομα έχουν αναγνωρίσει την προηγούμενη ζωή τους, ότι νιώθουν πως έχουν βιώσει κάποια ζωντανά όνειρα και τα περιγράφουν. Όμως, αυτή η κατάσταση δεν μας αποδεικνύει ότι πρόκειται για προηγούμενη ζωή, διότι ονειρευόμαστε αντικείμενα από την καθημερινή μας ζωή, κινητά, τηλεόραση κ.λ.π. Επίσης, κάποιες καταστάσεις δεν θυμίζουν προηγούμενη ζωή. Το υποσυνείδητο δημιουργεί όλα τα όνειρα, βάσει των ερεθισμάτων του εγκεφάλου και όχι της ψυχής. Η ψυχή απλά συμμετέχει σ’ αυτά. Ο άλλος εαυτός, εννοείται, ότι είχε άλλο εγκέφαλο, εφόσον ήταν άλλο σώμα. Πάλι εδώ δημιουργούνται κενά.

Οι περισσότερες θρησκείες όμως, εμμένουν στην απόφαση ότι υπάρχει μια ζωή και ένας θάνατος για κάθε άτομο. Ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ψυχή και ανάλογα με τα έργα του θα κριθεί μεταθανάτια.

Αυτή η πλειοψηφία των ατόμων είναι μια απόδειξη, ότι μια φορά πεθαίνουμε, μια φορά ζούμε.

Ο παράγοντας φαντασία, μάς έχει δώσει με βάση τη ψυχή και το θάνατο υπέροχους πίνακες ζωγραφικής, υπέροχα έργα, υπέροχα διηγήματα, άρθρα, τόμους ολόκληρους, ταινίες με το θέμα αυτό. Μια ταινία, η έκτη αίσθηση, παρουσιάζει τους νεκρούς να συμπορεύονται σ’ ένα κοινό κόσμο με τους ζωντανούς. Όμως,  λίγοι άνθρωποι καταφέρνουν να το δουν αυτό. Αυτή είναι λοιπόν μια άλλη θεωρία, που θέλει τους νεκρούς να ζουν ανάμεσά μας. Αν αλήθευε κάτι τέτοιο και αν είχαμε όλοι τη δυνατότητα να τους δούμε και να τους ακούσουμε θα ήταν επιζήμιο άραγε για την ψυχική μας υγεία; Αφάνταστα άσχημο και πολύ οδυνηρό πιστεύω. Όσοι ισχυρίζονται ότι έχουν τέτοιες δυνάμεις, θεωρούνται για την κοινωνία μας τρελοί. Καλό θα ήταν, για το καλό τους, να τις κρατάνε μόνο για τον εαυτό τους.

Ένα μέσο για να γίνει αυτή η σύνδεση λοιπόν, είναι το όνειρο. Αυτό, με τη φαντασία μπορεί να ενώσει τους δύο κόσμους και να τους κάνει έναν. Όμως είναι ξεκάθαρο, ότι είναι διαφορετικοί κόσμοι. Αλήθεια, γίνεται αυτό και χωρίς τη μεσολάβηση του ονείρου; Ναι, είναι το λεγόμενο όραμα. Αυτή τη δυνατότητα την έχουν άτομα, που έχουν ανοίξει το τρίτο τους μάτι- οι λεγόμενοι αλαφροΐσκιωτοι- που βλέπουν όλα όσα δεν μπορούμε να δούμε εμείς και φυσικά οι άγιοι, οι οποίοι παίρνουν το χάρισμα από τον ίδιο το Θεό. Οι άγιοι μπορούν ελεύθερα να επισκέπτονται τους δύο κόσμους, με σκοπό να βοηθήσουν το άτομο, με τη θεία τους επέμβαση. Αυτή ακριβώς η στιγμή λέγεται θαύμα.

Αν μπορούμε να δούμε άτομα, τα οποία δεν είναι άγιοι, λέγονται φαντάσματα. Τα φαντάσματα για την ανθρώπινη λογική,   δεν υπάρχουν. Το λέει και η λέξη φάντασμα = φαντασία. Ένα μυαλό κουρασμένο μπορεί να δει σκιές λένε. Αν παίρνεις ναρκωτικά, ηρεμιστικά, έχεις σχιζοφρένεια, παίρνεις υπνωτικά, ή είσαι κουρασμένος, άυπνος πολλές μέρες, μπορείς να δεις κάτι που υπάρχει μόνο σε μια δική σου πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει, διότι ο νους μας είναι μπερδεμένος και δεν μπορεί να ξεκαθαρίσει τι βλέπει. Μπορεί να σε οδηγήσει να δεις μια παραίσθηση ή ψευδαίσθηση.

Παραίσθηση: Το καπέλο και το παλτό μας, που είναι κρεμασμένα στην κρεμάστρα, με το μυαλό μας γίνεται ένας κακοποιός, που έρχεται να μας πνίξει. Υπάρχει το ερέθισμα, αλλά στα μάτια μας βλέπουμε κάτι άλλο. Ψευδαίσθηση: εδώ δεν υπάρχει κάποιο ερέθισμα, απλά βλέπουμε κάτι που δεν υπάρχει. Π.χ. νερά και σιντριβάνια στην έρημο Σαχάρα. Αυτό μπορεί να συμβεί, ειδικά αν έχεις μεγάλη δίψα, αν έχεις φάει δηλητηριώδη μανιτάρια, είσαι ετοιμοθάνατος ή έχεις πυρετό άνω των 40. Τότε μπορεί να δεις κάποια πρόσωπα, ανύπαρκτα για μας.

Όλα αυτά είναι αποτελέσματα του εγκεφάλου, πόσο υγιής και ξεκούραστος είναι ή αποτελέσματα των ουσιών, που έχεις καταναλώσει. Φυσικά, δεν υπάρχει τίποτα ορατό πέρα από μας, υπάρχει ο ορατός και ο αόρατος κόσμος. Αν υπάρχουν εκεί φαντάσματα και μας παρακολουθούν, κανείς δεν το γνωρίζει.

Αυτές είναι οι τυπικές απόψεις, που έχει κάθε άνθρωπος, βάσει τη λογικής του. Όμως, αν ξεπεράσουμε τα όρια και σκεφτούμε έτσι, αποκλείουμε την ύπαρξη του Θεού.

Πέρα από την λογική υπάρχει η ανώτερη δύναμη, που ξεπερνά τον ανθρώπινο εγκέφαλο κι όλα έχουν την δική τους ερμηνεία.

Ας πάρουμε για παράδειγμα μία μύγα. Ο σκελετός της και το μυαλό της είναι προσαρμοσμένα να κάνουν κάποιες συγκεκριμένες κινήσεις, ώστε να γνωρίζει, όσα πρέπει να γνωρίζει. Αν ο άνθρωπος είχε άλλη κατασκευή- ανώτερη απ’ αυτή που έχει-  θα μπορούσε κάλλιστα να έχει άλλη αντίληψη των πραγμάτων, θα είχε υπεράνθρωπες δυνάμεις, θα σκεφτόταν και θα ενεργούσε αλλιώς. Όσα του φαίνονται ανύπαρκτα, για άλλα όντα είναι υπαρκτά. Απόδειξη τούτου, είναι η μύτη του σκύλου ή η ακοή κάποιου άλλου ζώου ή η δυνατή όραση κάποιου άλλου.

Η πραγματικότητα καθορίζεται ανάλογα με την κατασκευή του, στην οποία προσαρμόζεται ανάλογα η αντίληψη του κάθε ατόμου. Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι, ότι αντιλαμβανόμαστε αυτά που πρέπει, ανάλογα με την κατασκευή μας. Άρα, κάποια πράγματα που πιθανόν μπορεί να υπάρχουν γύρω μας δεν τα αντιλαμβανόμαστε για ποικίλους λόγους.

Άλλο παράδειγμα.

Ας πούμε ότι υπάρχουν 2 έμβρυα μέσα στην κοιλιά της μαμάς. Ο ένας μπέμπης πιστεύει στην ύπαρξη της μαμάς. Δεν την βλέπει, αλλά την αισθάνεται. Ο άλλος αντιδρά, γιατί δεν την βλέπει, άρα γι’ αυτόν δεν υπάρχει. Κάπως έτσι μπορούμε να αντιληφθούμε με το φτωχό μας μυαλό την ύπαρξη του Θεού.

Ο ένας μίλησε, με βάσει την πιθανότητα να υπάρχει η μαμά, αλλά ζει σε άλλη διάσταση, πολύ κοντά τους, και δεν μπορούν να την δουν, αλλά εκείνη μπορεί να είναι κοντά τους και να τα φροντίζει. Ο άλλος μίλησε με βάση τη δική του λογική ότι, αφού δεν βλέπει κάτι τέτοιο, πώς είναι δυνατόν να υπάρχει; Ποιος έχει δίκιο; Ο πρώτος φυσικά. Όλοι γνωρίζουμε ότι η μαμά υπάρχει και κάποια στιγμή θα την δούνε, όπως κι εμείς- όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή-  θα δούμε το Θεό. Όλοι εμείς που πιστεύουμε την ύπαρξη του θεού συγκαταλεγόμαστε στο πρώτο έμβρυο, ενώ όσοι πιστεύουν στο άλλο έμβρυο είναι τα άτομα που λένε: “αν δεν δω δεν πιστεύω”. Αυτή την ανυπακοή του Άπιστου Θωμά την έκρινε ο Χριστός. Αυτός ήταν ο λόγος που τον άφησε να αγγίξει τα χέρια από τα καρφιά, για να πιστέψει. Και όταν άγγιξε, τότε πίστεψε πραγματικά.

Κάπως έτσι λειτουργούν και οι έννοιες γέννηση- ζωή και θάνατος. Όλες οι έννοιες έχουν την ίδια ερμηνεία, αλλά ο κάθε άνθρωπος την ερμηνεύει με το δικό του τρόπο, ανάλογα με τις διδαχές που έχει πάρει, τον τρόπο που σκέφτεται και ενεργεί, μα πάνω απ’ όλα μεγάλο μέρος έχει η φαντασία του, που μπορεί να πλάσει τα ωραιότερα σενάρια, για να παρουσιάσει τη ζωή και το θάνατο, όπως μπορεί. Οι διδαχές είναι μέσα από τα ιερά βιβλία Παλαιά και Καινή διαθήκη, όπου ο Χριστός μίλησε, άπειρες φορές, για το τι μέλλει γενέσθαι στη γη, στον κόσμο και πέρα απ’ αυτόν.

Όταν δεν ξέρει ο άνθρωπος πού να βαδίσει, ζητά μια βοήθεια, κι όταν είναι σκοτεινά, ζητάει να ανάψει ένα φως και μέσα απ’ αυτό το φως- αν είναι ευεργετικό- θα γνωρίσει την αλήθεια. Η αλήθεια είναι χαραγμένη μέσα μας, φτάνει να μπορούμε να την αναγνωρίσουμε και να ξέρουμε πού θα στηριχθούμε.

Όσες θεωρίες κι αν υπάρξουν, ένα είναι κοινό, ότι μια μέρα όλοι θα πεθάνουμε, και θα πρέπει αυτό να γίνει μόνο με τη θεία επέμβαση και όχι με τη δική μας ελεύθερη βούληση. Πρέπει να γεμίσουμε τη ψυχή μας με δύναμη, ευεξία, πίστη και να χρωματίσουμε τη ζωή μας με διάφορα χρώματα, που θα την κάνουν ξεχωριστή, γιατί όπως όλοι ξέρουμε η πιθανότητα να είναι μόνο μία, είναι μεγαλύτερη, από τη σκέψη ότι έχουμε πολλές ζωές να ζήσουμε ακόμα. Αυτά όμως που κάνουν αυτή την κίνηση σημαντική, είναι τα όνειρά μας, τα όποια όλοι επιθυμούμε να είναι ωραία και φωτεινά, με καλό αποτέλεσμα και χαρούμενα. Τι κάνουμε όμως γι’ αυτό;  Ας πούμε ότι η ψυχή μας είναι ένα σπίτι που άρχισε να πλημμυρίζει. Τότε καλούμαστε να βουλώσουμε τις τρύπες που ανοίχθηκαν ή να κλείσουμε τους σωλήνες που έκαναν αυτή τη ζημιά, όσο είναι νωρίς, πριν πλημμυρίσει όλο το σπίτι.

Μόλις δούμε λοιπόν τον πρώτο εφιάλτη, θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι λάθος κάνουμε, ώστε να διορθώσουμε το πρόβλημα νωρίς, για να μην πλημμυρίσει το σπίτι, στην περίπτωσή μας να μη διαλυθεί εντελώς η ψυχή μας. Το χρωστάμε αυτό στον εαυτό μας. Τίποτα και κανένας δεν αξίζει να την χαλάει. Η ζωή είναι μία και χρειάζεται προσοχή!

Σ’ ένα παιχνίδι του διαδικτύου έχουμε πολλές ζωές και μπορούμε να διορθώσουμε τα λάθη στην επόμενη. Αφού υπάρχει μόνο μια ζωή, γιατί να μην το κάνουμε;
Αν χάνουμε κάποιο σύντροφο, σημαίνει ότι τον δανειστήκαμε, δεν ήταν πραγματικά ο δικός μας. Ήταν ένα κερί που μας φώτισε στο σκοτάδι. Δεν ήταν όμως ο ζωογόνος ήλιος μας. Από το σκοτάδι είναι καλύτερο το κερί, αλλά από το κερί καλύτερο το φως του ήλιου. Όταν ο ήλιος λάμπει το κερί μας φαίνεται περιττό και το σβήνουμε. Αυτό πρέπει να θυμόμαστε πάντα και να μη χαλάμε τη ζωή μας, και περισσότερο απ’ όλα να μην επιβαρύνουμε την ψυχή μας.

Η ζωή είναι  το διάστημα που μεσολαβεί από τη γέννηση μέχρι το θάνατο. Ο κάθε άνθρωπος ζει τη ζωή του, όπως μπορεί καλύτερα, με βάσει τα θέλω του, το συμφέρον του, τις ανάγκες του, σε συνεργασία με άλλους ή χωρίς τους άλλους.  Προσπαθεί να αναπτύξει, να δημιουργήσει, αλλά όλο αυτό το διάστημα υπάρχει η περίπτωση της μη ανάπτυξης και της καταστροφής σε ό,τι έχει δημιουργήσει από υπαιτιότητα άλλων ή δική του. Ένα λάθος του μπορεί να τον συνετίσει και να του δείξει ποιο είναι το σωστό. Όμως  ένα επιζήμιο, μπορεί να τον χώσει ακόμα πιο βαθιά, στην καταστροφή ή να διαλύσει την ίδια του τη ζωή.  Κάποιοι άνθρωποι, που έχουν πεπρωμένο, μπορεί να λοξοδρομήσουν και να αλλάξουν τη ζωή τους.  Αυτό δεν το πετυχαίνουν όλοι. Όλα μπορούν να γίνουν, φτάνει να καταλήξει εκεί που πρέπει. Πάντα θα τα καταφέρνει με την επίβλεψη του φύλακα αγγέλου του.   Αφού κατάφερε όλα όσα έπρεπε να κάνει στη γη,  ο θεός τον έστειλε στη μόνιμη κατοικία του.

Με τη φαντασία μας θα κάνουμε ένα ταξίδι μέχρι εκεί.  Η φαντασία δεν έχει όρια. Μπορεί να μας πάρει στα πιο απίθανα μέρη. Γιατί όχι λοιπόν και στην άλλη ζωή;

Σήμερα πέθανε κάποιος ηλικιωμένος άνθρωπος στο νοσοκομείο από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.  Παράλληλα, έπασχε από τη γνωστή νόσο του Αλτσχάιμερ.  Δεν είχε, τον τελευταίο καιρό, καμία επαφή με το περιβάλλον και καμιά σωτηρία.  Το εγκεφαλικό αυτό ήταν ακαριαίο. Παρέλυσε όλο το νευρικό του σύστημα. Αν είχε κάποιο άλλο πρόβλημα, ίσως να ζούσε ακόμα λίγα χρόνια έχοντας κάποια αναπηρία.

Τι γίνεται αλήθεια μετά το θάνατο;  Υπάρχουν διάφορες εικασίες  ότι λιώνοντας το κορμί ο λύχνος του σώματος, η ψυχή, θα κατευθυνθεί  στον ουρανό. Όταν λέμε ουρανό, εννοούμε βέβαια πέρα από το απέραντο σύμπαν και όχι το κομμάτι του ουρανού που φαίνεται από τη γη.   Με την καύση των νεκρών το κορμί δεν προλαβαίνει να λιώσει.  Οι υλιστές πιστεύουν  ότι μετά το θάνατο τελειώνει η ζωή του, ότι δεν υπάρχει μεταθανάτια ζωή, δεν υπάρχει ανάσταση, τίποτα. Κανόνας γι’ αυτούς είναι πως ό,τι  γεννιέται, πεθαίνει, αλλά δεν μεταβάλλεται ούτε μετακινείται.  Αυτός είναι ο λόγος που θέλουν να καταργήσουν τα νεκροταφεία  και να νομιμοποιηθεί η καύση των νεκρών, όπως ήδη συμβαίνει στην Ινδία, με τη δικαιολογία ότι η θέα του νεκρού είναι αντιαισθητική και χαλάει τη διάθεση του ατόμου.   Κανείς όμως δεν ξέρει τι αντίκτυπο έχει  αυτό για τη ψυχή του νεκρού.  Μ’ αυτό τον τρόπο, δείχνουμε έλλειψη σεβασμού προς το πρόσωπο του νεκρού, άρα αυτόματα θα πρέπει να καταργηθούν με τη συμπεριφορά μας το πένθος, το τρισάγιο, το μνημόσυνο  προς αυτόν.  Στην αρχαιότητα από την Αντιγόνη του Σοφοκλή έχουμε διδαχτεί πόσο σημαντικό είναι να ταφεί ένας νεκρός με όλες τις τιμές. Μόνο αν η καύση είναι επιθυμία του νεκρού, πρέπει οπωσδήποτε να τελεστεί. Τότε δεν ευθυνόμαστε εμείς, αφού κάνουμε ό,τι ακριβώς μας ζητάει. Αυτή είναι η επιθυμία του.

  Πώς όμως  μπορούμε να καταλάβουμε  εμείς αυτές τις παραπάνω έννοιες, και πώς ερμηνεύονται  από εμάς τους ανθρώπους; Έχω δώσει την απάντηση σε άλλο σημείο του άρθρου. Εξαρτάται από τον τρόπο κατασκευής του ανθρώπινου νου.  Όπως είναι κατασκευασμένος ο ανθρώπινος νους,  δεν μπορεί να καταλάβει  και να ερμηνεύσει απόλυτα τις έννοιες αυτές.  Αν υπήρχε ένα τελειότερο ον από τον άνθρωπο,  θα είχε άλλη αντίληψη των πραγμάτων. Θα μπορούσε αλλιώς να τα ερμηνεύσει.  Φυσιολογικά για τον ανθρώπινο νου ό,τι  έχει αρχή έχει και τέλος. Αυτή είναι η λογική πλευρά. Όμως έχει κάνει την υπέρβαση και μπόρεσε να δει πέρα από την κατασκευή του. Ανακάλυψε με την διδασκαλία του Χριστού την αλήθεια. Μια αλήθεια που του δίδαξε και του απέδειξε με την ανάστασή του ότι υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο και ότι κάποτε όλοι οι εκλεκτοί του θα αναστηθούν στη νέα Γη που θα δημιουργήσει.  Ανεξάρτητα,  αν μερικά μυαλά μείνανε στην λογική κατασκευή τους και δεν μπόρεσαν με κανέναν τρόπο να την ξεπεράσουν και να εξελιχθούν.  Ακόμα όμως το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να καταλάβει σε βάθος  τις έννοιες  Θεός- γέννηση- ζωή- θάνατος- ανάσταση- μεταθανάτια ζωή κ.λ.π.,  γι’ αυτό το λόγο έχει αναπάντητα ερωτηματικά, που όταν κάποτε βρει την θέωσή του, αν το καταφέρει ποτέ αυτό, θα βρει και απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα και θα μπορεί να διαφωτίσει και τους άλλους, φτάνει να γίνει πιστευτός.  Όπως ακριβώς το μυαλό του σκύλου δεν μπορεί να  καταλάβει  το λόγο (Ομιλία ) και δεν μπορεί να μιλήσει, όπως πέρα από αναπαραγωγικούς λόγους, με βάση το ένστικτο δεν  λειτουργεί, έτσι και ο έρωτας είναι ένας άγνωστος ορισμός γι’ αυτόν, κι όμως υπάρχει.  Έτσι και ο άνθρωπος δεν μπορεί να εννοήσει και να καταλάβει απόλυτα κάποιες άγνωστες γι’ αυτόν θεωρίες, απόψεις, σκέψεις, διαστάσεις, ερμηνείες, αντίληψη των πραγμάτων κ.λ.π., πέρα από τη λογική του.

Αν δεν ήταν θνητός σίγουρα θα είχε ταξιδέψει πολλά χιλιόμετρα μακριά, θα πήγαινε σε άλλους γαλαξίες και θα μπορούσε να φτάσει στην περιοχή που βρίσκεται η κατοικία του Θεού.  Μπορεί να είχε ερωτευτεί και άλλους λαούς, εξωγήινους, που θα ζούσαν σε άλλους πλανήτες. Αυτή όμως η θνησιμότητα μας κρατάει δέσμιους στο γαλαξία μας, και δεν μας αφήνει να απομακρυνθούμε απ’ αυτόν, ώστε να μη μπλέξουμε σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Εδώ φαίνεται καθαρά η σοφία του Θεού.  Το τελειότερο πλάσμα   πριν από μας  είναι ο Θεός. Μετά από εμάς σε εξέλιξη έρχεται το δελφίνι.   Μόνο ο Θεός μπορεί και είναι σε θέση  να κατανοήσει και ερμηνεύσει σωστά όλες αυτές τις έννοιες  και κάποιες άλλες, που ο άνθρωπος  δεν έχει ανακαλύψει ακόμα και πιθανόν δεν θα τα καταφέρει ποτέ.

Τίποτα λοιπόν  δεν είναι αδύνατον  να ισχύει  από τα όσα λέγονται.  Μπορεί στην πραγματικότητα να ισχύουν  ακόμα περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να φανταστούμε, έχουμε ακούσει, έχουμε ανακαλύψει ή γνωρίζουμε.  Μπορεί όλα αυτά να είναι ένας απλός μύθος ή μπορεί να έχουμε φτάσει στην πραγματικότητα. Αντίθετα από τους υλιστές λοιπόν,  όλες οι παλιές φιλοσοφίες  και όλες σχεδόν οι θρησκείες, με εξαίρεση το βουδισμό και την καμπάλα,  δέχονται τη ζωή μετά το θάνατο.

Αν και είμαι υποστηρικτής αυτής της θεωρίας υπάρχει ένα κενό…  Κατάφερα να βρω την απάντηση όμως,  βάσει ενός φιλοσοφικού βιβλίου που έχω διαβάσει.  Η απορία μου ήταν:   Πώς είναι δυνατόν να ισχύσει κάτι τέτοιο, αφού ο δύστυχος άνθρωπος του παραδείγματος, που έθεσα πιο πάνω,  δεν είχε εν ζωή επαφή με το περιβάλλον  του, να έχει μεταθανάτια;  Η απορία μου λύθηκε μετά από εντατική μελέτη. Έχει να κάνει με την κατασκευή του εγκεφάλου  μου, ο οποίος  αν ήταν ανώτερος  θα είχε βρει την απάντηση που ζητάει μόνος του και  ευκολότερα.  Θα ήμουν όμως θεός.  Το βιβλίο γράφει ότι το μυαλό δεν έχει καμία  σχέση με την ψυχή.  Η ψυχή είναι ανώτερη του νου.  Ο άνθρωπος αυτός δεν θα πάει  στον άλλο κόσμο με τη μορφή που είχε πριν.  Η ψυχή του είναι υγιέστατη, ζωντανή  και καταλαβαίνει απόλυτα τι γίνεται γύρω της.  Το άρρωστο  σώμα  και το μυαλό δεν είναι συνυφασμένα με την ψυχή.  Όλα τα σώματα  θα αναγεννηθούν με μια νέα μορφή, μπορεί και την ίδια,  και θα είναι μια διαφορετική υπόσταση.  Αυτό το αναφέρει και η Καινή διαθήκη.  Πριν απ’ αυτό,  θα διαχωριστούν οι ψυχές από τα σώματα, θα απελευθερωθούν  και θα περάσουν από τη ζωή στο θάνατο, μέσω ενός τούνελ,  που πολλοί μπόρεσαν να το αντικρίσουν όταν βρέθηκαν στο σκαλοπάτι του θανάτου και επέστρεψαν στη ζωή.  Αν  έχει κάτι τέτοιο βασιμότητα δεν είμαι σε θέση να ξέρω εκατό τα εκατό, αλλά φαντάζομαι ότι θα είναι κάτι συναρπαστικό.  Ένα αστρικό ταξίδι σίγουρα γοητεύει.

Ας ταξιδέψουμε λοιπόν κι εμείς με τα φτερά της φαντασίας μας  κι ας δούμε τι είδε αυτός ο άνθρωπος  μεταθανάτια με τα μάτια της ψυχής του.  Μετά το εγκεφαλικό  σταμάτησαν όλες οι λειτουργίες  του εγκεφάλου του, παγιώθηκε, δεν σκεφτόταν πια, δεν κινούνταν,  δεν πονούσε, δεν μιλούσε. Ούτε ένα δάκρυ δεν μπορούσε να χύσει.  Δεν έβλεπαν τα μάτια του, δεν άκουγαν τ’ αυτιά του. Έπαψαν όλες οι ζωτικές λειτουργίες και το αίμα δεν κυλούσε πια στις φλέβες του. Το σώμα του πήρε ένα άσπρο χρώμα, έπεσε η θερμοκρασία του.  Τότε  μία ουσία λαμπερή έκανε την εμφάνισή της. Αυτή η κίνηση ήταν αόρατη στον κόσμο των ζωντανών.  Έμοιαζε σαν ένα φάσμα, σαν να σηκώθηκε  ένα δεύτερο άτομο  μέσα από το πρώτο, αλλά με ελαφρύτερο σώμα  σαν αγέρι, ένα σώμα  λαμπερό  με τα ίδια χαρακτηριστικά, όπως ακριβώς εικονίζεται στα βιβλία της παραψυχολογίας, με θέμα το μεταφυσικό, το οποίο εσωτερικό σώμα πετούσε συνεχώς  και κάποτε σταμάτησε  στο ταβάνι του νοσοκομείου,  για να δει από ψηλά τι άφησε πίσω του. Κοίταξε τους γιατρούς  με τα πράσινα ρούχα  να προσπαθούν  με διάφορες μεθόδους  να τον επαναφέρουν στη ζωή,  αλλά ήταν μια μάταιη κίνηση.

Είδε, σαν θεατής, ένα δεύτερο σώμα. Το σώμα απ’ το οποίο απελευθερώθηκε. Το σώμα που ήταν φυλακισμένος τόσα χρόνια που ζούσε. Είδε το γέρικο πια βασανισμένο κορμάκι του,  όπως βλέπουμε εμείς μια ταινία, να κείτεται άψυχο  στο παγερό κρεβάτι της εντατικής,  το πρόσωπό του σκεπασμένο με ένα σεντόνι,  και τότε είδε τον παλμογράφο ν’  αλλάζει μορφή. Οι καμπύλες, που υπήρχαν πριν, άλλαξαν και έγιναν μια ευθεία γραμμή.  Είναι νεκρός!  Πέθανε. Απεβίωσε, κατάφερε να πει ο γιατρός  όσο πιο ψύχραιμα μπορούσε στους συγγενείς.  Κάναμε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν να κάνουμε. Δυστυχώς…  Είπε πολλά, που δεν τα άκουσε, γιατί δεν τον ενδιέφεραν.  Ναι, το ήξερε πια  ότι ήταν νεκρός και αποχώρησε.  Βρέθηκε στους διαδρόμους του νοσοκομείου μόνος και αόρατος, από όλους τους ζωντανούς. Τι περίεργο, κανείς δεν τον αντιλήφθηκε. Πέρασε δίπλα τους και το βλέμμα κανενός δεν μπόρεσε να στραφεί προς το μέρος του. Τους φώναζε ότι είναι κοντά τους, ότι συνεχίζει να ζει με άλλη μορφή, αλλά φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Είδε τους γιους και τη γυναίκα του να κλαίνε γοερά, αγκαλιασμένοι,  και κάποιους άλλους μακρινότερους συγγενείς, πιο ψύχραιμους,  σε ήρεμη κατάσταση, αλλά λυπημένοι και αδάκρυτοι να λένε:  “Μην κλαίτε , θάρρος χρειάζεται. Λυτρώθηκε ο άνθρωπος από τα βάσανα!”.   Ναι, πάντα αυτό λένε, για να δικαιολογήσουν  την ψυχραιμία που έχουν σε μια τέτοια περίπτωση.

Όμως είχαν δίκιο στην συγκεκριμένη περίπτωση, διότι σαν νεκρός είχε επαφή με το περιβάλλον, κάτι που ζωντανός έπαψε εδώ και πολλά χρόνια, λόγω της ασθένειας που είχε. Ήταν ευτυχισμένος πια.  Μπορεί για τους συγγενείς του να ήταν νεκρός, όμως δεν ήταν αόρατος από τις άλλες ψυχές, που άφησαν τον κόσμο  αυτό. Πέρασαν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να γίνουν αντιληπτοί. Οι νεκροί έβλεπαν τους ζωντανούς. Αυτό δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτό αντίθετα.  Όλες μαζί πέταξαν ψηλά προς διαφορετική κατεύθυνση η κάθε μία.  Μετά προστέθηκαν και άλλες ψυχές, από άλλα σημεία της πόλης.  Είδαν από ψηλά τη γη, όταν βρέθηκαν πια στο αχανές διάστημα.  Ξαφνικά,  σε ένα πολύ μακρινό σημείο είδαν ένα τεράστιο τούνελ  να τις τραβά. Στο τέρμα του έλαμπε ένα φως και ανέβαιναν όλο και πιο ψηλά για να το φτάσουν.  Αυτό το φως ήταν εκτυφλωτικά δυνατό, είχε πάνω του τα χρώματα του ουρανίου τόξου και στο κέντρο ήταν λευκό.  Στο μεταξύ ακουγόταν μια ευχάριστη στα αυτιά μουσική.  Τα χρώματα του ουράνιου τόξου διαχέονταν παντού.  Ο νεκρός μας είδε ότι  κάποιες ψυχές  μόλις αντίκρισαν αυτό το φως  επέστρεψαν σε κλάσματα δευτερολέπτου στη γη.

Κατάλαβε ότι δεν ήρθε ακόμα η ώρα τους να φύγουν. Έβλεπε, ότι η αργυρός χορδή τις συγκρατούσε. Εκείνη τη στιγμή ακριβώς έσπασε η αργυρός χορδή του  και η ψυχή του απελευθερώθηκε και άρχισε ένα μόνιμο αστρικό ταξίδι,  όπως η βάρκα όταν δεν την έχουμε δεμένη στο μουράγιο  απομακρύνεται αρκετά μέσα στη θάλασσα, ώσπου χάνεται από τα μάτια μας.

Αυτοί που επέστρεψαν μπήκαν στα σωστά ανθρώπινα σώματα, που ανήκει η καθεμία ψυχή, αφού προσπαθούσαν οι γιατροί σε διάφορα νοσοκομεία και σε άλλες χώρες, με υπεράνθρωπες προσπάθειες, να τους επαναφέρουν στη ζωή. Άλλοι τα κατάφεραν, άλλοι όχι.  Εκείνος φυσικά δεν κατάφερε να επιστρέψει.  Όπως και κάποιες άλλες.  Όταν έμειναν μόνες αυτές οι ψυχές  κάποιες άρχισαν να γίνονται μαύρες ή βαριές σαν το μολύβι.  Η άνοδός τους άρχισε να δυσκολεύει.  Έμειναν στη μέση της διαδρομής  του τούνελ. Άλλες πιο μπροστά και άλλες πιο πίσω. Η τελευταία κουβαλούσε και αλυσίδα με πολλούς κρίκους. Ενώ εκείνος  και πολύ λίγες προχώρησαν με ευκολία, γιατί είχαν ελαφριά ψυχή, αφού δεν καταλογίστηκαν σ’ αυτές πολλές αμαρτίες.  Μόλις ο νεκρός πέρασε το  τούνελ, αυτό κράτησε 40 γήινες μέρες,  έφτασε στην απέναντι όχθη. Βρέθηκε σε έναν κόσμο πλασμένο από αντιύλη, όπως τα όνειρά μας.  Είχε κτίρια πολύ πιο όμορφα και πιο ασφαλή  και πιο πλούσια από αυτά της γης.  Όπως αυτά που βλέπουμε στα όνειρά μας.  Θάλασσες όμως εκεί δεν υπήρχαν.  Κάθισε σε κάποιο  ανοικτό μέρος, σαν δωμάτιο υπαίθριο και ξαφνικά είδε μια οθόνη να εμφανίζεται μπροστά του.  Κάθισε και είδε όλη του τη ζωή να ξετυλίγεται μπροστά του  σαν ταινία.  Είδε την ζωή του από το πρώτο δευτερόλεπτο της γέννησής του  μέχρι το τελευταίο του θανάτου του.  Είδε τις χαρές, τις λύπες του  και ξαφνικά η οθόνη έσβησε.  Τότε βρέθηκε σε έναν κήπο, είδε πολλές ασπροφορεμένες ψυχές να περιμένουν τη σειρά τους.  Ναι ήταν ο άγιος Πέτρος, που του έδινε τη δυνατότητα να μείνει σε ένα προσωρινό μέρος, μέχρι ο  Χριστός  να  έρθει στη γη και να πάρει μαζί του όλους τους εκλεκτούς του. Όπως ο ψαράς παίρνει τα καλά ψάρια και πετάει τα χαλασμένα.

Απ’ αυτό το μέρος ο νεκρός έβλεπε  τους δικούς του  και τους καμάρωνε. Καταλάβαινε τι έλεγαν, έβλεπε τι έκαναν, και πραγματικά δεν του έλειπαν, γιατί τους είχε κοντά του.  Σ’ αυτούς όμως έλειψε πολύ.  Στην αρχή, έμπαινε στα όνειρά τους  και τους έλεγε ότι περνάει καλά, ότι βρίσκεται κοντά τους, τους νοιάζεται και τους αγαπά.  Στην πορεία όμως, κατάλαβε ότι ήταν μάταιο να το κάνει αυτό, γιατί πίστευε ότι θα έπρεπε να τον σκέφτονται λιγότερο, ότι η όψη του  μετά από χρόνια θα τους τρομάζει, ότι θα γίνει ένας εφιάλτης,  κι αυτό δεν θα το άντεχε.  Άλλωστε, γνώριζε αν τον αγαπάνε.  Αυτό του έφτανε.  Ήλπιζε μόνο να μην του χαλάσει κανένα μέντιουμ την ηρεμία του, εν ώρα  πνευματισμού.  Όλα τα άλλα ήξερε ότι αντιμετωπίζονται.

Πολλές αποκαλύψεις είναι πέρα από την ανθρώπινη λογική.  Πολλά ο νους πέρα από το σημείο αυτό δεν μπορεί να τα αντιληφθεί.  Αν ξέραμε ότι όλα αυτά είναι αλήθεια θα είχαμε τρομάξει την μιση υφήλιο και θα είχαμε δελεάσει την υπόλοιπη. Αν εξαιρέσουμε την μετεμψύχωση και πούμε ότι δεν υπάρχει, με τη φαντασία μας,  όταν ένας νεκρός μας κάνει επίσκεψη στο όνειρο μπορεί να επιλέξει τον εύκολο τρόπο να περάσει από τον τοίχο ή για να μην μας τρομάξει θα προτιμήσει να μας ζητήσει να του ανοίξουμε την πόρτα ή το τζάμι. Ναι, οι νεκροί βάσει πολλών εγχειριδίων μπορεί να περάσουν εύκολα από τους τοίχους. Ένας νεκρός αντιλαμβάνεται αλλιώς το χώρο. Π.χ. πάντα κινείται ευθεία χωρίς να τον εμποδίζει τίποτα. Σαν να είναι η πραγματικότητά μας εικονική γι’ αυτόν. Πέφτει σε ηφαίστεια και δεν καίγεται, πέφτει σε νερό και δεν βρέχεται. Περνάει ανάμεσα από τα λεωφορεία. Διαπερνάει ακόμα και το σκληρό ατσάλι. Δεν υπάρχει αντίληψη χώρου γι’ αυτούς. Όσο είναι πεθαμένοι, πριν πάνε στην απέναντι όχθη  έτσι συμπεριφέρονται. Όμως κι αν αποφασίσουν να ξανάρθουν μέσα από τα όνειρά μας μπορούν να το κάνουν. Βρίσκονται δίπλα μας σαν να είναι σε ένα άλλο επίπεδο, πέρα από το κανονικό, σαν να είναι δύο συνεχόμενα σύμπαντα ενωμένα και εφαπτόμενα. Σαν να υπάρχει το ένα παράλληλα με το άλλο. Έτσι το αντιλαμβάνομαι με τη φαντασία μου. Βαδίζουν στο δικό τους, αλλά βλέπουν το δικό μας. Όλοι οι νεκροί   στο αρχικό στάδιο  συνυπάρχουν με μας μ’ αυτό τον τρόπο, γι’ αυτό δεν τους βλέπουμε, ούτε τους αντιλαμβανόμαστε. Βλέπει τη ζωή του σαν να είναι ταινία και σκέφτεται πόσα λάθη ή σωστά έκανε και ζητά συγχώρηση γι’ αυτά. Μετά περνάει τα τελώνια ένα- ένα και όταν και αν τα ξεπεράσει όλα πάει, αν έχει ξεκολλήσει από την γη και τα γήινα, με καθαρή και ελαφριά τη ψυχή, στην απέναντι όχθη. Όταν το άτομο είναι αμαρτωλό, με βαριά ψυχή,  βοηθάει τους ζωνταντούς και έρχεται συχνά στα όνειρά τους βοηθώντας τους με το δικό του τρόπο για να εξιλεωθεί.  Όταν δεν είναι αμαρτωλό σε αποχαιρετάει και σου λέει ότι περνάει καλά εκεί που βρίσκεται. Υπάρχουν όμως και τα άτομα που δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι έχουν πεθάνει. Γι’ αυτά πρέπει να βρεθεί κάποιος άλλος νεκρός για να τους πληροφορήσει και να τους πείσει γι΄αυτό. Όσα άτομα πεθαίνουν νωρίς αναπτύσσονται εκεί. Οι ψυχές δεν έχουν ηλικία. Όλες είναι εμφανισιακά νέες. Δεν έχουν ασθένειες, διότι μόνο η σάρκα ασθενεί. Δεν βλέπουν κι αυτοί το θεό και το διάβολο, απλά έχουν πίστη. Είναι το μόνο συναίσθημα που διατηρείται. Όταν πάνε στην απέναντι όχθη χάνουν κάθετι γήινο. Μοιάζει σαν να μεταβαίνουν σε έναν άλλο κόσμο. Από τη ζωή στο θάνατο, γι’ αυτό μας ξεχνάνε. Τέρμα η παρακολούθηση. Επίσης, δεν γνωρίζουν το μέλλον μας. Όμως, αν μας συνμβεί κάτι πολύ καλό ή πολύ κακό αισθάνονται την ανάγκη να μας επισκεφτούν στο όνειρο. Μόνο τότε μας θυμούνται για λίγο. Όταν επιστρέψουν πίσω μας ξεχνούν. Έρχεται λοιπόν ο νεκρός στον ύπνο μας  χωρίς να ξέρει γιατί ήρθε για να μας ανακοινώσει ότι κάτι πολύ καλό ή πολύ κακό θα γίνει στη ζωή μας. Όταν ονειρευόμαστε όνειρα από τον άλλο κόσμο, εκτός από νερό και αίμα πρέπει να βλέπουμε  γήινα πράγματα. Καρέκλες, κρεβάτια, τραπέζια. Αυτό όσο υπάρχει έχουμε σύνδεση ακόμη με τη ζωή.  Αν περάσουμε στην απαγορευμένη ζωνη και μπούμε πιο βαθιά  ήρθε η ώρα μας. Κανείς νεκρός δεν θα μας πάρει αν δεν έρθει η ώρα μας. Με ένα νεκρό συναντιούνται εκεί αλλά είναι αγνοί και αδερφφοί. Δεν αναγνωρίζουν ότι αυτό το άτομο το παντρεύτηκαν κάποτε, δεν έχουν αισθήματα γι΄αυτό. Αυτά, μόνο στη γή υπάρχουν. Δεν έχει κάποιος μίσος για το φονιά του. Δεν θυμάται και ο ίδιος ότι τον σκότωσε. Αγάπη, έρωτας και μίσος είναι έννοιες άγνωστες για τους νεκρούς και λείπουν εντελώς, όπως λείπει ο χρόνος, η στιγμή, το πλάτος, το μήκος, το ύψος, η απόσταση, η χωρητικότητα, το βάρος, το φως, το σκοτάδι κ.λ.π.  Δεν έχουν εγκέφαλο, οι κινήσεις είναι αυτόματες εντελώς από την ψυχή. Άρα, ζουν, ας το πούμε έτσι με τη δική μας νόηση, σε ένα μέρος που οι ζωντανοί  δεν μπορούν  να το καταλάβουν ή να το αξιολογήσουν με το δικό τους νου, όπως δεν μπορούμε να δούμε και να αντιληφθούμε την ύπαρξη του θεού. Υπάρχουν διαστάσεις που το μυαλό μας δεν έχει ανακαλύψει ή αποκωδικοποιήσει ακόμη. Ζουν σε άλλη διάσταση με άλλη υπόσταση. Π.χ. η ψυχή τους μοιάζει με καλειδοσκόπιο και μοιάζει σαν να αλλάζουν ρούχα. Τα μαλλιά τους είναι λαμπερά σαν να έχουν ανταύγειες και το πρόσωπό τους νεανικό σαν να έβαλαν κολαγόνο. Στα όνειρά μας μιλούν σοφά. Νιώθουμε πληρότητα ότι είναι αυτό το άτομο  πράγματι, αλλά πάντα δεν είναι όπως ήταν εν ζωή. Νιώθουμε την ύπαρξή τους. Πάντα είναι πιο νέοι κι από τις νέες της δικής μας υπόστασης, αλλά όχι παιδιά. Δεν έχουν κτίρια από ύλη, μόνο από αντιύλη. Αν ρωτήσουμε κάτι για το μέλλον μας δεν ξέρουν να μας πουν.Έρχεται μόνο για να μας προετοιμάσει για κάτι καλό ή κακό που θα γίνει στη ζωή μας. Ο έρωτας κρατά λίγο. Η αγάπη όσο ζούμε και υπάρχουμε. Τελικά δεν πρέπει να λέμε θα σ’ αγαπώ για πάντα, αλλά εφ’ όρου ζωής.  Ποιος όμως μπορεί να μας βεβαιώσει για όλα αυτά, ώστε να το παραδεχτούμε;  Αφού εκεί δεν υπάρχουν βάσανα και πόνοι γιατί να ζούμε; Η απάντηση είναι πως ο θάνατος δεν είναι βίωμα, η ζωή όμως ναι.  Των νεκρών με τη δική μας λογική είναι ανύπαρκτη. Δεν έχουν σκέψεις, δεν ονειρεύονται, δεν έχουν επιθυμίες, δεν υλοποιούν τίποτα. Ό,τι ήταν να κάνουν το έκαναν εν ζωή.  Στην ουσία, ζούνε και δεν ζούνε, αλλά που να καταλάβει το φτωχό μας μυαλό αυτές τις έννοιες;  Εγώ με το νου μου βλέπω ότι είναι δύο αντιφατικές καταστάσεις που δεν συνυπάρχουν. Όμως οι ψυχές τις αντιλαμβάνονται, όπως αντιλαμβάνονται πολύ περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να φανταστούμε. Άρα, η ψυχή όσο κι αν το αρνούμαστε, αν και ζυγίζει 21 γραμμάρια είναι πικο δυνατή από εμάς και το γνωρίζει. Όσο βαρύ μυαλό κι αν έχουμε, όσο παντογνώστες κι αν είμαστε αυτές τις αλήθειες δεν μπορούμε να τις αντιληφθούμε, γι’ αυτό πάντα εικασίες θα κάνουμε Ίσως πλησιάσουμε την αλήθεια, αλλά αν γίνει αυτό θα είναι μια φώτιση από τον ίδιο το θεό.

Βάσει νέων δεδομένων κατάλαβα ότι στην καύση των νεκρών  η ψυχή δεν επηρεάζεται. Όποιο τρόπο κι αν διαλέξουμε είναι ο ίδιος. Δεν υπάρχουν διαφορές σ΄ αυτό. Άλλωστε, πολλά άτομα κάηκαν άθελά τους σε πυρκαγιές. Είναι γλυκιά η ζωή κι ας γερνάμε κι ας πονάμε.  Τώρα οι βιολόγοι λένε ότι θα γεννάμε μέχρι τα 80 και θα ζούμε μέχρι τα 120. Ελπίζω να το προλάβω. Τελικά η πείρα μου έλυσε και την απορία μου. Καμιά ψυχή δεν διαλύεται. Το μυαλό διαλύεται και το άτομο βρίσκεται στο ψυχιατρείο. Όλες οι ψυχές είναι υγιείς. Αυτό απλά είναι σχήμα λόγου. Όμως στο ορθόδοξο δόγμα πιστεύουμε ότι κατά τη δευτέρα παρουσία το σώμα θα ξαναδημιουργηθεί ότι δεν θα αναστηθούμε σαν ψυχές. Λένε ότι την αντίθετη άποψη την  πιστεύουν οι αιρετικοί. Θα είναι πιο εύκολο για τα άτομα που έχουν θαφτεί,  να ξαναδημιουργηθεί κατά την ανάσταση των νεκρών το σώμα τους που μ’ αυτό θα κριθούν. Δεν ξέρω όμως αν αυτό ισχύει για αυτούς που κάνουν αποτέφρωση. Ίσως αυτό γίνει με άλλο τρόπο. Τον γνωρίζει μόνο ο θεός. Ίσως αυτή είναι η κόλαση και αντίστοιχα ο παράδεισος. Γι’ αυτό λένε ότι είναι λίγοι οι εκλεκτοί του. Άρα, προτιμώ την ταφή. 
Απόψεις για τη ζωή και το θάνατο

3 σχόλια στο Απόψεις για τη ζωή και το θάνατο
  • Τετάρτη, 12 Μάρτιος 2014 στο 18:28
    Σύνδεσμος

    Έχω δει να είμαι σε παραλία μαζί με τον 10χρονο γιο μου και να έρχεται ένα τεράστιο κύμα πάνω μας. Κρατούσαμε χέρια και σκύψαμε έτοιμοι και περιμέναμε. 1-2 μέρες πριν μου είπε ο άντρας μου ότι είδε τον γιο μας στη μπανιερά να πνίγεται. Παρακαλώ πείτε μου τι σημαίνουν και γιατί είδαμε παρόμοια όνειρα?

    Απάντηση
    • Πέμπτη, 13 Μάρτιος 2014 στο 02:13
      Σύνδεσμος

      @Ληδα, καλησπέρα, αν θέλεις μπορείς να ρωτήσεις για τα όνειρα σου στις σχετικές εξηγήσεις όπως π.χ. κύμα ή στην
      Ονειροπαγίδα, θα κρατήσουμε το σχόλιο εδώ για μία δυο μέρες και θα το διαγράψουμε έπειτα.
      Το κάνουμε για να υπάρχει μία τάξη και να μπορείς να πάρεις απάντηση πιο εύκολα σε αυτό που ρωτάς.

      Απάντηση
      • Πέμπτη, 13 Μάρτιος 2014 στο 12:46
        Σύνδεσμος

        @Η ομάδα του Ονειροκρίτη,

        Έχετε δίκιο, αλλά θα της απαντήσω διότι και τα δύο όνειρα έχουν την ίδια εξήγηση. Είναι τηλεπαθητικό όνειρο, διότι το είδανε δύο άτομα με διαφορές και θα κάνουμε μια εξαίρεση. Σβήστε όμως την απάντηση αν θέλετε μετά από δύο μέρες, ή να την μεταφέρετε στην ονειροπαγίδα ή στο κύμα. Ας μη μεγαλώσουμε άλλο την αγωνία της. Ναι, το παιδί σου θα αρρωστήσει, αλλά δεν θα πεθάνει.

        Απάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Πριν αφήσετε κάποιο σχόλιο διαβάστε τα εξής:

 
  • - Τα σχόλια σας θα πρέπει να εγκριθούν από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας πριν δημοσιευτούν.
  • - Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε Ελληνικούς χαρακτήρες, σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα εγκρίνονται.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται. Αν σ' αυτή την ημερομηνία γράφετε όνειρα άλλων ημερών αυτό υποχρεωτικά πρέπει να επισημαίνεται, για να λαμβάνουν απάντηση και τα όνειρα αυτά. Όταν όμως γράφετε όνειρα με Κυριακάτικη ημερομηνία και είναι άλλων ημερών, πρέπει να γίνεται υποχρεωτική επισήμανση αυτού, ώστε να παίρνουν άμεσα απάντηση, αποφεύγοντας την ερώτηση αν είναι Κυριακάτικο. Όταν δεν υπάρχει επισήμανση, θα θεωρούνται Κυριακάτικα και δεν θα παίρνουν απάντηση.
  • - Όνειρα που βλέπετε Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα Κυριακής δεν θα εξηγούνται.
  • Διαβάστε τους όρους χρήσης μας
  • - Να είστε υπομονετικοί, οι χρήστες που απαντούν στα σχόλια σας είναι εθελοντές και θα σας απαντήσουν μόλις μπορέσουν.
  • -Παρακαλούμε διαβάστε τους παραπάνω όρους πριν καταχωρήσετε κάποιο σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο